(၁၂)...
ဒီလုိနဲ ့ကုိယ္ပါ၀င္တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ဒီပီေအတပ္ဖြဲ ့ၾကီးက ကုိယ့္ဆီကုိျပန္ေရာက္လာခဲ့ပီး-သူတုိ ့ကုိေျမေအာက္လုပ္ငန္းကုိ-ျပန္ပုိ ့ရတာက--ကုိယ့္တာ၀န္ျဖစ္လာခဲ့ေပါ့။အဲဒီမွာမဒမ္ေအာင္ေသြးက-အစြမ္းအစျပပါျပန္ေရာ။ရဲေဘာ္ေတြကုိသူကဦးေဆာင္လမ္းျပပီး-ဗန္းေမာ္ကုိေျခလ်င္လမ္းခရီးနဲ ့ေခၚသြားပါတယ္။ဗန္းေမာ္ေရာက္ေတာ့ရဲေဘာ္ေတြသေဘၤာေပၚတက္သြားတာၾကည့္ပီးမွ-ျပန္လာတာပါ။အသြားလမ္းမွာေကအုိင္ေအနဲ ့ေတြ ့လဲမေၾကာက္။သူကကခ်င္စကားတတ္လုိ ့ကခ်င္လုိေျပာ-က်ေနာ္လုပ္ေပးတဲ့ေကအုိင္ေအခရီးသြားလက္မွတ္ကုိျပ။သိပ္ျပသနာတက္လာရင္ပါတီကဆုိတာထုတ္ေျပာေပါ့။ပင္ပန္းတယ္လုိ ့တခါမွမညည္းျငဴ ခဲ့ပါဘူး။တခါကေတာ့ရီစရာေတာင္ေျပာေသးတယ္-ေဟ့-ေယာက္်ားေရတဲ့က်မကဗန္းေမာ္ဘုရားပြဲမွာ-အဆုိေတာ္ေမဆြိသီခ်င္းဆုိတာနားေထါင္ခဲ့ရေသးတယ္--တဲ့ဗ်ာ။ဒီလုိနဲ ့ရဲေဘာ္ေတြကုိ-၃-၄-ေခါက္ေလာက္သူကပုိ ့လုိက္-သူ့အကုိကပုိ ့လုိက္ေပါ့။ဒီစာေရးမယ္လုပ္ေတာ့မွ-သူကေၾကေၾကကြဲကြဲေျပာလာခဲ့ပါတယ္။ရွင္ကမသိဘူးတဲ့-အသြားမွာကရဲေဘာ္ေတြနဲ့ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေဟးလား၀ါးလားနဲ့သြားခဲ့ရေပမယ္-အျပန္မွာက်မတေယာက္ထဲျပန္လာခဲ့ရတာဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာက္သလဲရွင့္ကုိတခါမွမေျပာခဲ့ပါဘူး--တဲ့။တခါကအျပန္မွာတေယာက္ထဲေခ်ာင္းတခုကုိအကူးမွာေရၾကီးေနလုိ ့ေရထဲေမ်ာပါမလုိျဖစ္ခဲ့ဘူးပါသတဲ့ဗ်ာ။ေဘးမွာလူလဲမရွိညေန-ေန၀င္ရီတေရာလဲျဖစ္ေနတာတဲ့။က်ေနာ္သူ ့ကုိၾကည့္ပီးမ်က္ရည္ေတြ-ေတြေတြက်ခဲ့ရပါတယ္။က်ေနာ ့ဇနီးဟာ-အမရာ--ေဒ၀ီ-မဒီ-သမၺဴလေတာ့မဟုတ္ခဲ့ေပမယ့္-က်ေနာ ့အတြက္ေတာ့ရတနာတပါးပါပဲ။အနီေရာင္ရတနာပါ။
ျပီးပါပီ--
ေအာင္ေသြး

...(၁၁)
ဒီလုိနဲ ့ေနရင္းဗုိလ္ခင္ညြန္ ့ကပန္၀ါအထိလုိက္ပီးျဖဳိ ခြဲပါတယ္။ဆခုန္တိန္္ယင္းကုိစည္းရုံးတယ္။ေအာင္ျမင္တယ္။ကမ္ပုိင္တီးကုိရဟတ္ယာဥ္နဲ့ဆင္းလာဖုိ ့လုပ္တယ္။အဲဒါကုိမေက်နပ္တဲ့ဒီပီေအရဲေဘာ္မ်ားကရဟတ္ယာဥ္အဆင္းမွာဗုိလ္ခင္ညြန္ ့ကုိပစ္ခတ္ဖုိ ့အထိ-အစီအစဥ္ရွိခဲ့ပါတယ္။ရဲေဘာ္ထြန္းကေရရွည္ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္။အဲလုိလာမယ္ၾကားကထဲက-ဆခုန္တိန္ယင္းကဗုိလ္ေက်ာ္ေဇာကုိ-ခင္ညြန္ ့လက္-အပ္ေတာ့မယ္ဆုိတာၾကိဳသိခဲ့ပါတယ္။တဖက္ကဒီပီေအတပ္ကုိ-ညႊန္ၾကားတာကခင္ညြန့္ကုိေကာင္းေကာင္းၾကိဳဆုိဖုိ ့လုပ္ခုိင္းပီး-အခ်ိန္ဆြဲထါးခုိင္းပါတယ္-က်ေနာ့္ကုိေတာ့ပန္၀ါကေန-ဗုိလ္ေက်ာ္ေဇာကုိကယ္ထုတ္ပီးတရုတ္ျပည္မွာေစါင့္ေရွာက္ထါးဖုိ ့တာ၀န္ေပးပါတယ္။က်ေနာ့တာ၀န္ေက်ခဲ့ပါတယ္။သူတင္မဟုတ္-ဥကၠဌအပါအ၀င္တျခားဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ေတြပါ-က်ေနာ္စီစဥ္ပီးပန္၀ါကကယ္ထုတ္ခဲ့ရတာပါ။ၾကံဳလုိ့ေျပာရအုံးမယ္။တရုတ္ျပည္ေရာက္ပီးအဖုိးၾကီးေတြကုိအိမ္ေတြငွါးပီးေနရာခ်ထါး။ေနာက္ပုိင္းမွာဗဟုိေကာ္မတီ၀င္စုိင္းေအာင္၀င္း(ရွမ္းအမ်ိဳးသား)ကုိရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ကုိပုိ ့ေပးဖုိ ့က်ေနာ့ကုိရဲေဘာ္ထြန္းကတာ၀န္ေပးပါတယ္။က်ေနာ္ကရဲေဘာ္စုိင္းေအာင္၀င္းကုိေခၚသြားပီး-ေရႊလီျမိဳ ့ကတဆင့္ရွမ္းျပည္တပ္မေတာ္ကက်ေနာ့မိတ္ေဆြ-ဗုိလ္မွဴးစုိင္းလိတ္(ကြယ္လြန္)ကုိဆက္သြယ္ပီးတည္းခုိခန္းတခုမွာအပ္ႏွံခဲ့ပါတယ္။ဆရာသမားကေနာက္ေန ့မနက္မွာ-မူဆယ္ေရာက္သြားပီး-လက္နက္ခ်ခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ္သူ ့ကုိေခၚလာကထဲက-သူေျပာတဲ့စကားေတြကုိၾကားရပီးက်ေနာ္ကသူ့ကုိမေမ်ွာ္လင့္ေတာ့ပါဘူး။သူကသူနဲ့အတူေရႊဘုိေက်ာင္းေဆာင္မွာေနပီးတကၠသုိလ္တက္ခဲ့တဲ့ဗုိလ္ခင္ညြန့္ကုိသတိရေနခဲ့ပါတယ္။သူကက်ေနာ့ကုိေျပာတယ္ခင္ညြန့္ေတာင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္သြားပီဗ်ာ။-တဲ့-က်ေနာ္ကသူ ့ကုိ--ကုိေအာင္၀င္းရာ-သူ ့ဖာသူဗုိလ္ခ်ဳပ္ျဖစ္ျဖစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွူးၾကီးျဖစ္ျဖစ္္-ျဖစ္သြားေပမယ့္ခင္ဗ်ားက-ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကဗဟုိေကာ္မတီ၀င္ေလဗ်ာ-ခင္ဗ်ားကဘယ္ဟာကုိတန္ဖုိးထါးမွာလဲလုိ ့ေျပာခဲ့ေသးတယ္။ဒါေပမယ့္သူ ့ကုိခင္ညြန့္က-ဆခုံတိန္ယိန္းကတဆင့္-ေဂ်ာ္နီ၀ါကားတပုလင္းလက္ေဆာင္ေပးခဲ့တာကုိေတာ့-က်ေနာ္ကသိပီးသားျဖစ္ေနခဲ့ေပါ့။လက္နက္ခ်ပီးျမန္မာ့အသံ-အသံလႊင့္ရုံကလႊင့္ခဲ့တဲ့အင္တာဗ် ဴးမွာေတာ့-က်ေနာ့နာမည္မပါခဲ့ပါဘူး။ရဲေဘာ္ထြန္းအနားမွာရဲေဘာ္ဖုိးသံေခ်ာင္းနဲ ့-ဗိုလ္ေက်ာ္ေဇာသားရဲေဘာ္ခုိင္ေအာင္တုိ ့ပါပဲတဲ့ ။မဟုတ္္ပါဘူး။ရဲေဘာ္ထြန္းအနားမွာက်ေနာ္ပဲရွိေနတာပါ။က်ေနာ့ကုိေတာ့သူေၾကာက္ပုံရတယ္။က်ေနာ္က-ျမိဳ့ေပၚခနခနတက္ေနတဲ့ေကာင္ဆုိတာသူကသိေနတယ္ေလ။
(ဆက္ပါမည္)
ေအာင္ေသြး

