...(၃) တုိက္ပြဲ၀င္ရဲေဘာ္ရဲဘက္-ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္
ဒီလုိနဲ့၁၉၇၉ခုႏွစ္မွာက်ေနာ္က-၁၂၀-မီလီမီတာ(၁၂၀-မမ)အေျမာက္တပ္မွာတပ္စုမွဴးတာ၀န္ယူခဲ့ရပါတယ္။အေျမာက္တလက္ကုိဦးစီးပစ္ခတ္ရတာေပါ့၊က်
ေနာ့အေျမာက္မွာလက္ေထာက္ရဲေဘာ္-၂-ေယာက္နဲ့အကူ့ရဲေဘာ္ငါးေယာက္ေလာက္ပါပါတယ္၊ဒီအထဲမွာက်ေနာ္တုိ့အီကုိကက်ဴတာဆရာကုိၾကီးျမင့္လဲပါလာပါတယ္္။ဒီမွာေတာ့ရဲေဘာ္ျမင့္ထြန္းလုိ
့ေခၚပါတယ္၊၊သူကအေတြ ့အၾကံဳလုိခ်င္လုိ ့လုိက္လာတာပါ၊သူ ့ခမ်ာခ်မ္းသာတဲ့မိသားစုကလာတာမုိ
့၊ဘာမမွမလုပ္တတ္ရွာပါ၊ သူ့အေဖက-ဘဏ္ဥကၠဌဦးကုိကုိၾကီးပါ။ထမင္းခ်က္ဖုိ့့ကုိမီးေတာင္မေမႊးတတ္ရွာပါ။က်ေနာ္ကလဲသူ့့ကုိဘာတာ၀န္မွမေပးပါ။ကတုတ္က်င္းထဲမွာပဲအနားယူေနေစပါတယ္၊က်ေနာ္တုိ့အေျမာက္ဗန္းခ်တဲ့ေနရာအနီးအနားမွာမုိုင္းေတြေထာင္ထားလုိ့ပါ။အဲဒီအေျမာက္တလက္ကုိ-သယ္ပုိးထမ္းယူဖုိ
့-ျပည္သူ့စစ္-၂၅-ေယာက္ကထမ္းယူရပါတယ္။ဒါေတာင္-၁၂၀ မမက်ည္ဆန္တေတာင့္ဟာ-၄၅-ကီလုိဂရမ္ေလးတာမုိ့က်ည္ဆန္ထမ္းရတဲ့ျပည္သူေတြကုိထည့္တြက္မထားပါဘူး။အေျမာက္ေျပာင္း-အေျမာက္ခံဗန္းနဲ့ေထာက္ကုိပဲထမ္းပုိးသယ္ယူတဲ့အဲဒီျပည္သူ့စစ္-၂၅-ေယာက္ကုိ-ေခါင္းေဆာင္ရတာကေတာ့-ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္ေပါ့။မန္မန္းဆုိင္-မန္ခါတုိက္ပြဲမွာသူကရွမ္းစကားမ
ေတာက္တေခါက္နဲ့ဦးစီးခဲ့ရတာပါ-မလြယ္ပါဘူး။ပစၥတုိေသနတ္ခါးခ်ိတ္ပီး
ေရွ ့ကဦးေဆာင္ခ်ီတက္ေနတဲ့သူ ့ကုိျပည္သူ့စစ္ေတြကရွမ္းလုိဗုိလ္လုံလုိ့ေခၚၾကပီးသူ့အမိန့္ကုိလုိက္နာၾကပါတယ္။ေမာလုိ
့နားခ်ိန္တန္ရင္အနားေပးတတ္တယ္။ထမင္းစားခ်ိန္တန္စားခုိင္းတယ္။ဒီလုိစုစုစည္းစည္းခ်ီတက္ႏုိင္ဖုိ
့ကစည္းရုံးေရးစြမ္းရည္လဲလုိပါတယ္။ေတာ္ၾကာအေျမာက္ဆံကအရင္ေရာက္ပီး၊အေျမာက္ကေရာက္မလာေသးရင္လဲဒုကၡ။
