...armifjrefrm????????????...
အ ေဖ့ အ ေၾကာင္း(၆)
ဒီလုိေနရင္းစစ္အုပ္စုကသူ ့ကုိဆန္ ့က်င္မယ့္ႏုိင္ငံ ေရးသမား ေတြကုိထပ္မံစည္းရုံးျပန္ပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ ႏုိင္ငံဂုဏ္ရည္ ဘ ြဲ ့တုိ ့ေမာ္က ြန္း၀င္ဘ ြ ့ဲတုိ ့ေပးအပ္တာပါပဲ။တခ်ိဳ ့ႏုိင္ငံေရးသမားေတ ြကုိစုပီး-၃၃ဦးအၾကံ ေပးေကာ္မတီတုိ ့ဘာတုိ ့ဖြဲ ့စကားေျပာခုိင္း ။ေနာက္ေတာ့သူတုိ ့အၾကံေပးတာကုိလဲနားေထါင္တာမဟုတ္ပါဘူး။ေန၀င္းဟာအေတာ္လည္ပါတယ္။သူ ့ကုိဆန္ ့က်င္ႏုိင္မယ့္ႏုိင္ငံေရးသမားေတ ြရဲ့အထြင္းစိတ္ကုိသိသ ြားတာေပါ့။အဲဒီဘြဲ ့ေတြကုိ--ရန္ကုန္ကုိသြားပီးယူရတာပါ။အေဖ့ကုိေမာ္ကြန္း၀င္-တတိယအဆင့္ပဲ ေပးပါတယ္။ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးကုိအတူလုပ္ခဲ့တဲ့တျခားသူေတ ြကပထမဆင့္ေတ ြရၾကပီးသူက်ေတာ့ ဖဆပလ အစုိးရကုိ-ေတာခုိဆန္ ့က်င္ခဲ့လုိ ့ဆုိလား။အဲဒါၾကီးကုိအေဖကဂုဏ္လဲမယူဘူး၊အထင္လဲမၾကီးဘူး၊သ ြားလဲမယူပါဘူး။ေနာက္အခ်ိန္ေတ ြၾကာလာေတာ့အဲလုိတက္မယူသူေတြလဲမ်ားလာလုိ ့ျမိဳ ့နယ္အေရာက္လုိက္ေပးေတာ့မွ--မေကာင္တတ္လုိ ့အေဖကလက္ခံခဲ့ပါတယ္။အဲလုိကိစၥေတြမ်ားလာေတာ့ အေဖ့ကုိဆြဲထိမ္းထါးမွလုိ ့စဥ္းစားၾကပုံေပၚပါတယ္။အေဖပထမအၾကိမ္ေထါင္က်ပါတယ္။က်ေနာ္ကအဲဒီအခ်ိန္ျမိဳ့မွာမရွိပါဘူး။အဲဒီႏွစ္ကသာယာ၀တီျမိဳ့မွာရွိတဲ့အမ၀မ္းကြဲဆီမွာဆယ္တန္းေျဖဖုိ ့ညေက်ာင္းသြားတက္ေနတာပါ။အေမကလဲက်ေနာ္စာသင္ပ်က္မွာစုိးလုိ ့မေျပာဘူး။တကယ္ကအမကခရုိင္ပညာေရးရုံးမွာအလုပ္လုပ္ေနတာပါ။ဖုန္းတခ်က္ေကာက္ဆက္လုိက္ရုံပါပဲ။က်ေနာ္ညေက်ာင္းေျဖပီး ျမိဳ ့ကုိျပန္လာေတာ့အေဖ့ကုိမေတြ ့ရပါဘူး။အေမ့မွာလဲသားသမီးေတြကမ်ား။ဆန္စက္တဖက္-ျခံတဖက္နဲ ့၊က်ေနာ္အေမ့ကုိကူညီလုပ္ကုိင္ေပးရပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာအေဖထါးခဲ့တဲ့သူ ့BSA ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ၾကီးကအိမ္ေရွ့နံရံတံစက္ျမိတ္ေအာက္မွာရွိေနခဲ့ေပါ့။နဲနဲပ်က္ေနလုိ ့ျပင္မလုိ ့လုပ္ေနရင္းအဖမ္းခံရတာပါ။အေမကလဲအဲဒီအခ်ိန္ကရဲအခ်ဳပ္ထဲ-တလေလာက္ေနခဲ့ရေသးတယ္။ျဖစ္ပုံကဒီလုိပါ။အဲဒီအခ်ိန္ကမဆလအစုိးရကလယ္သမားေတြတာ၀န္မေက်ခဲ့ရင္သူတုိ ့စားဖုိ ့ဆန္ၾကိတ္ခြဲ ခြင့္မေပးပါဘူး။အေမကသနားလုိ ့ခုိးပီးၾကိတ္ခြဲေပးေတာ့ ဆန္စက္မွာလာထုိင္ေနတဲ့မဆလၾကီးၾကပ္ေရးမွဴးကသိပီးတရားစြဲပါတယ္။ဆန္ေမွာင္ခုိမွဳတဲ့ဗ်ာ။ဆန္စက္လဲအပိတ္ခံရပါတယ္။အခ်ဳပ္ထဲကအေမျပန္လြတ္လာေတာ့ခေလးေတြကမ်ားစားစရာမရွိ။တရက္မွာေတာ့အေဖ့မိတ္ေဆြ၀ပ္ေရွာ့ဆရာဦးေဇယ်ကအေဖ့ေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္ၾကီးကပစၥည္းတခ်ိဳ့လာ၀ယ္ပါတယ္။သူ့မိတ္ေဆြဆရာၾကီးေထါင္ထဲ၀င္ရတာ ေတာ္ေတာ္နဲ ့ျပန္လာရမယ့္ပုံမေပၚဘူးလုိ ့ေတြးပုံရပါတယ္။တစီးလုံးလာ၀ယ္တာလဲမဟုတ္၊ေရွ့ဘိန္းလုိရင္ေရွ ့ဘိန္းလာျဖဳတ္၀ယ္လုိက္၊ေနာက္ဘိန္းလုိရင္လာ၀ယ္လုိက္ေပးခ်င္သေလာက္ေပး၊အေမကလဲနားလည္တာမဟုတ္။ေနာက္ေတာ့ဓါတ္ဆီပုံး၊ေနာက္ေတာ့အင္ဂ်င္နဲ ့အေဖျပန္လာေတာ့အစအနေတာင္မေတြ ့ရေတာ့ပါဘူး။အေဖကလဲအေမ့ကုိအျပစ္မတင္ပါဘူး။သူလဲအလုပ္ျပဳတ္ပီး-ေက်ာင္းကုိသြားစရာမွမလုိေတာ့တာကုိး။အင္းစိန္ေထါင္ကလြတ္လာတဲ့ေန ့ကျမိဳ့ကုိျပန္လာတဲ့အေဖ့ကုိက်ေနာ္မီးရထါးဘူတာရုံမွာသြားၾကိဳခဲ့ပါတယ္။ရထါးေပၚကဆင္းလာတဲ့သူေတြထဲမွာ၀၀တုတ္တုတ္နဲ ့ဆုိက္ကားကုိအုိဗာ၀ိတ္ခေပးစီးရတဲ့အေဖ့ကုိ-က်ေနာ္ရွာမေတြ ့ခဲ့ဘူး။ခနေနမွေဟ့ေကာင္လုိေခၚလုိ ့လွည့္ၾကည့္ေတာ့မွပိန္ပိန္ရွည္ရွည္နဲ ့အေဖ့ကုိေတြ ့ရပါေတာ့တယ္။က်ေနာ္အံ့ၾသလြန္းလုိ ့ဟာ-အေဖကပိန္လုိက္တာဗ်ာလုိ ့ေျပာေတာ့အေဖက ငါအလည္သြားတာမွမဟုတ္ပဲကြ--တဲ့။အဲဒီေန ့ကအေဖ့ကုိဆုိက္ကားတစီးေခၚပီးအိမ္ကုိတင္ေပး-ဆုိက္ကားခကုိရွင္းေပးလုိက္ေတာ့အသိဆုိက္ကားဆရာက-အုိဗာ၀ိတ္ခမေတာင္းေတာ့ပါဘူး။
ဆက္ပါမည္။