...၁၀)
ဒီလုိနဲ ့ပန္၀ါကခ်င္ေဒသမွာ-ပါတီကရဲေဘာ္ေတြနဲ ့ဒီပီေအ-ရဲေဘာ္ေတြဟာျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ၾကီးေပါ့။အဲဒီႏွစ္ကပန္၀ါမွာက်င္းပတဲ့ကခ်င္မေနာပြဲၾကီးကလဲျမိဳင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ၾကီးေပါ့။တေန ့လုံးတညလုံးကၾကေပါ့-က်ေနာ္ကေတာ့ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌာနခြဲကပါလာတဲ့ဗီြဒီယုိကင္မရာၾကီးကုိပုခုန္းေပၚထမ္းလုိ ့ရုိက္ကူးခဲ့ရေပါ့။မေနာပြဲၾကီးပီးေတာ့ဒီပီေအေက်ာင္းဖြင့္ပြဲကုိ-ပန္၀ါေတာင္ကုန္းေပၚမွာေဆာက္ထါးတဲ့သင္တန္းေက်ာင္းမွာက်င္းပပါတယ္။အဲဒီေက်ာင္းနဲ ့မနီးမေ၀းမွာရဲေဘာ္ေက်ာ္ေဇာအိမ္-က်ေနာ့အိမ္နဲ့-ရဲေဘာ္ထြန္းအိမ္တုိ ့တတန္းထဲရွိခဲ့ၾကပါတယ္။အဲဒီသင္တန္းဖြင့္ပြဲေန ့ကထင္းရူးနံ ့ေတြသင္းေနတဲ့ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ-ဒီပီေအအလံေတြတလူလူလႊင့္ပီး-ရဲေဘာ္ေက်ာ္ေဇာ(ဗုိလ္မ်ဴးခ်ဳပ္ေဟာင္းေက်ာ္ေဇာ)ကအဖြင့္မိန္ ့ခြန္းေျပာပါတယ္။၁၀၀နီးပါးရွိတဲ့လူငယ္မ်ိဳးဆက္ရဲေဘာ္ေတြဟာ-ရဲေဘာ္-၃-က်ိပ္လုိစိတ္ဓါတ္ေတြနဲ ့အနာဂါတ္ကုိယုံၾကည္တဲ့စိတ္ဓါတ္ေတြနဲ ့တက္ၾကြေနခဲ့ၾကေပါ့။အဲဒီမွာလဲက်ေနာ္ဗီြဒီယုိရုိက္ခဲ့တာပါပဲ။သင္တန္းေက်ာင္းပီးေတာ့-ဒီပီေအတပ္ဖြဲ ့ကုိ-ကမ္ပုိင္တီးေဒသကုိေျပာင္းေရြ ့ခဲ့ပါတယ္။အဲဒီမွာပါတီရဲ့အမွတ္(၉)တပ္ဖြဲ ့ကဒီပီေအတပ္ဖြဲ ့ကုိဦးေဆာင္တာ၀န္ယူပီးႏုိင္ငံေရးသင္တန္းေတြကုိေပးပါတယ္။က်ေနာ္တုိ ့အမွတ္(၄၅)ေျမေအာက္လုပ္ငန္းအဖြဲ ့ကေတာ့ျပည္တြင္းကထပ္ေရာက္လာတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိၾကိဳဆုိပီး-အမွတ္(၉)တပ္ဖြဲ ့ကုိအပ္ႏွံရတာေပါ့။ေရာက္လာရင္မွတ္တမ္းတင္ဓါတ္ပုံရုိက္-ကုိယ္ေရးရာဇ၀င္ယူေပါ့။လ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္ေတြမဟုတ္ပါဘူး။တခ်ိဳ ့ေတြကရွစ္ေလးလုံးမွာဗကပေတြကဘာမွမလုပ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူးေျပာတာေတာ့ေနာင္မ်ိဳးဆက္ေတြကုိသိေအာင္ေျပာျပရမွာပါ။အဲဒီဒီပီေအတပ္မွာ-တပ္ရင္းမွဴးက-ရဲေဘာ္စံေက်ာ္ေအာင္(ဘုိဇင္ေကာ့)ပါ။ဒု-တပ္ရင္းမွဴးက-ရဲေဘာ္ျမင့္စုိးပါ။တပ္ရင္းႏုိင္ငံေရးမွူးက-ရဲေဘာ္လွမုိး။ဒုႏုိင္ငံေရးမွဴးက-ရဲေဘာ္ေအာင္မွဳိင္း(ယခုဖင္္လန္ႏုိင္ငံပါ)။သူတုိ ့ေတြ-ပန္၀ါမွာက်ေနာ့သားကုိခ်ီထါးပီးရုိက္ခဲ့တဲ့ဓါတ္ပုံေတြေတာ့-ရွိပါတယ္-အလ်ဥ္းသင့္ရင္တင္ေပးပါ့မယ္။လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ
(ဆက္ပါမည္) ေအာင္ေသြး

...(၉)
အဲဒီရြာကေလးမွာေနရင္း ဗဟုိကေျပာင္းေရႊ ့လာတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိေစါင့္ရပါတယ္။ဒီေနရာမွာအမွတ္တရေျပာဖုိ ့-၂ခုရွိလာပါတယ္။တခုကရဲေဘာ္ၾကီးေဒါက္တာဥာဏ္ခ်စ္က်ဆုံးခဲ့ရတာပါ။ဒီရြာကေလးမွာပဲက်ဆုံးခဲ့ရတာပါ။ႏွေျမာတသလုိ ့မဆုံးပါဘူး။ဆရာၾကီးဟာ-ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌာနခြဲရဲ ့ေဆးရုံအုပ္ၾကီးျဖစ္ပီး-က်ေနာ့ရဲ့သားကုိၾကီးၾကပ္ေမြးဖြါးေပးခဲ့သူလဲျဖစ္ပါတယ္။ေထါင္အၾကိမ္ၾကိမ္က်ခဲ့ပီးဗမာျပည္ဒီမုိကေရစီမရ-မလြတ္ေျမာက္မျခင္းမုတ္ဆိတ္ေမြးနွဳတ္ခမ္းေမြးမရိတ္ဘဲ-ေပေနခဲ့သူပါ။ ေတာ္လွန္ေရးထဲေရာက္မွ-သန္ ့သန့္ရွင္းရွင္းေနလာခဲ့သူပါ။-စကားေျပာရင္သေဘာတရားနဲ့တည္တည္ၾကည္ၾကည္ေျပာတတ္သူပါ။ ေတာ္လွန္ေရးကုိေနာက္က်မွေရာက္လာလုိ ့ပါ-ေစာေစာေရာက္ရင္-ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတေယာက္ျဖစ္ႏုိင္သူပါ။အေသးစိတ္ေတာ့မေရးခ်င္ေတာ့ပါဘူး။တလေလာက္ၾကာေတာ့ေနာက္တေယာက္အပ်ိဳေဘာ္၀င္စရဲေဘာ္မေလးသန္းသန္းက်ဆုံးရတာပါ။သူကေတာ့၀မ္းစာအတြက္လယ္ထဲမွာခရုေကာက္ရင္းလယ္ကြင္းေပၚေလ်ာ့က်ေနတဲ့ဓါတ္ၾကိဳးကုိသြားကုိင္မိလုိ ့ပါ။သူ့အေဖနဲ့အေမကေဒသတခုမွာက်ဆုံးသြားလုိ့သူ ့အေဖရဲ့ရဲေဘာ္ၾကီးလင္မယားကေမြးစားထါးတာပါ။ပါတီဒုကၡေရာက္ေနခ်ိန္မွာအဲလုိျဖစ္သြားၾကလုိ ့ရင္နာလုိ ့မဆုံးပါဘူး။ပါတီသာဒုကၡမေရာက္ရင္ဒီအျဖစ္မ်ိဳးေတြနဲ့ၾကံဳႏုိင္စရာမရွိပါ။
ေနာက္ေတာ့ဗဟုိကရဲေဘာ္ေတြလဲေျပာင္းေရႊ ့ေရာက္လာၾကေတာ့အားလုံးတစုတစည္းထဲ-၁၀၁-စစ္ေဒသရွိရာပန္၀ါကုိေျပာင္းေရႊ ့ခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲျပည္တြင္းကရဲေဘာ္ေတြတဖြဲဖြဲေရာက္လာၾကလုိ့-က်ေနာ္ပဲအၾကိဳေထါက္ရတာေပါ့။အမွတ္တရေလးေျပာျပပါအုံးမယ္။ပုံမွန္ကေတာ့ျပည္တြင္းကတေခါက္ကုိ-၃-၄-ေယာက္ေရာက္လာၾကတာပါ။အဲဒီေတာ့တည္းခုိေရးစားေသာက္ေရးျပသနာမရွိပါ။တရက္မွာေတာ့-အဲဒီအေခါက္က-ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္-၂၀-နီးပါးတက္လာၾကပါတယ္။ေရာက္တာနဲ့အစုိးရအမ်ားပုိင္တည္းခုိခန္းမွာေနရာယူထါးလုိ့-က်န္တဲ့ခရီးသြားေတြေတာင္ေနရာမရၾကပါဘူး။ထမင္းစားခ်ိန္က်ေတာ့က်ေနာ္ကဂရုမစုိက္မိပဲ-စားေနက်ထမင္းဆုိင္မွာအရင္လုိပဲ-၀ယ္ေၾကြးမိပါတယ္။တရုပ္ျပည္-မန္စီျမိဳ ့မွာပါ-ဆုိင္ကဗမာဆုိင္ပါ-ဟင္းကေတာ့တရုတ္ေက်ာ္ေပါ့။ဟင္းကလဲဘတ္ဂ်က္အေျခအေနအရတ၀ုိင္းကုိ-၃-မ်ိဳးပဲေၾကြးႏုိင္ပါတယ္-အသီးအရြက္နဲ့အသားေက်ာ္ေပါ့-မုန္ညင္းဟင္းခ်ိဳကေတာ့လုိသေလာက္ထည့္ေပးပါတယ္။ဆုိင္ထဲမွာဖြင့္ထါးတဲ့သီခ်င္းလဲမွတ္မိေနပါတယ္--ခင္ေမာင္ထူးရဲ့-မီးျခစ္သီခ်င္းပါ-တဒုန္းဒုန္းနဲ့ခုန္ေပါက္ကခ်င္စရာပါ။ထမင္းကုိဇလုံနဲ့မမွာမိပဲ-ပုဂံနဲ့မွာခဲ့မိပါတယ္။ပုိက္ဆံရွင္းမယ္လုပ္ေတာ့-စားပြဲ-၃-လုံးတုိင္းမွာထပ္ထါးတဲဲ ထမင္းပုုဂံလြတ္ကတေတာင္ေက်ာ္ပါတယ္။ဒါကမနက္စာပဲရွိေသးတယ္။ညေနစာလဲစားရအုံးမွာ။ေနာက္တေန ့မနက္က်မွခရီးထြက္ရမွာေလ။ဆုိင္ရွင္ကုိေကာင္းေကာင္းေဆြးေႏြးညေနလဲလာစားမွာပါ-ေနာင္လဲလာၾကအုံးမွာ။ေလ်ွာ့ေလွ်ာ ့ေပါ့ေပါ့ေလးလုပ္ပါအုံးေပါ့။ညေနက်ေတာ့ထမင္းကိုဇလုံနဲ့မွာရပါတယ္။ဒါလဲစားပီးေတာ့ဇလုံအလြတ္ၾကီးေတြကစားပြဲေပၚမွာတထြာေက်ာ္ေက်ာ္ေပါ့ဗ်ာ။အဲဒါကုိပန္၀ါေရာက္ေတာ့-မဒမ္ေအာင္ေသြးကုိေျပာ ျပမိပါတယ္-သူကက်မကုိေခၚေရာေပါ့က်မခ်က္ေၾကြးရင္--ဒီေလာက္ပုိက္ဆံမကုန္ႏုိင္ပါဘူးတဲ့ဗ်ာ။ေအာ္-ဒီပီေအ-ဒီပီေအ-လြမ္းပါ့ဗ်ာ။(ဆက္ပါမည္)
ေအာင္ေသြး

...(၈)
မေန ့ကကင္မရာအေၾကာင္းေျပာရင္း မဒမ္ေအာင္ေသြးေခါင္းနဲ ့ရြက္လာတဲ့ေသတၱာကုိျပန္ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ဖလင္မထုတ္လုပ္ေတာ့လုိ ့အနားယူေနတဲ့ အဲဒီကင္မရာ-၃-လုံးအျပင္ ေနာက္တလုံးကုိေတြ ့ေတာ့မွအမွတ္ရစရာေတြကမ်ားလာပါေတာ့တယ္။ဒီလုိပါ ၁၉၈၆-၈၇ ေလာက္မွာေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌါနခြဲစစ္ဦးစီးဌာနက နမ္ဆလပ္ မွာရန္သူ ့စစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္းကုိ လမ္းျဖတ္တုိက္ပါတယ္။အဲဒီတုိက္ပြဲမွာ စစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္းလုံးေခ်မွဳန္းႏုိင္ခဲ့ပီး-စစ္ေၾကာင္းမွဴး ဗုိလ္မွဴးေက်ာ္ေက်ာ္ခိ်ဳက်ဆုံးကာပစၥည္းမ်ားလဲသိမ္းပုိက္ရရွိပါတယ္။အဲဒီထဲမွာ ရန္သူ ့စစ္သုံးကင္မရာတလုံးလဲပါ-ပါတယ္။အဲဒီကင္မရာက်ေနာ့ကုိေပးရင္း ဒုစစ္ဦးစီးမွဴးကေျပာပါတယ္-အထဲမွာဖလင္ပါလုိ ့အေရးၾကီးတာေတြပါမလားေဆးၾကည့္တာမဟုတ္က-ဟုတ္ကပုံေတြပါပဲဗ်ာ။ေသသင့္တဲ့ေကာင္ေတြ-ေသတာေတာင္နဲေသးတယ္တဲ့ဗ်ာ။ဂ်ာမဏီလုပ္စစ္သုံးကင္မရာပါ-မွန္ဘီလူးကေတာ့ေကာင္းသလားမေမးနဲ ့ Seize lens ပါ။ေမာင္းတင္တဲ့ခလုပ္မပါပါဘူး။မွန္ဘီလူးတပ္ထါးတဲ့အိမ္ကုိပဲလွည့္တင္ရတာပါ။ဒီကင္မရာျပန္ေတြ ့ေတာ့က်ေနာ့ကင္မရာေလးတလုံးကုိလဲျပန္သတိရေပါ့။ ပါတီရဲ့ေငြနဲ ့မဟုတ္ပဲ က်ေနာ့ေငြနဲ ့ရုရွားလုပ္ Zenit အမ်ိဳးအစားကင္မရာတလုံးက်ေနာ္၀ယ္ခဲ့ဘူးတယ္။ ISO 400 အထိပါတယ္။ညအေမွာင္မွာေတာင္ ရုိက္လုိ ့ရတယ္။အဲဒါရဲေဘာ္တေယာက္ကုိလက္ေဆာင္ေပးလုိက္တာ သူအဖမ္းခံရေတာ့ပါသြားပါေလေရာဗ်ာ။ရန္/ငါသူတလုံး-ကုိယ္တလုံး နဲ ့သေရပြဲေပါ့ေလ။(ဆက္ပါမည္)

ေအာင္ေသြး

(၇)
ဒီလုိနဲ ့ပါတီေနာက္ကုိလုိက္တဲ့တပ္ေတြဟာ-ပါတီရဲ့အမိန္ ့နာခံပီးေရွာင္တိမ္းခဲ့ရပါတယ္။တညလုံးလမ္းေလွွ်ာက္ပီး-ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့-ညီေနာင္ပါတီကေပးတဲ့ေနရာတခုမွာေနထုိင္ခဲ့ရပါတယ္။ယာယီေပါ့-ရီစရာေကာင္းတာက-အဲဒီေနရာက-က်ေနာ္တုိ ့စခန္းရဲ့မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ေခ်ာင္းပဲျခားေနတဲ့ေနရာကရြာကေလးျဖစ္ေနတာပါ ပဲ။ကုိယ့္စခန္းကုိကုိယ္လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ရြာပါ။အဲဒီမွာမဒမ္ေအာင္ေသြးရဲ့အစြမ္းအစေတြေပၚလာေတာ့တာပါပဲ။မဒမ္ေအာင္ေသြးက-ခေလး-၂-ေကာင္ကုိက်ေနာ့ကုိအပ္ထါးပီး-က်ေနာ္တုိ ့စခန္းကအေရးၾကီးတဲ့ပစၥည္းေတြကုိေခ်ာင္းကုိကူးပီးေခါင္းေပၚမွာရြက္ကာတေနကုန္သြားသယ္ပါတယ္။က်ေနာ့မွာခေလး-၂-ေကာင္ကုိထိန္းရင္း-ဒီပီေအတပ္ဖြဲ ့ကုိထိန္းရင္း-ရင္တမမေပါ့။အဲ--က်ေနာ့ပစၥည္းေတြ-စခန္းကပစၥည္းေတြကုန္မွ-ေနာက္ဆုံး-က်ေနာ္လုပ္ေပးထါးတဲ့၀က္ျခံထဲက-၀က္ကေလးကုိသူေမာင္းလာခဲ့ရွာပါတယ္။ဒီဘက္မွာေတာ့ေပါေခ်ာင္ေကာင္းေစါင့္ေနတဲ့-၀က္၀ယ္မယ့္လူေတြကအဆင္သင့္ေပါ့။သူ ့ေက်းဇူး-သူရဲ့တာ၀န္သိမွဳေၾကာင့္က်ေနာ္ကြန္ဂရက္မွာရုိက္ခဲ့တဲ့ဓါတ္ပုံေတြ-ပါတီရဲ့အေရးၾကီးစာရြက္စာတမ္းေတြ-အခုအခ်ိန္ထိရွိေနခဲ့တာပါ။ ပါတီ-စိန္ရတုကဓါတ္ပုံေတြဟာ-က်ေနာ္ရုိက္ခဲ့တဲ့ဓါတ္ပုံေတြပါပဲ။