ေျပာင္းကအရင္ေရာက္လာပီးဗန္းနဲ့ေဒါက္ကလမ္းမွားသြားရင္လဲပစ္မရ။က်ေနာ္ကလဲအေျမာက္နဲ့အတူမလုိက္ႏုိင္ပါ၊ေျမအေနအထားနဲ့ရန္သူ့စခန္းအကြာအေ၀းကုိတုိင္းထြာဖုိ
့ေရွ့ကၾကိဳတင္သြားရပါတယ္။ေျမပုံထဲကအကြာအေ၀းထက္ပုိတိက်ရေအာင္ျဖစ္ပါတယ္။က်ေနာ္နဲ့ရဲေဘာ္ေက်ာ္ျမနဲ့က(AimingCircle)လုိ
့ေခၚတဲ့စစ္သုံးေျမတုိင္းကရိယာတေယာက္တလုံးလြယ္၊အျဖဴနဲ့အနီအရစ္ေတြပါတဲ့ေျမစုိက္တုိင္ေတြတေယာက္တေခ်ာင္းထမ္းပီး၊ရန္သူ့့စခန္းအနီးဆုံးထိအသံမၾကားရေအာင္ကပ္၊ေတာင္ကုန္းေပၚကသစ္ပင္တပင္ကုိအတူတူတုိင္း။အခ်င္းခ်င္းလက္ဟန္ေျခဟန္နဲ့ညွိ။မိမိတုိ
့အခ်င္းခ်င္းလဲတုိင္းေတာ့မ်ဥ္းေျဖာင့္ေတြေဒါင့္ေတြရလာပါတယ္။အခ်ိန္တုိအတြင္းျမန္ျမန္လုပ္ရတာပါ။တခါမေတာ့ရဲေဘာ္ေက်ာ္ျမဆီက(AimingCircle)ရဲ့မွန္ေရာင္လက္သြားလုိ့ရန္သူကစက္လတ္နဲ့လွမ္းေထာက္တာခံရပါတယ္။လူေျခေထာက္မထိပဲ-ေျမတုိင္းကရိယာရဲ့ေျခေထာက္ေတာ့က်ိဳးသြားခဲ့ရတယ္။
ဒါနဲ့ေရွ့တန္းစခန္းကုိျပန္လာပီးေတာ့ၾတိဂံအကြာအေ၀းတခုရေအာင္တည္ေဆာက္။အဲ-အဲျပီးရင္ေတာ့က်ေနာ္တုိ့နဲ့အတူပါလာတဲ့
(LOGARITHM)စာအုပ္ပါးေလးကုိအသုံးျပဳပီးေဒါင့္မတ္အကြာအေ၀းတခုရလာပါပီ။အဲဒါဟာရန္သူ့စခန္းအကြာအေ၀းပါပဲ။အဲဒီမ်ဥ္းအစမွာအေျမာက္က်င္း-တူးးရုံပါပဲ။သတိရတုန္းဒီစာအုပ္ေလးအေၾကာင္းေျပာရအုံးမယ္၊စာအုပ္ကသာပါးတာ၊ေက်ာင္းတုန္းကေတာ့အေတာ္ေစ်းၾကီးပါတယ္။က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းပဲခူးသား၊ဂ်င္သမားတေယာက္က၊ေဆးလိပ္ခုံေထာင္ထားတဲ့အေဒၚအပ်ိဴၾကီးေတြပဲရွိတဲ့-သူ
့အိမ္ကုိပုိက္ဆံလွမ္းမွာပါတယ္။ဆရာက၀ယ္ခုိင္းလုိ ့(LOGARITHM)စာအုပ္ၾကီး၀ယ္ရန္ေငြ-၁၀၀-အျမန္ပုိ
့ပါတဲ့ဗ်ာ။ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့-တကၠသုိလ္စာအုပ္ဆုိင္မွာ--၂-က်ပ္ျပား-၅၀-နဲ့အဲဒီစာအုပ္၀ယ္ပီး၊က်န္တာေတြကေတာ့-ဂ်င္ထုိးေပါ့။
ဆက္ပါမည္

No comments:
Post a Comment