Monday, November 30, 2015

...(၅)ပါတီ၀င္ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္
ဒီတုိက္ပြဲပီးေတာ့-က်ေနာ္တုိ့အေျမာက္တပ္ခြဲကအနားရေပမယ့္။ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္ကေတာ့ မနားရပါဘူး။ဖမ္းမိရရွိတဲ့ သုံ ့ပန္းေတြကုိထိိမ္းသိမ္းထားတဲ့  သု့ံပန္းစခန္းမွာ။သုံ့ပန္းေတြကုိပညာေပးတဲ့တာ၀န္ယူရပါတယ္။တပ္ရင္းမွဴး-ဗုိလ္မွဴး-ဗုိလ္ၾကီး-ဗုိလ္-ဒုဗုိလ္-အရာခံဗုိလ္-အၾကပ္တပ္သား-အားလုံးကေတာ့-သုံံ့ပန္းစခန္းမွာ-အခြင့္အေရးအတူတူပါပဲ။အားလုံးကလက္နက္ခ်ေတြပဲေလ။အဲ-ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္တာ၀န္က-အဓိကပါတီရဲ့-သုံ ့ပန္းေပၚလစီကုိေဟာေျပာရွင္းျပရတာပါ။ပါတီရဲ့သုံ ့ပန္းေပၚလစီရဲ့အႏွစ္သာရကေတာ့-လက္နက္ခ်ရင္မသတ္ဘူး-ဆုိတာပါပဲ။ပီးေတာ့ပါတီရဲ့-အလုပ္သမားလယ္သမားလူတန္းစားအေျခခံတဲ့ျပည္သူ ့ဒီမုိကေရစီေတာ္လွန္ေရးအေၾကာင္း၊ႏုိင္ငံတကာကလူမွဳေတာ္လွန္ေရးေတြအေၾကာင္းေတြေပါ့။အေျခခံလူတန္းစားဘ၀ကလာခဲ့တဲ့ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္-အဖိႏွိပ္ခံေတြရဲ့အေၾကာင္းကုိရင္ထဲကခံစားခ်က္ေတြနဲ့၀ထၳဳစာအုပ္ေတြေရးထုတ္ခဲ့တဲ့စာေရးဆရာႏုိင္၀င္းေဆြ-ဒီအခ်ိန္မွာဘယ္လုိေဟာေျပာစည္းရုံးမလဲဆုိတာ က်ေနာ့စာဖတ္သူေတြခံစားနားလည္ႏုိင္မယ္လ့ုိ က်ေနာ္ယုံၾကည္ပါတယ္။ဒီလုိနဲ့တလေလာက္ၾကာေတာ့သုံ့ပန္းေတြဆီကသူတုိ ့ရဲ့ထင္ျမင္ခ်က္ေတြကုိဗဟုိက ရရွိပီးရင္၊က်ေနာ္တုိ ့အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္-သူတုိ့ျပန္ခ်င္တဲ့ေနရာကုိခရီးစရိတ္ေပးပီး-ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ပါတယ္။သုံ့ပန္းစခန္းရုတ္သိမ္းပီး-သူ-စပယ္ေတာစခန္းကုိျပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ
တုိက္ဆုိင္စြာပဲ-ပီးခဲ့တဲ့တုိက္ပြဲမွာ-က်ေနာ္တုိ ့အေျမာက္တပ္ခြဲကုိ-ဗဟုိကစံျပသူရဲေကာင္းဆုေပးတာနဲ့ၾကံဳခဲ့ပါတယ္။
ဒီေနာက္ပုိင္း-က်ေနာ္တုိ ့စပယ္ေတာပါတီကလပ္စည္းက က်ေနာ္နဲ့ရဲေဘာ္ေက်ာ္ဆုိင္ရယ္-ရဲေဘာ္ခ်စ္ေအာင္ရယ္ကုိပါတီ၀င္သိမ္းသြင္းခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ့ပါတီ၀င္အမွတ္စဥ္က-၀၄၅ ျဖစ္ပီးသူတုိ ့ႏွစ္ေယာက္ကုိေတာ့
က်ေနာ့ေရွ့ကလားေနာက္ကလားမမွတ္မိေတာ့ပါ။
ဒီလုိနဲ့စခန္းမွာပုံမွန္အလုပ္ေတြလုပ္ေနခဲ့ရပါတယ္။မနက္ပုိင္းဆုိထုတ္လုပ္ေရးလုိ ့ေခၚတဲ့ေျမေပါက္-စုိက္ပ်ိဳးေရးလုပ္ေပါ့။တရက္မွာေတာ့မနက္ပုိင္းျပည္သူ ့အသံကသတင္းေတြ-သီခ်င္းေတြကုိသစ္ပင္တပင္မွာခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ေရဒီယုိကုိနားေထာင္ရင္း-က်ေနာ္တုိ့ေျမေပါက္ေနခဲ့ပါတယ္။မႏွစ္ကကန္စြန္းဥစုိက္ခဲ့တဲ့ေျမမွာပါ။သူကေပါက္တူးတလက္နဲ့ေျမေပါက္ရင္းေပၚလာတဲ့မႏွစ္ကကန္စြန္းဥလက္က်န္ေတြကုိေကာက္စားတတ္တယ္။ပီးေတာ့သူအစားၾကမ္းတာကုိက်ေနာ္တုိ ့ကသိပီးသား။တပ္က-လားတုိ ့ျမင္းတုိ ့ေသရင္-သြားဖ်က္လာပီး-လားငပိတုိ ့့-ျမင္းငပိတုိ ့လုပ္စားတတ္တယ္။အခုလဲကန္စြန္းဥလက္က်န္ေတြကုိေရမေဆးဘာမေဆးေကာက္စားေနရင္းက-က်ေနာ္တုိ ့လဲျပည္သူ ့အသံသတင္းေတြနားေထာင္ေနရင္း
သူ့ ့ဆီက-ေအာ့ေအာ့အစ္အစ္-အသံေတြၾကားလုိ့လွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့သူ ့ပါးစပ္မွာ အျမဳပ္တစီစီထြက္ေနပါတယ္။ က်ေနာ္ကသူအဆိပ္မိပီဆုိတာခ်က္ခ်င္းသိလုိက္ပီ။က်ေနာ္တုိ ့ေတာင္ကုန္းေအာက္မွာရွိတဲ့ေရကန္က-ကန္စြန္းရြက္ေတြကုိသြားခူးလာပီး-ျဖစ္သလုိၾကိတ္ေခ်ေထာင္းထုကာ-သူ့ ့့ပါးစပ္ထဲအတင္းတုိက္ခဲ့ၾကပါတယ္။သူအသက္ခ်မ္းသာရာရခဲ့ပါတယ္။သူေကာက္စားလုိက္တါကေျမၾကီးကုိေပါက္တူးနဲ့ေပါက္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာဥကုိတျခမ္းခြဲမိလုိက္ပီးေဖြးကနဲေပၚလာတဲ့ဥက ကန္စြန္းဥမဟုတ္ပဲ-ဆီမီးေတာက္ဥျဖစ္ေနခဲ့့ပါတယ္။တျခမ္းပဲစားမိလုိ ့ပါ-တလုံးလုံးစားမိလုိ ့ကေတာ့-သူေခါင္းခ်ရာ-မာနယ္ပေလာကုိေတာင္မေရာက္ႏုိင္ေတာ့ပါ။

No comments:

Post a Comment