...၆)
ဒီလုိနဲ ့ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံၾကီးျဖစ္လာေတာ့ က်ေနာ္တုိ ့ဌာနကရဲေဘာ္ေတြအလုပ္ပုိမ်ားလာပါတယ္။က်ေနာ္ဆုိရင္ၾကားျဖတ္ကေၾကးနန္းစာေတြကုိမဖတ္ႏုိင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ပါပဲ။ အဲဒီတာ၀န္ယူတဲ့ရဲေဘာ္ၾကီးကုိပဲ-အေရးၾကီးသတင္းကုိ--တုိတုိပဲအစီရင္ခံဖုိ ့ေျပာရပါတယ္။အဲဒီမွာျပည္သူေတြကုိပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ဖုိ ့ေျပာေနတဲ ့့စိန္လြင္ေျပာခဲ့တဲ့-RTေၾကးနန္း-(ျခေသၤ ့မွ----)ဆုိတာကုိ-က်ေနာ္တုိ ့ဌါနကရခဲ့တာပါ။ဒါေပမယ့္အခ်ိန္မမီေတာ့ပါ-စစ္အာဏာသိမ္းေတာ့မယ္ဆုိတာေတာ့သိခဲ့ရပါတယ္။အဲဒီလုိစစ္အာဏာသိမ္းပီးတဲ့ေနာက္-ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌါနခြဲ(မုံဂူ)ရွိရာ က်ေနာ္တုိ ့ဌာနကုိ- ျပည္တြင္းကဒီပီေအ(DPA)ပထမအသုတ္-ရဲေဘာ္(၂၂)ေယာက္-ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ့ညီနံပါတ္(၄)အပါအ၀င္ေပါ့။ အဲဒီထဲက-ယုံၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့-ေျမေအာက္လုပ္ငန္းနဲ ့ကုိက္ညီတဲ့ရဲေဘာ္-၂-ေယာက္ကုိေျမေအာက္လုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္ဖုိ ့ခ်က္ခ်င္းျပန္ဆင္းေစခဲ့ပါတယ္။အခုအခ်ိန္မွာရြက္က်ပင္ေတြလုိသူတုိ ့မ်ိဳးဆက္ေတြဗမာျပည္ေျမေပၚမွာေပါက္ဖြါးေနမွာကုိေတာ့ က်ေနာ္ယုံၾကည္ပါတယ္။က်န္တဲ့ရဲေဘာ္(၂၀)ကုိဗမာစာ-စကားတတ္တဲ့-အထူးတပ္ဖြဲ ့က--သင္တန္းေက်ာင္းမွာစစ္သင္တန္းေပးပါတယ္။ညအိပ္ညေနေပါ့။ဒီလုိနဲ ့တလေလာက္ပဲေလ့က်င့္ရေသးတယ္-ပါတီကုိခြဲထြက္ေမာင္းထုတ္တဲ့အေရးအခင္းေျမာက္ပုိင္းမွာျဖစ္လာတာပါ။အဲဒီေနာက္ဆုံးေဆြးေႏြးပြဲကုိက်ေနာ္လဲတက္ရပါတယ္။ဘိန္းေရာင္းေနတဲ့နာမယ္ပ်က္ရွိတဲ့တရုတ္(ဟုန္ေလာက္စန္း)ဆုိတဲ့ေကာင္က-ဗဟုိေခါင္းေဆာင္ေတြကုိမေလးမစါးနဲ ့ေဆြးေႏြးပြဲမွာမထုိင္ပဲ-ခုံတန္းလ်ားရွည္မွာတေယာက္ထဲပက္လက္လွန္လွဲေနရင္းက(အေကာင္းဆုံးက-အဖုိးၾကီးေတြဒီေနရာကထြက္သြားတာပါပဲတဲ့)က်ေနာ့လက္ကေသနတ္ေပၚေရာက္ေနခဲ့ပါတယ္-သူနဲ ့က်ေနာ္ကအရင္တခါလဲထိပ္တုိက္ေတြ ့ဘူးပါတယ္။ရဲေဘာ္ထြန္းကက်ေနာ့ကုိမ်က္ရိပ္မ်က္ေျချပလုိ ့-က်ေနာ္အံၾကိတ္ေနခဲ့ရပါတယ္။ေနာက္ဆုံးမွာေျမာက္ပုိင္းမွာရွိတဲ့ဗဟုိေကာ္မတီ၀င္-၃-ေယာက္ကအဲဒီေဒသကဆုတ္ခြါဖုိ ့ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္။ က်ေနာ္ကသင္တန္းတက္ေနတဲ့ဒီပီေအ-ရဲေဘာ္ေတြကုိျပန္ေခၚပီး-တန္းစီ-တပ္ဆုတ္မိန္ ့ခြန္းေျပာခဲ့ရပါတယ္။သူတုိ့ကလဲေသနတ္ကုိယ္စီလြယ္လုိ ့ေပါ့။က်ေနာ္ကမေမ်ွာ္လင့္တဲ့အေရးအခင္းတခုျဖစ္ေပၚေနေၾကာင္း။မိမိတုိ ့ရဲ့တုိင္းရင္းသားျပည္သူေတြျဖစ္လုိ ့ျပန္ခုခံဖုိ ့ဗဟုိမွာရည္ရြယ္ခ်က္မရွိေၾကာင္း။ က်ေနာ့အမိန့္မရပဲက်ည္မထြက္ဖုိ ့ေျပာၾကားခဲ့ရပါတယ္။က်ေနာ္ေျပာေနတဲ့အခ်ိန္ရဲေဘာ္ထြန္းကရဲေဘာ္ေတြရဲ့အနီးအနားမွာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ ့တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ဒီပီေအတပ္မေတာ္ၾကီးရဲ ့ဘ၀အစေပါ့ဗ်ာ။(ဆက္ပါမည္)
ေအာင္ေသြး

...၅)
က်ေနာ္တုိ ့-ေျမေအာက္လုပ္ငန္းအဖြဲ ့ကဗဟုိကေနပီး-ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌာနခြဲကုိ၁၉၈၆ ခုႏွစ္မွာ ေျပာင္းေရႊ ့လာပါတယ္။၁၉၈၅-ပါတီကြန္ဂရက္က-ဆုံးျဖတ္ခဲ့တဲ့-ဗမာျပည္မွာပါတီစုံစံနစ္ေပၚေပါက္လာေရးအတြက္-က်ေနာ္တုိ ့ဌာနကအဓိကလုပ္ရမွာျဖစ္ေနလုိ ့ပါ။ဗဟုိမွာနဲ ့စာရင္ေျမာက္ပုိင္းက-ဗမာျပည္ နဲ ့ပုိပီးနီးစပ္-သြားလာေရးအဆင္ေျပလုိ ့ပါ။ဗဟုိက ေျပာင္းလာတဲ့အခ်ိန္မွာထုံးစံအတုိင္းမဒမ္ေအာင္ေသြးက-အၾကီးမကုိခ်ီပီး-ရဲေဘာ္ထြန္းတုိ ့မိသားစုနဲ့အတူကားနဲ ့ေျပာင္းလာ-က်ေနာ္တုိ ့ေလးငါးေယာက္ကေတာ့ေျခလ်င္-၁၅-ရက္ခရီးေပါ့။ဒီလုိနဲ ့ပဲ-၁၉၈၇မွာမဒမ္ေအာင္ေသြးကုိယ္၀န္ထပ္ရပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ-အစားအေသာက္ဆင္းရဲလုိ ့-မဒမ္ေအာင္ေသြးက-တဖက္ႏုိင္ငံမွာလိေမၼာ္အခိ်ဳ ရည္-ပုလင္းေလးေတြကုိကခ်င္ေတြပုိးတဲ့ပလုိင္းမွာထည့္၀ယ္လာ-ေခါင္းမွာပုိးထမ္းလာပီး-ဗမာျပည္မွာျပန္ေရာင္းဖုိ ့လုပ္ပါတယ္။အလြန္ဆုံးျမတ္-တပုလင္း-(၅ေဂ်ာ့-ေပါ့-ဗမာေငြျပား-၅၀-)။ဒီကိစၥက်ေနာ့ကိုကလပ္စည္းမွာအေ၀ဖန္ခံရပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္-က်ေနာ္က-ဒီဌာနရဲ ့ကလပ္စည္းအတြင္းေရးမွဴးေလ။ျပသနာကုိေျဖရွင္း-မဒမ္ေအာင္ေသြးကုိလဲပညာေပးရပါတယ္။သူကလဲလက္ခံပါတယ္-ေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူးတဲ့။ေစ်းလဲမေရာင္းတတ္ပဲနဲ ့အေဖၚေကာင္းလုိ ့သူမ်ားလုပ္သလုိလုိက္လုပ္တာပါ။ခက္တာက-က်ေနာ္တုိ ့ကဗဟုိဌာနကျဖစ္ေနတာပါ။က်ေနာ္တုိ ့ကစေဖါက္လုိ ့မေကာင္းပါ။ဒီလုိနဲ ့ခေလးေလးတေယာက္ၾကီးျပင္းခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ရွစ္ေလးလုံးမတုိင္ခင္က က်ေနာ္တုိ ့ဌာနကလူေလး-ေလးးငါးေျခာက္ေယာက္ပဲရွိတာပါ။အေရးေတာ္ပုံၾကီးျဖစ္လာေတာ့မယ္ဆုိတာကုိေတာ့-ကုိယ္လုပ္ခဲ့တာ-ကုိယ္ကၾကိဳပီးသိေနတာေပါ့။အလုပ္ေတြကေတာ့မ်ားသလားမေမးနဲ ့။ျပည္တြင္းနဲ ့တုိက္ရုိက္ဆက္သြယ္ဖုိ ့-ေၾကနန္းသင္ၾကားရတဲ့သူကသင္ၾကား၊မီးဖုိေခ်ာင္အတြက္ထင္းခုတ္။ခရုိင္ကေပးတဲ့စပါးကုိစက္မွာၾကိတ္။ ၾကားျဖတ္စက္ဖမ္းတဲ့သူကဖမ္း၊ျပည္တြင္းကဆက္သားလာရင္ၾကိဳ-ပုိ ့ဧည့္ခံ-ခ်က္ျပဳတ္ေၾကြးေမြြး၊ ဒီၾကားထဲ-သူတုိ ့ကပါတီေရာက္တုန္းေတာ္လွန္ေရးရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားေတြၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိရင္-အျပင္မွာသတင္းမေပါက္ေအာင္-ဗီြဒီယုိစက္ေတြငွါးထမ္းလာၾက-စခန္းထဲမွာျပ။တကယ္ပါ-အဲဒီအခ်ိန္ကအတူတူပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိ---ဘယ္ေတာ့မွမေမ ့ပါဘူး။က်ေနာ္က ရဲေဘာ္ထြန္းရဲ ့ညြန္ၾကားခ်က္ေတြကုိမုိက္ကရုိဖလင္ေတြရုိက္-ကူးေဆး-ဆက္သားနဲ ့ပုိ ့။ျပည္တြင္္းကပုိ ့လာတဲ့ဖလင္ေတြကုိပရုိဂ်က္တာတလုံး နဲ ျ့ပန္ေဖၚ။ လ်ိဳ ့၀ွက္ခ်က္ေတြမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ခင္ညြန္ ့သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲကဓါတ္ပုံျပပြဲမွာပါပီးသားေတြပါ။အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာက်ေနာ့အနားမွာကူညီေနသူကမဒမ္ေအာင္ေသြးပါပဲ။တခါတေလ-ညည့္နက္-တခါတေလ-အရုဏ္တက္ေပါ့။တခါမွမညည္းညဴခဲ့တာကုိေတာ့--သူ ့့ကုိက်ေနာ္ေလးစားခ်စ္ခင္ရတဲ့အေၾကာင္းရင္းပါပဲ။
(ဆက္ပါမည္)
ေအာင္ေသြး

