...armifjrefrm????????????...(၉) ရပ္ေစာက္-ေက်ာက္ဂူေစ်း
၁၉၈၀ခုႏွစ္မွာက်ေနာ္ရွမ္းျပည္အလယ္ပုိင္း-ရပ္ေစာက္ေက်ာက္ဂူနယ္ကုိေရာက္ရွိ္ေနခဲ့သည္။ ပါတီဗဟုိကေနပီးျပည္တြင္းေျမေအာက္ဆင္းလုပ္ငန္းတခုလုပ္ကာ၊အျပန္မွာ၂/၈၀ႏွင့္လြတ္လာပီးပါတီကုိလာေရာက္ေသာရဲေဘာ္မ်ားကုိသြားေရာက္ၾကိဳဆုိရန္တာ၀န္လည္း ပါပါသည္။သုိ့ေသာ္ေျမေအာက္ဆင္းပီးျပန္အလာမွာက်ေနာ္ငွက္ဖ်ားမိေနခဲ့ပါသည္။က်ေနာ္ဖ်ားနာေနခဲ့ရေသာစခန္းမွာရွမ္းျပည္အလယ္ပုိင္း(၁၀၈)စစ္ေဒသရဲ့စစ္ဦးစီးရုံးမွာပါ။က်ေနာ္နဲ့အတူတဲတတဲမွာက်ေနာ့အသက္ကယ္ခဲ့သူရဲေဘာ္ၾကီးတေယာက္ႏွင့္ေနခဲ့ရပါသည္။အဲဒီအခ်ိန္ကက ်ေနာ္ ၾကံဳေတြ ့ခဲ့့ရတဲ့ေစ်းကေတာ ့Mobile ေစ်းျဖစ္ပါသည္။ေစ်းသည္မ်ားကက်ေနာ္တုိ ့ရဲ့လ်ွိဳ့၀ွက္စခန္းကိုအထမ္းေတြျဖင့္လာေရာက္ေရာင္းခ်ၾကပါသည္။သူတုိ ့ေနာက္ကရန္သူလုိက္လာမွာမပူပါႏွင့္၊အားလုံးကေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ေတြျဖစ္သည္။တာ၀န္အရေစ်းသည္လုပ္ေနရသည္။သူတုိ ့့က၊စခန္းကမွာသည့္ပစၥည္းေတြကုိမရ-ရေအာင္ျမိဳ့ကေနပီး၀ယ္လာေပးၾကသည္။ဓါတ္ခဲ၊စကၠဴ၊၊ေဘာပင္၊ေဆး၀ါး၊အစားအစာ၊ႏုိ ့ဆီ၊လ်က္ဆားကအစေပါ့။က်ေနာ္ဖ်ားေနခ်ိန္မွာ၊စစ္ဦးစီးရုံးကဆရာ၀န္၊သူနာျပဳေတြက က်ေနာ့ကုိထုိေစ်းသည္ေတြထံမွၾကက္တေကာင္၀ယ္ပီးစြပ္ျပဳတ္ျပဳတ္ကာေၾကြးေမြးခဲ့ပါသည္။ႏုိ ့ဆီတဘူးလဲ၀ယ္ေပးထားသည္။က်ေနာ္ကခံတြင္းပ်က္ေနခ်ိန္မုိ ့ဘာမွမစားႏုိင္ခဲ့ပါ။ထုိအခ်ိန္ကေသလုေျမာပါး၊၀မ္းသြားရင္ေတာင္-အစိမ္းေရာင္အရည္ေတြျဖစ္ေနပီ။အတူေနသူရဲေဘာ္ၾကီးကၾကက္စြတ္ျပဳတ္ရည္ကုိထမင္းထည့္ပီးက်ေနာ့ကိုမရမကတုိက္ေၾကြးခဲ့ပါသည့္။နုိ့ဆီဘူးကုိအေပါက္ေဖါက္ပီးက်ေနာ့ပါးစပ္ကုိအတင္းစုပ္ခုိင္းသည္။က်ေနာ့ငွက္ဖ်ားက-တရုတ္ကြီႏုိင္ေဆးမတုိးေတာ့ပါ။ ဒါနဲ့အဲသည္Mobile ေစ်းသည္ေတြကုိေနာက္တပတ္မွာ-ျခင္ေကာင္တံဆိပ္ပါတဲ့ထုိင္းႏုိင္ငံကလာတဲ့ဲ့FINSIDORေဆးျပားကုိမွာလုိက္ရပါသည္။ေနာက္တပတ္အဲသည္ေဆးျဖင့္က်ေနာ္ငွက္ဖ်ားေပ်ာက္ခဲ့သည္။က်ေနာ္နာလန္ထလာပီ။ဘာမဆုိစားခ်င္လာသည္။ဆရာမေတြကုိက်ေနာ္သြားေတာင္းဆုိပါသည္။
က်ေနာ့ကုိၾကက္သားစြပ္ျပဳတ္နဲ့ႏုိ ့ဆီတဘူးေပးရန္။အဲ-ဆရာမေတြကျပန္ေျပာပါသည္။ရဲေဘာ္က-စားႏုိင္ေသာက္ႏုိင္ေနပီပဲ၊မလုိေတာ့ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ။
