...armifjrefrm????????????...(၇)ကုိးကန္ ့ေစ်း
ကုိးကန့္ေလာက္ကုိင္ေစ်းကုိ၊အနဲဆုံးအသြားအျပန္(၇)ၾကိမ္ေလာက္ျဖတ္သန္းခဲ့ဘူးပါသည္။ျဖတ္သန္းတဲ့အခါတုိင္း၊ေလာက္ကုိင္ေစ်းထဲက၀က္ေပါင္ေျခာက္ဆားနယ္ကိုေမ့ပစ္ေက်ာ္လႊားလုိ ့မရႏုိင္ခဲ့ပါ။ဂုံနီအိတ္ေတြထဲမွာထည့္ပီးေရာင္းသည့္၀က္ေပါင္ေျခာက္မ်ားသည္ က်ေနာ္တုိ့လုိခရီးသြားမ်ားအတြက္ အဟာရတခုပင္ျဖစ္သည္။ဗမာေတြ၏ငါးဆားနယ္လုိပင္္၊၀က္ေပါင္မ်ားကုိဆားနယ္ပီးသိပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္သည့့္ေနရာတြင္၀က္ေပါင္ေျခာက္အနည္းငယ္လွီး၊ေရေဆး၊ဆီထည့္စရာမလုိ၊ဒယ္အုိးႏွင့္ေၾကာ္္၊ဆီထြက္လာရင္စားလုိ ့ရပီ၊ငါးေျခာက္၊ငါးဆနယ္ကမွေၾကာ္ခ်င္လ်င္ဆီထည့္ရအုံးမည္။တေယာက္ကုိ-၃-၄ဖတ္ထက္ပုိမစားႏုိင္။ငံလုိ ့ျဖစ္သည္။မုန္ညင္းဟင္းရည္ႏွင့္တြဲဖက္စားလ်င္ထမင္း၀င္သလားမေမးႏွင့္။သုိ့ေသာ္ဆီေခ်းေစာ္နံေနေသာ၀က္ေပါင္ေျခာက္မ်ားလဲရွိတတ္သည္။ဂရုစုိက္ကာေရြးခ်ယ္ရမည္။ေလာက္ကုိင္ေစ်းအနီးအနားတြင္ရွမ္းရြာမ်ားလဲရွိသည္။သူတုိ့ကလည္းသည္ေစ်းတြင္ကေဇာ္မ်ား၊ပဲပုပ္စုိ၊ပဲပုပ္ေျခာက္မ်ားလာေရာက္ေရာင္းခ်တတ္သည္။ဘယ္လုိပင္ျဖစ္ေစျဖတ္သန္းသြားလာေသာရဲေဘာ္မ်ားအတြက္ေတာ့လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့ရလုိ့-ပင္ပန္းပီးကုန္ခမ္းသြားတဲ့အားအင္ေတြ နဲ့ဆားဓါတ္ေတြကုိ-ေလာက္ကုိင္ေစ်းကျပန္လည္ျဖည့္တင္းေပးလုိက္တဲ့အစားအစာမ်ားပါပဲ။
(၈) ဆုိက္ေခါင္-ဟုိမုန္းေစ်း
နမၼတူ၊မုိးမိတ္၊မန္တုံ၊နမ့္ဆန္ေဒသအတြင္းကရြာေတြပါ။က်ေနာ္တ့ုိ ရဲ့တပ္မ(၄၈)တပ္မၾကီးကဟုိမုန္းေစ်းေန ့မွာ ဟုိမုန္းကုိေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။ မနက္ပုိင္းေနကထန္းတဖ်ားေလာက္ရွိေနပါပီ၊ေစ်းကမစည္ေသး။ေၾကးနန္းစက္ကုိင္ရဲေဘာ္မ်ားအလုပ္မ်ားေနစဥ္၊က်ေနာ္ကမနီးမေ၀းကေစ်းကုိလူထုသတင္းသြားေထာက္သည္။ေစ်းမစည္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကုိရွမ္းဘာသာစကားျဖင့္သြားေရာက္ေမးျမန္းသည္။ဒီေဒသကလူထုကဆက္သားစနစ္အေတာ္ေကာင္းသည္။ေရွ့ကရြာမွာရန္သူေရာက္သည္နွင့္ေနာက္ရြာကဆက္သားကသက္ဆုိင္ရာကုိလာပီးသတင္းပုိ ့ပီးေနပီ။ေစ်းထဲကုိေရာက္ေနတဲ့အရပ္သားေတြကရွမ္းလုိ(စစ္မန္-တီမားေရာ့)ဗမာစစ္သားေတြလာေတာ့မယ္- လုိ့ေျပာပါသည္။ေၾကးနန္းသတင္းႏွင့္ေျမျပင္သတင္းေပါင္းစပ္ပီး
တပ္မ(၄၈)စစ္ဦးစီးဌာနကတုိက္ပြဲတုိက္ဖုိ ့ျပင္ဆင္ပါသည္။ထုိအခ်ိန္ကေကအုိင္ေအတပ္ဖြဲ ့၊ပေလာင္တပ္ဖြဲ ့ႏွင့္က်ေနာ္တုိ ့မဟာမိတ္အျဖစ္ပူးတြဲတုိက္ပြဲ၀င္ေနသည္။ထုိရြာမွာလဲအဲဒီ-၂-ဖြဲ ့လုံးရွိေနသည္။မၾကာခင္ေစ်းအျပင္မနီးမေ၀းမွာေသနတ္သံစၾကားရသည္။က်ေနာ္ကစစ္ဦးစီးရုံးမွာပဲအကူအညီေပးေနရသည္။တုိက္ပြဲထဲမွာမ၀င္ရပါ။က်ေနာ့တာ၀န္ကဒီေဒသကေနပီးေျမေအာက္ဆင္းဖုိ ့ပဲျဖစ္သည္။ေန့လည္ပုိင္းေလာက္မွေသနတ္သံစဲပါသည္။ေစ်းထဲသြားၾကည့္ေတာ့၊လူတေယာက္မွမရွိေတာ့။အဲဒါေပမယ့္၊ေတာင္ေပၚကလာတဲ့အရပ္သားေတြက၊၀ယ္မယ့္သူမရွိလုိ ့ပစ္ထားခဲ့တဲ့၊ေရႊဖရုံသီးေတြ-ေက်ာက္ဖရုံသီးေတြ-သခြါးခ်ဥ္သီးေတြ-ေဂၚရခါးသီးေတြ-ျငဳပ္သီးေတြကေတာ့ေစ်းထဲမွာအစီအရီနဲ့ေပါ့။
ကုိးကန့္ေလာက္ကုိင္ေစ်းကုိ၊အနဲဆုံးအသြားအျပန္(၇)ၾကိမ္ေလာက္ျဖတ္သန္းခဲ့ဘူးပါသည္။ျဖတ္သန္းတဲ့အခါတုိင္း၊ေလာက္ကုိင္ေစ်းထဲက၀က္ေပါင္ေျခာက္ဆားနယ္ကိုေမ့ပစ္ေက်ာ္လႊားလုိ ့မရႏုိင္ခဲ့ပါ။ဂုံနီအိတ္ေတြထဲမွာထည့္ပီးေရာင္းသည့္၀က္ေပါင္ေျခာက္မ်ားသည္ က်ေနာ္တုိ့လုိခရီးသြားမ်ားအတြက္ အဟာရတခုပင္ျဖစ္သည္။ဗမာေတြ၏ငါးဆားနယ္လုိပင္္၊၀က္ေပါင္မ်ားကုိဆားနယ္ပီးသိပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္သည့့္ေနရာတြင္၀က္ေပါင္ေျခာက္အနည္းငယ္လွီး၊ေရေဆး၊ဆီထည့္စရာမလုိ၊ဒယ္အုိးႏွင့္ေၾကာ္္၊ဆီထြက္လာရင္စားလုိ ့ရပီ၊ငါးေျခာက္၊ငါးဆနယ္ကမွေၾကာ္ခ်င္လ်င္ဆီထည့္ရအုံးမည္။တေယာက္ကုိ-၃-၄ဖတ္ထက္ပုိမစားႏုိင္။ငံလုိ ့ျဖစ္သည္။မုန္ညင္းဟင္းရည္ႏွင့္တြဲဖက္စားလ်င္ထမင္း၀င္သလားမေမးႏွင့္။သုိ့ေသာ္ဆီေခ်းေစာ္နံေနေသာ၀က္ေပါင္ေျခာက္မ်ားလဲရွိတတ္သည္။ဂရုစုိက္ကာေရြးခ်ယ္ရမည္။ေလာက္ကုိင္ေစ်းအနီးအနားတြင္ရွမ္းရြာမ်ားလဲရွိသည္။သူတုိ့ကလည္းသည္ေစ်းတြင္ကေဇာ္မ်ား၊ပဲပုပ္စုိ၊ပဲပုပ္ေျခာက္မ်ားလာေရာက္ေရာင္းခ်တတ္သည္။ဘယ္လုိပင္ျဖစ္ေစျဖတ္သန္းသြားလာေသာရဲေဘာ္မ်ားအတြက္ေတာ့လမ္းေလ်ာက္လာခဲ့ရလုိ့-ပင္ပန္းပီးကုန္ခမ္းသြားတဲ့အားအင္ေတြ နဲ့ဆားဓါတ္ေတြကုိ-ေလာက္ကုိင္ေစ်းကျပန္လည္ျဖည့္တင္းေပးလုိက္တဲ့အစားအစာမ်ားပါပဲ။
(၈) ဆုိက္ေခါင္-ဟုိမုန္းေစ်း
နမၼတူ၊မုိးမိတ္၊မန္တုံ၊နမ့္ဆန္ေဒသအတြင္းကရြာေတြပါ။က်ေနာ္တ့ုိ ရဲ့တပ္မ(၄၈)တပ္မၾကီးကဟုိမုန္းေစ်းေန ့မွာ ဟုိမုန္းကုိေရာက္သြားခဲ့ပါသည္။ မနက္ပုိင္းေနကထန္းတဖ်ားေလာက္ရွိေနပါပီ၊ေစ်းကမစည္ေသး။ေၾကးနန္းစက္ကုိင္ရဲေဘာ္မ်ားအလုပ္မ်ားေနစဥ္၊က်ေနာ္ကမနီးမေ၀းကေစ်းကုိလူထုသတင္းသြားေထာက္သည္။ေစ်းမစည္ရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကုိရွမ္းဘာသာစကားျဖင့္သြားေရာက္ေမးျမန္းသည္။ဒီေဒသကလူထုကဆက္သားစနစ္အေတာ္ေကာင္းသည္။ေရွ့ကရြာမွာရန္သူေရာက္သည္နွင့္ေနာက္ရြာကဆက္သားကသက္ဆုိင္ရာကုိလာပီးသတင္းပုိ ့ပီးေနပီ။ေစ်းထဲကုိေရာက္ေနတဲ့အရပ္သားေတြကရွမ္းလုိ(စစ္မန္-တီမားေရာ့)ဗမာစစ္သားေတြလာေတာ့မယ္- လုိ့ေျပာပါသည္။ေၾကးနန္းသတင္းႏွင့္ေျမျပင္သတင္းေပါင္းစပ္ပီး
တပ္မ(၄၈)စစ္ဦးစီးဌာနကတုိက္ပြဲတုိက္ဖုိ ့ျပင္ဆင္ပါသည္။ထုိအခ်ိန္ကေကအုိင္ေအတပ္ဖြဲ ့၊ပေလာင္တပ္ဖြဲ ့ႏွင့္က်ေနာ္တုိ ့မဟာမိတ္အျဖစ္ပူးတြဲတုိက္ပြဲ၀င္ေနသည္။ထုိရြာမွာလဲအဲဒီ-၂-ဖြဲ ့လုံးရွိေနသည္။မၾကာခင္ေစ်းအျပင္မနီးမေ၀းမွာေသနတ္သံစၾကားရသည္။က်ေနာ္ကစစ္ဦးစီးရုံးမွာပဲအကူအညီေပးေနရသည္။တုိက္ပြဲထဲမွာမ၀င္ရပါ။က်ေနာ့တာ၀န္ကဒီေဒသကေနပီးေျမေအာက္ဆင္းဖုိ ့ပဲျဖစ္သည္။ေန့လည္ပုိင္းေလာက္မွေသနတ္သံစဲပါသည္။ေစ်းထဲသြားၾကည့္ေတာ့၊လူတေယာက္မွမရွိေတာ့။အဲဒါေပမယ့္၊ေတာင္ေပၚကလာတဲ့အရပ္သားေတြက၊၀ယ္မယ့္သူမရွိလုိ ့ပစ္ထားခဲ့တဲ့၊ေရႊဖရုံသီးေတြ-ေက်ာက္ဖရုံသီးေတြ-သခြါးခ်ဥ္သီးေတြ-ေဂၚရခါးသီးေတြ-ျငဳပ္သီးေတြကေတာ့ေစ်းထဲမွာအစီအရီနဲ့ေပါ့။
Posts
No comments:
Post a Comment