...က်ေနာ့သမီးကုိေမြးဖြါးးရာအိမ္ကေလး

ရဲေဘာ္သက္ခုိင္နဲ့့ရဲေဘာ္ရွဳယဥ္(ေဒါက္တာလွေက်ာ္ေဇာ)တုိ ့ရဲ့ေနအိမ္ကေလးပါ။ရဲေဘာ္သက္ခုိင္ကုိယ္တုိင္ဒီဇုိင္းဆြဲေဆာက္ထားတာပါ။ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာအိမ္ေထါင္ ျပဳေတာ့မယ္ဆုိရင္-ပထမဆုံးအလုပ္ကအိမ္တလုံး--ေဆာက္ရတာပါပဲ။က်ေနာ့တုန္းကေတာ့-အိမ္ေထါင္ျပဳပီးစပယ္ေတာစခန္းက-အလယ္ခန္းမွာစာၾကည့္တုိက္ပါတဲ့-ေလးခန္းတြဲ-တဲတန္းရွည္မွာပဲ-တခန္းယူပီးျဖစ္သလုိေနခဲ့ပါတယ္။အစြန္ခန္းကဆရာ၀န္မိသားစု-အဲဲဒီေဘးခန္းကရဲေဘာ္လူပ်ိဳတေယာက္-ပီးေတာ့စာၾကည့္တုိက္။က်ေနာ္တုိ ့အိမ္ေထါင္ကဒီဘက္အစြန္ဆုံး။က်ေနာ့ေနာက္ဖက္မွာက ရဲေဘာ္ႏုိင္၀င္းေဆြရဲ့တလုံးအိမ္။က်ေနာ္ကအလုပ္ကလဲမ်ားလြန္းလုိ့အိမ္တလုံးေဆာက္ႏုိင္ေအာင္အခ်ိန္မရပါဘူး။ အဲ---လြတ္လြတ္လပ္လပ္္ေနခ်င္လုိ့အိမ္တလုံးေဆာက္မယ္ဆုိိရင္-ပထမဆုံ းခင္းဗ်ား-လယ္ကြင္းထဲမွာလယ္သမားေတြစြန္ ့ပစ္ထါးတဲ့ေကာက္ရုိးေတြကုိအရင္လုိက္လံစုေဆာင္းရမယ္။ပီးရင္္-ကုိယ္ေဆာက္မယ့္အိမ္ေဘးနားမွာ-၃-ေပ-ပတ္လည္ေျမက်င္းတခု--၁-ေပအနက္တူးရမယ္။ေျမက်င္းထဲမွာခုနကေပါက္ထါးတဲ့အဲဒီေျမၾကီးေတြကုိ-ေရနာနာေလာင္းစိမ္ပီးရႊံ ့ျဖစ္လာေအာင္အထိႏွပ္ထါးရမယ္။ အဲဒီလုိႏွပ္ထားတဲ့အခ်ိန္မွာခင္ဗ်ားေဆာက္မယ့္အိမ္ရဲ့အၾကမ္းထည္ကုိခင္ဗ်ားျပင္ဆင္ေပေတာ့။တခန္းလား-၂-ခန္းလား-မီးဖုိေခ်ာင္ပါလား။အိမ္တုိင္အတြက္ေတာထဲမွာမဓမတုိင္ေတြခုတ္ပီးပီလား-ခ်င္၀ါးေတြေကာခုတ္ပီးပီလား။ အမုိးအတြက္သက္ကယ္ကေတာ့ေစ်းမွာ-၀အမ်ိးသားေတြလာေရာင္းတတ္တယ္။ မဓမတုိင္ေတြခုတ္ပီးရင္လဲ-ေသေသခ်ာခ်ာစစ္အုံး-သစ္ယားသားျဖစ္ေနရင္တသက္လုံးအိမ္ထဲမွာယားလုိ့မဆုံးေတာ့ဘူး။-အိမ္တုိင္ေတြထူပီးရင-ေခါင္တန္းတုိ ့္ေယာက္-တုိ ့ဒုိင္း-တုိ့ကုိတပ္ရမယ္--ႏွီးေတြေကာ-၀ယ္ထါးပီးပလား။အဲဒီအခ်ိန္ေတြမွာ-တကၠသုိလ္ေက်ာင္းဆင္းေတြနဲ့လယ္သမားရဲေဘာ္ေတြအလုပ္ကူလုပ္ရင္းစကားမ်ားတတ္တဲ့အခ်ိန္ပဲေပ့့ါ ။၀ါးခြဲတဲ့အခ်ိန္-သစ္အဖ်ား-၀ါးအရင္းလား-သစ္အရင္း၀ါးအဖ်ားလား။သစ္ၾကားကုိ၀ါးမညွပ္ရတာလား-၀ါးၾကားကုိသစ္မညွပ္ရတာလား။အကာအရံအတြက္-အေျခခံ၀ါးျခမ္းျပားေလးေတြကုိခြဲျခမ္းပီးပီလား။ခြဲပီးရင္-ေလးကြက္က်ား(သံဇကာလုိ)ခ်ည္ေႏွာင္တုပ္ပီးရင္ ခုနကေဖါက္ထားတဲ့ရႊ ့ံထဲမွာေကာက္ရုိးေတြကုိ ပစ္ထည့္လုိက္ပီး-ဟိႏၵဴေတြအ၀တ္ေလွ်ာ္သလုိ-ေျခေထာက္နဲ့နယ္ရမယ္။အဲဒါေတြကုိရႊံ ့ေရာေကာက္ရုိးပါ--ပါေစပီးအကာအရံလုပ္မယ့္ေလးကြက္က်ား၀ါးကပ္ျပား ေတြေပၚမွာ-၂-ဖက္ေခါက္ခ်ိတ္ရမယ္။ေအာက္ကေနတဆင့္ဆင့္တက္လာေပါ့။အဲလုိနဲ့-ေလးဘက္ေလးတန္ကာပီးရင္-ေလမတုိးမုိးမမိတဲ့အကာအရံအိမ္တလုံးရပါပီ-အမုိးကေတာ့ခ်င္၀ါးေတြထုိး-၀ါးခ်မ္းျပားနဲ့တန္းပစ္ပီး-ေစ်းထဲကသက္ကယ္ျပစ္ေတြ၀ယ္မုိးေပါ့။အဲဒီလုိအိမ္မ်ိဳးကုိ---တရုတ္လုိ-ကြျခံလုိ ့ေခၚပါတယ္။အိပ္တာေတာ့ေျမၾကီးေပၚမွာ၀ါးကုတင္လုပ္--၀ါးကုိ-သဲ့ျပားေပါက္ပီးအခင္းလုပ္-အိပ္ၾကတာေပါ့။ က်ေနာ္ကေတာ့ေနရာတကာေရာက္ခဲ့ဘူးေတာ့-ပလပ္စတစ္အမုိးတဲ-အင္ဖက္အမုိးတဲ။ ၀ါးဖတ္အမုိးတဲနဲ့အစုံေနခဲ့ဘူးပါတယ္။ဘယ္လုိတဲနဲ့အိပ္အိပ္-အိပ္ခ်င္ရင္ေတာ့အိပ္ေပ်ာ္သြားတာပါပဲ။မုိးပက္တာလဲမသိ--ျခင္ကုိက္တာလဲမသိေပါ့။
အဲ-ရဲေဘာ္သက္ခုိင္ကသူ ့အိမ္ကုိဓါတ္ပုံမွာေတြ ့တဲ့အတုိင္း ေျမၾကီးေပၚမွာကုတင္မခင္းပဲ-အုတ္ခုံနဲ့အဆင့္ခံပီး၀ါးၾကမ္းပ်ဥ္ခင္းထားပါတယ္။ပုိပီးက်ယ္၀န္းသလုိျဖစ္တာေပါ့။ပီးေတာ့-သူကုိယ္တုိင္ယက္တဲ့ထရံနဲ့ကာပါတယ္။အမုိးကေတာ့သက္ကယ္ေပါ့။ဘယ္လုိမွ-မတတ္ႏုိင္ကုိယ္တုိင္မလုပ္ႏုိင္ေတာ့-ေစ်းမွာပဲ၀ယ္ရတာေပါ့။အမုိးကုုိလဲခပ္ေစါက္ေစါက္မုိးထါးတာပါ။ေရျမန္ျမန္က်ေအာင္--တဲ ။ ဲ့ဒီလုိနဲ့သူတုိ့လက္ထပ္တဲ့အခါ(၁၅-၁-၈၃)မွာေနခ်င့္စဖြယ္အိမ္ကေလးျဖစ္လာေတာ့တာပါပဲ။အဲ-ေနာက္ထပ္အမွတ္ရတာတခုကေတာ့-ရဲေဘာ္သက္ခုိင္ကၾကက္ျခံတခုသူကုိယ္တုိင္ေဆာက္ျပန္ပါတယ္-အိမ္နဲ့ကပ္ရက္မွာပါ-၂-ထပ္ၾကက္ျခံပါ။ အေပၚထပ္မွာၾကက္ေတြကုိထားပီးေအာက္ထပ္ကၾကက္ေခ်းေတြကုိလက္ခံပါတယ္-အဲဒီၾကက္ေခ်းေတြက-ငရုတ္ပင္္-ခရမ္းပင္ေတြအတြက္-ေျမၾသဇာအလြန္ေကာင္းတာပါ။အေပၚထပ္မွာခင္းထါးတဲ့၀ါးၾကမ္းျပင္ကေရခ်ိန္ညီမဟုတ္ပါဘူး-ေနာက္ဘက္ကုိနွိမ့္ထားပါတယ္ ေနာက္ဖက္မွာအျမင့္ၾကက္ဥတလုံးစာ ထြက္ဖုိ ့ဟထားပါတယ္။ပီးေတာ့၀ါးေရတေလ်ွာက္တခုကုိအလ်ားလုိက္ခံထါးပါတယ္။ၾကက္္ဥ ဥပီးတဲ့ၾကက္မဟာ-သူ ့ဥကို-နီးနီးကပ္ကပ္ နဲ့သံေယာဇဥ္မထါးႏုိင္ေတာ့ပဲၾကက္ျခံအျပင္ဖက္ေနာက္ဖက္က၀ါးေရတေလ်ွာက္မွာပဲလွမ္းေမွ်ာ္-ျမင္ေတြ ့ခြင့္ရပါေတာ့တယ္။က်ေနာ္ကေတာ့သူ ့အိမ္ကၾကက္မေတြက-ဥပီးရင္-တျခားအိမ္ကဥပီးေအာ္တဲ့ၾကက္မေတြထက္---ကေတာ္ကေတာ္ေအာ္တဲ့အသံပုိရွည္ေနသလုိပဲလုိ ့ေျပာဘူးတယ္။သူကရယ္ပီး-ဒီလုိမလုပ္ရင္တခ်ိဳ ့ ၾကက္မေတြကကုိယ့္ ့ဥကုိယ္ေဖါက္စားတာဗ်----တဲ့။
အဲဒီအိမ္ေလးမွာ-က်ေနာ့သမီးကုိေမြးခဲ့တာပါ-ေမြးခါနီးကထဲကဆရာမရဲေဘာ္ရွဳယဥ္ကအဲဒီအိမ္ကုိက်ေနာ့ဇနီးကုိေခၚထါးတာပါ။ က်ေနာ္ကလဲ-၁၉၈၅ ခုႏွစ္တတိယအၾကိမ္-ျပည္လုံးကြ်တ္ပါတီညီလာခံအပီး-ျပည္တြင္းမွာပါတီစုံဒီမုိကေရစီရရွိေရးအတြက္၀ါဒျဖန္ ့လွဳံ ့ေဆာ္ဖုိ့လက္ကမ္းစာေစါင္-ပုိ ့စ္ကတ္ေတြထုတ္ေ၀ဖုိ ့အလုပ္ေတြမ်ားေနခဲ့ပါတယ္။မနက္မုိးလင္းတာနဲ ့ပုံႏွိပ္စက္ရွိရာ-တဖက္ႏုိင္ငံကုိသြား-ညမုိးခ်ဳပ္မွ-အိမ္ကုိျပန္ေရာက္ပါတယ္။က်ေနာ့အခက္အခဲကုိကူညီတာက- မီးဖြါးတဲ့အခ်ိန္မွာရဲေဘာ္ထြန္းဇနီးနဲ ့-ရဲေဘာ္ေက်ာ္ျမ(ရခုိင္)ရဲ့ဇနီးတုိ ့ျဖစ္ပါတယ္။အခုထိဒီေက်းဇူးေတြကုိက်ေနာ္တုိ ့မိသားစု--မေမ ့ပါ။သမီးကုိေမြးတဲ့အခ်ိန္-သူတုိ ့-၂ေယာက္က-အဲဒီခုနကအိမ္မွာ-ရဲေဘာ္လွေက်ာ္ေဇာအနားမွာပါ။သမီးကုိေမြးရခက္ေနေတာ့-သူတုိ -၂-ေယာက္လဲပင္ပန္းၾကပါတယ္။ေနာက္ဆုံးမေတာ့ေဆးရုံမွာညွပ္သြားယူပီးသမီးေခါင္းကုိညွပ္ပီးခက္ခက္ခဲခဲဆြဲထုတ္ရပါတယ္-က်ေနာ့ဇနီးကအားမရွိေတာ့လုိ ့ပါ-အဟာရလဲမေလာက္လုိ ့ေပါ့။အဲဒီေန ့က
က်ေနာ္တဖက္ကမ္းမွာအလုပ္လုပ္ပီးျပန္လာမွ-စခန္းကရဲေဘာ္ေတြကေျပာ-ဆရာမဆီကလဲဖုန္းဆက္လာလုိ ့မိခင္နဲ့ကေလးပါက်န္းမာေၾကာင္း-သမီးေလးေမြးေၾကာင္းသိရပါတယ္။ဆရာမက-က်ေနာ့ဇနီးအရမ္းအားနည္းေနလုိ ့ၾကက္နဲ့ၾကက္ဥယူလာဖုိ ့လဲေျပာပါတယ္။အခ်ိန္က-ည၉နာရီရွိေနပီ-က်ေနာ့အလုပ္ကုိလက္စသပ္ပီးတဲ့အခါ-ဆယ္နာရီထုိးသြားပီ။ရဲေဘာ္ေတြလဲအိပ္ကုန္ပီ။က်ေနာ္လဲမႏွဳိးရက္။ဒါနဲ ့က်ေနာ္ေမြးထါးတဲ့ၾကက္ျခံထဲကၾကက္တေကာင္ဖမ္း။ေျခ-၂-ေခ်ာင္းၾကိဳးနဲ့ခ်ည္။က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္တည္ထားတဲ့ကေဇာ္ကုိဟန္းေကာခ်ိဳင့္ထဲထည့္္။လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးယူ။ေသနတ္ခါးပတ္ကုိပတ္ပီး-တေယာက္ထဲထြက္လာခဲ့ပါတယ္-ႏုိ၀င္ဘာလရဲ့လမင္းကေတာ့သာေနဆဲေပါ့-က်ေနာ္ဘယ္ေလာက္ေပ်ာ္ရႊင္မလဲစိတ္လွဳပ္ရွားေနမလဲစဥ္းစားသာၾကည့္ၾကပါေတာ့။အဲဒီအခ်ိန္ကသူလွ်ိဳေတြကလဲ-ပန္ဆန္းဗဟုိကုိ၀င္ေနတယ္။လမ္းေပၚမွာလဲဘယ္သူမွမရွိ။ဆရာမတုိ ့အိမ္နဲ ့က်ေနာ္တုိ ့စခန္းက-ဆယ္မိနစ္ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ဒါနဲ့က်ေနာ္က-ပစၥတုိေသနတ္ကုိက်ည္ထုိးထါးအုံးမွဆုိပီးက်ည္ထုိးမယ္လုပ္ေတာ့ေသနတ္ကအိတ္ထဲမွာပါမလာဘူး။မေန ့ကေခါင္းအုံးေအာက္မွာထါးတာအခုမွသတိရတယ္။အဲဒ
ီေတာ့မွမိန္းမေတြမီးေနရင္ေယာက်္ားေတြဘယ္လုိပ်ာယာခပ္တယ္ဆုိတဲ့စာေတြဖတ္ခဲ့ရတာကိုသေဘာေပါက္မိပါေတာ့တယ္။-----မပီးေသးဘူးခင္ဗ်ဒီအေၾကာင္းေရးဖုိ ့ဆရာမဆီကုိခြင့္ေတာင္းေတာ့-ဆရာမကမွတ္ဥာဏ္သိပ္ေကာင္းတာ။ ဒါ-ဘာဟုတ္ေသးသလဲတဲ့ဲ့။ အဲဒီညက--တဲ့--ၾကက္သားခ်က္ဖုိ ့အခ်ိန္မရေတာ့လုိ့တဲ့---- သူ ့အိမ္ကမီးဖုိမွာ-က်ေနာ္က---ကေဇာ္နဲ့ၾကက္ဥမိန္းမကုိခ်က္ေၾကြးတယ္--တဲ့။ကေဇာ္ခ်က္တဲ့အုိးထဲမွာ-ၾကက္ဥကုိမခြဲပဲ---အခြံပါ-ပါ--အလုံးလုိက္ၾကီးတဲ့ဗ်ာတုိ ့----------။