မုိဘုိင္းေစ်းသည္မ်ားကုိအေလးနီျပဳလ်က္----
၁၉၈၀ခုႏွစ္မွာက်ေနာ္ရွမ္းျပည္အလယ္ပုိင္း-ရပ္ေစာက္ေက်ာက္ဂူနယ္ကုိေရာက္ရွိ္ေနခဲ့သည္။ ပါတီဗဟုိကေနပီးျပည္တြင္းေျမေအာက္ဆင္းလုပ္ငန္းတခုလုပ္ကာ၊အျပန္မွာ၂/၈၀ႏွင့္လြတ္လာပီးပါတီကုိလာေရာက္ေသာရဲေဘာ္မ်ားကုိသြားေရာက္ၾကိဳဆုိရန္တာ၀န္လည္း ပါပါသည္။သုိ့ေသာ္ေျမေအာက္ဆင္းပီးျပန္အလာမွာက်ေနာ္ငွက္ဖ်ားမိေနခဲ့ပါသည္။က်ေနာ္ဖ်ားနာေနခဲ့ရေသာစခန္းမွာရွမ္းျပည္အလယ္ပုိင္း(၁၀၈)စစ္ေဒသရဲ့စစ္ဦးစီးရုံးမွာပါ။က်ေနာ္နဲ့အတူတဲတတဲမွာက်ေနာ့အသက္ကယ္ခဲ့သူရဲေဘာ္ၾကီးတေယာက္ႏွင့္ေနခဲ့ရပါသည္။အဲဒီအခ်ိန္ကက ်ေနာ္ ၾကံဳေတြ ့ခဲ့့ရတဲ့ေစ်းကေတာ ့Mobile ေစ်းျဖစ္ပါသည္။ေစ်းသည္မ်ားကက်ေနာ္တုိ ့ရဲ့လ်ွိဳ့၀ွက္စခန္းကိုအထမ္းေတြျဖင့္လာေရာက္ေရာင္းခ်ၾကပါသည္။သူတုိ ့ေနာက္ကရန္သူလုိက္လာမွာမပူပါႏွင့္၊အားလုံးကေတာ္လွန္ေရးရဲေဘာ္ေတြျဖစ္သည္။တာ၀န္အရေစ်းသည္လုပ္ေနရသည္။သူတုိ ့့က၊စခန္းကမွာသည့္ပစၥည္းေတြကုိမရ-ရေအာင္ျမိဳ့ကေနပီး၀ယ္လာေပးၾကသည္။ဓါတ္ခဲ၊စကၠဴ၊၊ေဘာပင္၊ေဆး၀ါး၊အစားအစာ၊ႏုိ ့ဆီ၊လ်က္ဆားကအစေပါ့။က်ေနာ္ဖ်ားေနခ်ိန္မွာ၊စစ္ဦးစီးရုံးကဆရာ၀န္၊သူနာျပဳေတြက က်ေနာ့ကုိထုိေစ်းသည္ေတြထံမွၾကက္တေကာင္၀ယ္ပီးစြပ္ျပဳတ္ျပဳတ္ကာေၾကြးေမြးခဲ့ပါသည္။ႏုိ ့ဆီတဘူးလဲ၀ယ္ေပးထားသည္။က်ေနာ္ကခံတြင္းပ်က္ေနခ်ိန္မုိ ့ဘာမွမစားႏုိင္ခဲ့ပါ။ထုိအခ်ိန္ကေသလုေျမာပါး၊၀မ္းသြားရင္ေတာင္-အစိမ္းေရာင္အရည္ေတြျဖစ္ေနပီ။အတူေနသူရဲေဘာ္ၾကီးကၾကက္စြတ္ျပဳတ္ရည္ကုိထမင္းထည့္ပီးက်ေနာ့ကိုမရမကတုိက္ေၾကြးခဲ့ပါသည့္။နုိ့ဆီဘူးကုိအေပါက္ေဖါက္ပီးက်ေနာ့ပါးစပ္ကုိအတင္းစုပ္ခုိင္းသည္။က်ေနာ့ငွက္ဖ်ားက-တရုတ္ကြီႏုိင္ေဆးမတုိးေတာ့ပါ။ ဒါနဲ့အဲသည္Mobile ေစ်းသည္ေတြကုိေနာက္တပတ္မွာ-ျခင္ေကာင္တံဆိပ္ပါတဲ့ထုိင္းႏုိင္ငံကလာတဲ့ဲ့FINSIDORေဆးျပားကုိမွာလုိက္ရပါသည္။ေနာက္တပတ္အဲသည္ေဆးျဖင့္က်ေနာ္ငွက္ဖ်ားေပ်ာက္ခဲ့သည္။က်ေနာ္နာလန္ထလာပီ။ဘာမဆုိစားခ်င္လာသည္။ဆရာမေတြကုိက်ေနာ္သြားေတာင္းဆုိပါသည္။
က်ေနာ့ကုိၾကက္သားစြပ္ျပဳတ္နဲ့ႏုိ ့ဆီတဘူးေပးရန္။အဲ-ဆရာမေတြကျပန္ေျပာပါသည္။ရဲေဘာ္က-စားႏုိင္ေသာက္ႏုိင္ေနပီပဲ၊မလုိေတာ့ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ။
မုိဘုိင္းေစ်းသည္မ်ားကုိအေလးနီျပဳလ်က္----
Posts
No comments:
Post a Comment