Monday, November 30, 2015

...ေနမ၀င္အခ်စ္(ဂ)
အီကုိ-ပထမႏွစ္မွာေအာင္{ငု}ကုိလုိက္ရွာေပမယ့္၊ရွာမေတြ ့ခဲ့။သူ ့နာမည္{ငု}ဆုိတာလဲေအာင္မသိခဲ့ပါ။အေဆာင္မွာေနလား၊ေဒး(Day)ကလားလဲမသိခဲ့ပါ။
ဟုိတပါတ္က်ဳတုိရီရဲယ္ကလဲ-ေနာက္တပတ္က်ေတာ့အရင္လူေတြမဟုတ္ေတာ့ျပန္။ဒီလုိနဲ့-စာသင္နွစ္တႏွစ္ကုန္ဆုံးသြားခဲ့ပီ။ေအာင္ကေတာ့ေအာင့္ရင္ထဲကစကင္ဖတ္ထားတဲ့{ငု}ကုိပဲထုတ္ထုတ္ၾကည့္ေနခဲ့ေပါ့။ဒုတိယႏွစ္ေရာက္မွ-အတန္းအကူးအေျပာင္းမွာေအာင္{ငု}ကုိျပန္ေတြ ့ခဲ့ရသည္။{ငု}ကေကာမတ္စ္မွာက်န္ေနခဲ့ပီးေအာင္ကအီေကာေနာမစ္စ္-PD(Planning Development)။ဘာသာရပ္ကြဲသြားခဲ့ပီ။အဲလုိဘာသာရပ္ကြဲသြားလုိ့လဲ-ေအာင္{ငု}ကုိရွာလုိ့လြယ္သြားခဲ့ပါသည္။ေအာင္ေက်ာင္းတက္ေနခ်ိန္{ငု}တုိ့ကနားသည္။{ငု}တုိ့ေက်ာင္းတက္ေနခ်ိန္၊ေအာင္တုိ ့ကနားသည္။အီကုိကေက်ာင္းေဆာင္ေတြကမေလာက္လုိ ့Extension အေဆာင္ေတြေတာင္တုိးခ်ဲ့ေနရသည္။ထရံေဆာင္ေတြျဖစ္သည္။အဲဒီေတာ့{ငု}ရဲ့အတန္းေရွ့မွာေအာင္က ၾကက္ဖၾကီးတေကာင္လုိရစ္လုိ ့ေနခြင့္ရခဲ့သည္။တရက္မွာေအာင္သူ ့ကုိစာသင္ခန္းအျပင္ဖက္ကေငးေမာၾကည့္ရွဳေနမွန္း{ငု}သိသြားခဲ့သည္။
အဲဒီေန့ကေအာင့္ကုိ တခ်က္ျပန္ၾကည့္တာ-ျမင္ခဲ့ရသည္ကိုုမေမ့ေတာ့ပါ။ေအာင့္ရင္ထဲကုိဒုးံယိမ္းေတြေရာက္လာခဲ့ပီ။ဒါေပမယ့္{ငု}ကထုံးစံအတုိင္း-တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္။မျပံဳးမရယ္။ညအိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ေအာင္စဥ္းစားမိသည္ ။သည္ေက်ာက္ဆစ္ရုပ္ကုိလွဳပ္လာႏုိင္ေအာင္-ေအာင္လုပ္ႏုိင္ပါ့မလား။ေဒးကေက်ာင္းတက္သူေတြကထမင္းဘူးအိမ္ကထည့္လာၾကရသည္။ ေန ့လည္ေက်ာင္းဆင္းရင္ {ငု}နဲ့ ့သူငယ္ခ်င္း-၂-ေယာက္ကထမင္းစုစားၾကသည္။တခါတေလအင္းယားကန္ေဘးမွာ။တခါတေလဘြဲႏွင္းသဘင္ေဘးကေလွကားအတက္မွာ။ေအာင္ကမစားႏုိင္မေသာက္ႏုိင္္{ငု}မ်က္ႏွာကုိသြားသြားၾကည့္မိသည္။ဒီလုိနဲ့{ငု}တုိ ့သူငယ္ခ်င္း-၃-ေယာက္ေအာင့္ကုိသိသြားခဲ့ျပီ။ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာျမိဳ့ကအိမ္ကုိမျပန္ခ်င္။{ငု}ကုိပဲေတြ ့ခ်င္ေနမိသည္။တခါကသုံးဆယ္ျမိဳ့ကသူငယ္ခ်င္းတေယာက္ေအာင့္ဆီလာလည္ေ တာ့ေအာင့္ေရာဂါကုိသူကကုေပးရွာသည္။သုံးဆယ္ျမိဳ့သားအာရွအေလးမခ်န္ပီယံကုိသန္းထြန္းၾကီးက{ငု}တုိ ့အိမ္နားကအေလးမရုံမွာေန ့စဥ္အေလးမေလ့က်င့္သည္။သူ့ဆီကုိအလည္သြားရင္းသူငယ္ခ်င္းက-ကုိသန္းထြန္းၾကီးနဲ့ေလကန္ေနသည္။ေအာင့္မ်က္လုံးကေတာ့အျပင္မွာ-ဟုိရွာဒီရွာေပါ့။အဲဒီေန ့က{ငု}ကုိမေတြ ့ခဲ့ရပါ။
တတိယႏွစ္မွာေတာ့ေအာင္ေတြ ့ခ်င္ေနေသာပါတီကုိေအာင္ဆက္သြယ္မိျပီ။အဲဒီႏွစ္ကအလုပ္သမားသပိတ္တုိက္ပြဲေတြျဖစ္ခဲ့သည္။ျငိမ္းခ်မ္းစြာျဖင့္မိမိတုိ ့အခြင့္အေရးေတါင္းဆုိေနေသာ အလုပ္သမားမ်ားကုိမဆလစစ္အစုိးရကေသနတ္နဲ့ပစ္သည္။ေအာင့္ႏုိင္ငံေရးအသိစိတ္ကျမင့္မားလာခဲ့ပီ။
ေအာင္နဲ့ေအာ့င္အေဖအေၾကာင္းေျပာရအုံးမည္္။အၾကီးပုိင္းညီအကုိေလးေယာက္ထဲမွာ၊က်န္တဲ့သူေတြကအေဖရဲ ့လက္သီးခ်က္နဲ့ေတြ ့ခဲ့ဘူးတဲ့သူေတြခ်ည့္ျဖစ္သည္။ေအာင္ကေတာ့တခါမွအေဖ့အထုိးမခံခဲ့ရဘူးပါ။ငယ္ငယ္ကလဲေအာင္ကမဟုတ္တာမလုပ္ဘူးေတာ့ေအာင္-သူ ့လက္သီးနဲ့မေတြ ့ခဲ့ဘူးပါ။ၾကီးလာေတာ့လဲေအာင္ကႏုိင္ငံေရးေလ့လာထားေတာ့အေဖနဲ့ေအာင္နဲ့ကႏုိင္ငံေရးေဆြးေႏြးဖက္။အေဖကေအာင့္ကုိတျခားသားေတြထက္ေလးစားသည္္။ေအာင္ကစာလဲဖတ္သည္္။သူနဲ့လဲေဆြးေႏြးႏုိင္သည္္။လက္ေတြ ့လဲပါတီနဲ့ဆက္သြယ္ေနသည္္။အဲဒါကုိအေဖလဲသိေနသည္္။ေျပာရအုံးမည္္တခါကအေဖနဲ့ေအာင္ေဆြးေႏြြးေနရင္း၊ေအာင္စကားတခြန္းမွားသြားခဲ့သည္္။ေအာင္စကားေျပာေလာၾကီးသြားတာပါ။ရဲေဘာ္ဗဟိန္းဟာဖဆပလထဲကကြန္္ျမဴနစ္ပါတီကုိအထုတ္ခံရတဲ့အခ်ိန္မွာေဆးရုံတက္ေနရသည္္။ေနာက္ပုိင္္းသခင္ေအာင္ဆန္းသူ ့ကုိလာေတြ ့တာေတာင္အေတြ ့မခံခဲ့လက္မခံခဲ့ပါ။ေနာက္ေတာ့အဲဒီခံစားခ်က္ျဖင့္ရဲေဘာ္ဗဟိန္းဆုံးရွာသည္။အဲလုိခံစားမွဳကေအာင့္မွာလဲရွိေနခဲ့သည္္။အဲဒီမွာတခ်က္ေအာင္မရည္ရြယ္ပဲေလာၾကီးပီးဗုိလ္တုိ့သခင္တုိ ့ထည့္မေခၚလုိက္မိ။အေဖကေအာင့္္ကုိေဒါပြ-သူေလးစားတဲ့သူကုိဒီလုိေခၚရပါ့မလားဆုိပီး-ေအာင့္ကုိျပင္ေခၚခုိင္းခဲ့သည္္။ေအာင္လဲျပင္ေခၚေပးခဲ့ပါသည္္၊ေအာင္မွားတယ္ေလ။ဒါေပမယ့့္ေအာင့္ကုိအေဖကလက္သီးနဲ့ေတာ့မထုိးခဲ့ပါ။အေဖ့အရင္စိတ္ဓါတ္နဲ့ဆုိ။အဲဒီမွာေအာင္ေမွာက္ေနေလာက္ပီ။
ဆက္ပါမည္

No comments:

Post a Comment