ေအာင္ေသြး

...(၄)
ေအာင္ေသြး-မိန္းမရပီးေတာ့ ေျမေအာက္ကေရာက္လာမယ့္-ရဲေဘာ္ေတြကုိေစါင့္ရင္း-ေျမာက္ပုိင္းမွာေလးငါးလၾကာသြားခဲ့ပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာ-ဗဟုိကေၾကးနန္းတခု-ေရာက္လာပါတယ္။ (၁)ခင္ဗ်ားဘယ္ေတာ့ျပန္လာမလဲ။ (၂)ခင္ဗ်ားျပန္လာရင္ပန္းခ်ီဆရာကုိပါေအာင္ေခၚလာခဲ့ပါ။ (၃)ပါတီကြန္ဂရက္အတြက္ျပင္ဆင္ဖုိ ့-ခင္ဗ်ားကုိအလုပ္ေတြကေစါင့္ေနတယ္---တဲ့။ဒါနဲ ့က်ေနာ္လဲ-ေရာက္လာတဲ့ရဲေဘာ္ေတြနဲ ့ဗဟုိကုိျပန္ဖုိ ့ျပင္ဆင္ရပါတယ္။ေျမာက္ပုိင္းဗဟုိဌာနခြဲက-ရဲေဘာ္မ်ိဳးျမင့္(ရဲေဘာ္ေအာင္-ဗဟုိေကာ္မတီက)က်ေနာ့ဇနီးကုိယ္၀န္ၾကီးအတြက္-စီးျမင္းတေကာင္နဲ ့ရဲေဘာ္-၂-ေယာက္ေပးပါတယ္။ဒီလုိနဲ ့ေဘးမသီရန္မခ-ဗဟုိကုိေရာက္ခဲ့ေပါ့။မဒမ္-ေအာင္ေသြးကေတာ့ျမင္းစီး-က်ေနာ္တုိ ့ကလမ္းေလွ်ာက္ေပါ့-သိပ္ေတာ့မေ၀းပါဘူး--ေန၀င္ေနထြက္-၁၅-ရက္ပါ။ဗဟုိကုိေရာက္တာနဲ ့တဖက္ကပါတီကြန္ဂရက္အတြက္ျပင္ဆင္-တဖက္ကၾကက္ေမြးရပါတယ္။ငရုတ္ပင္-ခရမ္းပင္ေတြ-ဗုံလုံသီးပင္ေတြ၊ေႏြပဲပင္ေတြလဲစုိက္ေပါ့-ၾကက္ဥေတြလဲစုေပါ့။ေအာက္တုိဘာကြန္ဂရက္အပီး-ႏုိ၀င္ဘာမွာ-သမီးၾကီးကုိေမြးဖြါးခဲ့ပါတယ္။အဲဒီမွာဒီေန ့အထိမေျပလည္ေသးတဲ့ျပသနာေပၚလာေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ္စုထါးတဲ့ၾကက္ဥက-အလုံး-၁၀၀-ေလာက္ရွိပါတယ္။မဒမ္ေအာင္ေသြး-မီးဖြါးေတာ့ေန ့စဥ္ၾကက္ဥကုိကေဇာ္နဲ့ခ်က္ေၾကြးပါတယ္။တေန ့-၃-နပ္၊တခါခ်က္-၂-လုံးပါ-တေန ့-၆-လုံးေပါ့။အဲဒါကုိမဒမ္ေအာင္ေသြးကမ၀ပါဘူး။တနပ္ကုိ-၃-၄-လုံးစားခ်င္ပါတယ္။က်ေနာ္ကလဲမေၾကြးႏုိင္ပါဘူး-ထပ္၀ယ္ဖုိ ့လဲပုိက္ဆံမရွိဘူး။ဒါေတာင္-တလမျပည့္ခင္ကုန္ေတာ့မွာ။ခ်စ္ခင္ၾကတဲ့အိမ္ေထါင္ရွင္ရဲေဘာ္ေတြက-တရုတ္ထုံးစံအတုိင္းၾကက္ဥေတြလာပုိ ့ၾကလုိ ့တလေလာက္ေတာ့သူစားခဲ့ရပါတယ္-အခုထိအဲဒီရဲေဘာ္ေတြရဲ ့ေက်းဇူးကုိမေမ ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္္ မဒမ္ေအာင္ေသြးကသူနဲ့ရန္ျဖစ္ရင္အခုအခ်ိန္အထိသူမီးဖြါးတုန္းက-ၾကက္္ဥ-၀၀မစားခဲ့ရတာကုိေတာ့----အာခ်ိလိ ဖေနာင့္လုိ---------
(ဆက္ပါမည္) ေအာင္ေသြး

...(၃)
ဒီတပုိဒ္ကုိေရးရမွာေတာ့-မေရးလဲမျဖစ္-ေရးလဲဂုဏ္ယူစရာမေကာင္းလုိ ့-မေရးခ်င္ပါ။ဒါေပမယ့္သမုိင္းကေတာ့သမုိင္္းပါပဲ။၁၉၈၄-မွာက်ေနာ္လက္ထပ္ခြင့္
က်ေနာ့အထက္အဖြဲ ့အစည္းကုိတင္ျပေတာ့-သေဘာတူပါတယ္။ဒါေၾကာင့္-၁၉၈၅-ခုႏွစ္-၁-လ-၁ရက္ေန ့မွာက်ေနာ္လက္ထပ္ပါတယ္။အဲဒီလက္ထပ္ပြဲကုိဦးစီးသူက-ရဲေဘာ္သက္ခုိင္-၄၈၂၈(A-2)ပါ။သူကက်ေနာ့ကုိသိပ္ပီးနားလည္တဲ့သူ-တန္ဖုိးထါးတဲ့သူပါ။လက္မထပ္ခင္အခ်ိန္ကထဲက မဒမ္ေအာင္ေသြးက-သူ ့ရဲေဘာ္မတေယာက္နဲ ့အတူ-ခရုိင္ရုံးမွာ၀က္တေကာင္ေမြးထါးပါတယ္။ခရုိင္ရုံးကေပးတဲ့သူတုိ ့-၂-ေယာက္ရတဲ့လစဥ္ရိကၡာ(စပါး)ကသူတုိ ့-၂-ေယာက္-စားမကုန္ပါ။အဲဒါနဲ ့သူတုိ ့ကေမြးထါးတာပါ။အဲဒီအခ်ိန္က-က်ေနာ့မွာမိန္းမတေယာက္ကုိယူႏုိင္တဲ့ပုိက္ဆံမရွိပါ။က်ေနာ္တုိ ့လက္ထပ္ေတာ့သူတုိ ့သူငယ္ခ်င္းရဲေဘာ္မ-၂-ေယာက္-ဒီ၀က္ကုိေပၚပီး-တေယာက္တ၀က္ခြဲယူဖုိ ့သေဘာတူခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ၀က္သားတပုိင္းကုိအရင္းျပဳပီး-ရဲေဘာ္သက္ခုိင္က-နမ့္ခမ္းက-ကုန္သည္ေတြကုိ-ေဟာ့ေပါ့အုိးေတြယူလာခုိင္းပါတယ္။ဒီမွာရွိတဲ့-ရဲေဘာ္ေတြရဲ့လုပ္အားနဲ ့့က်ေနာ့မဂၤလာေဆာင္မွာ-ေဟာ့ေပါ့ေၾကြးပါတယ္။ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာမဂၤလာေဆာင္ရင္-ေနၾကာေစ ့နဲ ့သၾကားလုံး-ေရေႏြးၾကမ္း-ေခတ္မွာ-က်ေနာ္တုိ ့ကအဲလုိေလဗ်ာ-က်ေနာ္ဂုဏ္မယူႏုိင္ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ မဒမ္ေအာင္ေသြးကေတာ့ဂုဏ္ယူပါတယ္-က်မအဲလုိ၀က္ေမြးမထါးရင္-ရွင္မိန္းမရဖုိ ့မလြယ္ပါဘူး---တဲ့ဗ်ာ။
ေအာင္ေသြး

..(၂) 

အဲဒီကာလကအေျခအေနကုိလဲေျပာျပရပါအုံးမယ္။ နယ္ျခင္းစပ္ေနတဲ့ႏုိင္ငံက-တံခါးဖြင့္-ေပၚလစီလုပ္ေနေတာ့၊ က်ေနာ္တုိ ့ကလဲတံခါးမဖြင့္လုိ ့မရပါဘူး။အဲဒါကုိလက္မခံတဲ ့အေတြးအေခၚဟာ-တရားေသ၀ါဒပါပဲ။အဲဒီအခ်ိန္-ၾကဴကုတ္(ဗန္ဆုိင္း)ဟာ-မူဆယ္ထက္စီးပြါးေရးဖြံ ့ျဖိဳးတုိးတက္ေနတာပါ။ပါတီရဲ့အေကာက္ခြန္ဌာနေတြလဲရွိေနတာေပါ့။က်ေနာ္တုိ ့သတိၾကီးစြာထါးပီးဗမာျပည္တံခါးေပါက္ကုိဖြင့္ခဲ့ရပါတယ္။အဲဒီၾကဴကုတ္(ဗန္ဆုိင္း)မွွာမဒမ္ေအာင္ေသြးတုိ ့ကုိဆုႏွင္းသဘင္ပြဲက်င္းပခဲ့ၾကတာပါ။ရန္သူကေထါက္လွမ္းေရးေတြ၀င္ေနတာ-အဲဒီပြဲကုိိဗုံးခြဲမယ္ဆုိတာ-ပါတီကၾကိဳပီးသိေနခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္-ဗကပကမအ-ပါဘူး-လုပ္မယ္လုိ ့ေၾကညာထါးတဲ့အခ်ိန္မလုပ္ပဲ-မေက်ညာထါးတဲ့အခ်ိန္မွာ-လုံျခဳံ ေရးအထပ္ထပ္နဲ ့ ဒီီဆုေပးပြဲကုိေအာင္ျမင္စြာက်င္းပႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ လဲ-ဒီဆုတံဆိပ္ေလး-အခုထိရွိေနခဲ့တာပါ။ဒါေၾကာင့္ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြကုိေအာင္ေသြးမေမ ့ပါဘူး။သူတုိ ့မရွိရင္မဒမ္ေအာင္ေသြးဆုိတာမရွိႏုိင္ေတာ့ဘူးေလ။(ဆက္ပါမည္)
ေအာင္ေသြး

LikeShow more reactions

CommentShar

...က်ေနာ့ဇနီး--ရဲေဘာ္-မဒမ္ေအာင္ေသြး (၁)

က်ေနာ့ဇနီးက-က်ေနာ္စာမေရးရင္-စာေရးဖုိ ့အျမဲတုိက္တြန္းတယ္။ က်ေနာ္ဒီလုိစာေရးေနရင္သူနားျငီးသက္သာလုိ ့လားေတာ့မသိဘူး။ေရးပီးရင္က်ေနာ္ကဖတ္ျပရတယ္၊ -သူကဗမာစာမတတ္ပါ။အဲလုိေျပာလုိ ့အထင္ေတာ့မေသးပါနဲ ့ကြန္ျပဴတာ-တလုံးကုိ-အဖြင့္အပိတ္ေကာင္းစြာကုိင္တတ္ပီးphoto shop ကုိအေတာ္အသင့္က်ြမ္းက်င္ပါတယ္။ မွတ္ဥာဏ္ကလဲေကာင္းသလားမေမးပါနဲ ့။ က်ေနာ္နဲ ့ရကာစ(၁၉၈၅)က က်ေနာ္လဲတရုတ္စကားမတတ္-သူလဲဗမာစကားမတတ္နဲ ့-စပယ္ေတာစခန္းမွာဗမာရဲေဘာ္ေတြနဲ ့အတူေနရင္း-ထမင္းခ်က္ရင္း အခုဆုိ-က်ေနာ့္ကုိဗမာလုိေရာင္းစားလုိ ့ရေနပါပီ။ ဒါေပမယ့္သူကေရာင္းမစားပါဘူး။ ခက္တာက က်ေနာ္ကသူ ့ကုိတရုတ္လုိေရာင္းစားခ်င္ေပမယ့္-သူ ့ေလာက္မတတ္ဘူးဗ်ာ။သူကက်ေနာ္ေရးတဲ့စာေတြကုိေရးသင့္တယ္ဆုိတာလက္ခံပါတယ္။ အားလဲအားေပးပါတယ္။ဒါေပမယ့္္- မေန ့ကေတာ့့ရွင့္အေၾကာင္းေတြေရးပီးပီ-က်မအေၾကာင္းလဲေရးပါအုံး---တဲ ့။ဟုတ္ပါ့-ကြန္ျမဴနစ္ေတြက-မဟာဖုိ၀ါဒအျမင္မရွိေတာ့-ေရးရအုံးမွာေပါ့ေလ။
က်ေနာ့ဇနီးက ေကအုိင္ေအေဒသမွာရွိတဲ့ တရုတ္ရြာကပါ။ေမြးဖြါးရာဇာတိက တရုတ္ျပည္ကျဖစ္ေပမယ့္ ၁၉၅၈မွာ-မိသားစုလုိက္ဗမာျပည္ဘက္ကုိေျပာင္းေရႊ ့လာရင္း အဲဒီမွာအေျခက်ေနၾကတာပါ။ဒီလုိနဲ ့သူအသက္-၂၀-အရြယ္၁၉၇၈မွာ လက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးထဲေရာက္ပါတယ္။က်ေနာ္လဲအဲဒီႏွစ္မွာပဲေရာက္ေပမယ့္-ျမားနတ္ေမာင္ကက်ေနာ္တုိ ့ကုိေတြ ့ခြင့္မေပးခဲ့ပါဘူး။ သူကနမ့္ခမ္းခရုိင္ႏုိင္ငံေရးဌာနမွာတာ၀န္က်ပါတယ္။၁၉၈၀-ခုႏွစ္မွာ နမ့္ခမ္းခရုိင္ရဲ ့စံျပ ရဲေဘာ္ဆုကုိ-သူရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဆုတံဆိပ္ေလးကလဲခုထိရွိေနဆဲ။ (ဆက္ပါမည္)

ေအာင္ေသြး