Monday, November 30, 2015

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၄)
ေျမေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့အေဖဟာေက်ာင္းဆရာပဲျပန္လုပ္ခဲ့တယ္။မင္းလွမွာအေဖေက်ာင္းဆရာဘ၀နဲ့ေလးႏွစ္ေနခဲ့ရပီး-ဇီးကုန္းကုိ၁၉၅၈မွာေျပာင္းေရႊ ့ခြင့္ရခဲ့တယ္။ဇာတိသစ္နဖါးရြာမွာအလယ္တန္းေက်ာင္းအုပ္တာ၀န္ယူခဲ့ရတယ္။ေက်ာင္းအသစ္ေဆာက္ဖုိ ့ေနရာမရွိလုိ့အေဖကသစ္နဖါးေခ်ာင္းကုိျဖတ္ေဖါက္ခါေက်ာင္းေျမေနရာရေအာင္လုပ္ခဲ့ရပါတယ္။ႏွစ္ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္သစ္ကုိေဆာက္ခဲ့ႏုိင္တယ္။အေသးစိတ္ေတာ့ေအာင္လဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ေအာင္မွတ္မိတာကဇီးကုန္းကအမ်ိဳးတေယာက္အိမ္မွာေအာင္တုိ ့မိသားစုအိမ္ငွားေနရတာရယ္။စစ္တပ္အာဏာသိမ္းပီးေနာက္ေအာင္-ဆယ္ႏွစ္သားေက်ာ္ကဘ၀ေတြကုိပါပဲ။၁၉၆၄-၁၉၆၅ခုႏွစ္ေလာက္ကတန္ေဆာင္မုန္းနဲ့သီတင္းက်ြတ္ပြဲေတာ္ေတြကုိေအာင္မွတ္မိေနတယ္။အဲဒီကာလကေအာင္ကအေဖ့ဇာတိအေဖ့အမေတြရွိရာသစ္နဖါးရြာကုိေရာက္ေနခဲ့တယ္။မီးထြန္းေရေမွ်ာပြဲေတာ္အတြက္ေန ့လည္ကေအာင္တုိ ့သူငယ္ခ်င္းတသုိက္ေခ်ာင္းေဘးမွွာ ရႊံ ့့ေတြခြာ၊ဖေယာင္းတုိင္ထည့္ထြန္းဘုိ့အထုိင္ေလးေတြလုပ္ပီးအေျခာက္လွမ္းေနခဲ့တယ္။ညက်ရင္ငွက္ေပ်ာဖတ္ေတြေပၚမွာတင္ပီးဖေယာင္းတုိင္ထြန္း-ေခ်ာင္းေရထဲေမ်ွာဘုိ့ေပါ့။ညဦးပုိင္းေန၀င္ရီတေရာမွာ-ရြာထဲကိုိတပ္မေတာ္စစ္ေၾကာင္း၀င္လာပါတယ္။ေအာင္တုိ့ပြဲပ်က္ခဲ့ပါတယ္။ဦီးၾကီးနဲ့ၾကီးေတာ္အိမ္ျမန္ျမန္ေျပးခဲ့ရတယ္။ေအာင့္အမတ၀မ္းကြဲအပ်ိဳေပါက္ကေအာင့္ကုိသူ့အနားကပ္ထားပါတယ္။တမိသားစုလုံးအိမ္ေပၚမွာအိပ္-ေအာက္ထပ္မွာကစစ္သားေတြ၊တပ္စိတ္-တစိတ္။ေအာင္ကစပ္စုတတ္သူပီပီအိမ္ေပၚၾကမ္းပ်ဥ္ၾကားကေနပီးေအာက္ကုိေခ်ာင္းေခ်ာင္းၾကည့္တယ္။ေျပာရအုံးမယ္။ေအာင္တုိ ့ေဒသကတေတာင့္ထုိးလုပ္ေသနတ္လုပ္ရာမွာနာမည္ၾကီးတယ္။အရွည္တမီတာေလာက္ရွိတဲ့VICEခုံ-တခုံရယ္-တံစဥ္း-၃-၄လက္ေလာက္ရွိရင္လုပ္ေသနတ္လုပ္လုိ ့ရပီ။ဘယ္က်ည္ဆံသုံးမလဲ။က်ြဲခ်ိဳလက္ကုိင္လား။ယမေနသားလား။ဆင္စြယ္လက္ကုိင္လား။ေစ်းကေတာ့မတူ။က်ည္ဆံကေတာ့အဲဒီအခ်ိန္မွာရုိင္ဖယ္က်ည္-တေတာင့္၇က်ပ္။စတင္းက်ည္-တေတာင့္၃-က်ပ္။ဘယ္ပုလိပ္ဆီမွာမဆုိ-၀ယ္လုိ ့ရတယ္။ျဖတ္ေလးျဖတ္လာလုပ္တဲ့အဲဒီစစ္ေၾကာင္းဟာရြာမွာရွိတဲ့လုပ္ေသနတ္ေတြကုိတညတည္းဖမ္းမိတာ။ေမာင္းကြင္းထဲမွာသံၾကိဳးနဲ့တြဲလာတာကုိကတတဲြကုိအလက္-၂၀-နဲ့-ႏွစ္တြဲေလာက္ရွိတယ္။ေအာင္-အိမ္ေပၚကေခ်ာင္းၾကည့္တဲ့ျမင္ကြင္းပါ။လက္ပစ္ဗုံးေတြပါ-ပါတယ္။အဂၤလိပ္လက္ပစ္ဗုံး--၇-စကၠန့္ေတြပါ။မယုံမရွိပါနဲ့။ေအာင္-ဇီးကုန္းမွာ-စာရင္းစစ္လုပ္တုန္းကရဲဌာနာကုိစာရင္းစစ္ခဲ့ဘူးတယ္။သက္ေသခံပစၥည္းေတြကုိစာရင္းစစ္ေတာ့-အဲဒီမွာအမွဳေပါင္းစုံကေရႊေတြေငြေတြကုိ-ေအာင္ေတြ ့ခဲ့ရပါတယ္။ေအာင္ကအဲဒါေတြကုိစိတ္မ၀င္စားဘူး။ေအာင္လြန္ခဲ့့တဲ့-၁၅ႏွစ္ေက်ာ္္ကေတြ ့ခဲ့ရတဲ့လုပ္ေသနတ္ေတြကုိပဲစိတ္၀င္စားေနမိခဲ့တယ္။ေအာင္ေတြ ့ျမင္ခဲ့တဲ့အတုိင္း-သံၾကိဳးနဲ့တြဲထားလ်က္ပါပဲ။လက္ပစ္ဗုံးေတြကလဲစင္ေပၚမွာအစီအရီေပါ့။ေျမၾကီးေပၚမွာေတာ့-ေအာင္ေျပာခဲ့တဲ့ Vice တံေတြက-၂၀-ေက်ာ္ေလာက္ရွိမယ္။ဆက္ေျပာရရင္သစ္နဖါးမွာအဲ ဒီညကတအိမ္သားလုံးဘယ္သူမွအိပ္မေပ်ာ္ပါဘူး။ညလယ္ေလာက္မွာ ေအာက္ထပ္ကတဖြဲ ့လုံးေပ်ာက္သြားပီး။-၃-၄နာရီေလာက္မွာျပန္လာကာေအာက္ထပ္မွာမီးေတြေမႊးပီးဘာေတြခ်က္ျပဳတ္စားေနလဲမသိပါဘူး။မနက္မုိးလင္းေတာ့စစ္သားေတြတရြာလုံးမရွိေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ညကသတင္းေတြကေတာ့-တရြာလုံးပ်ံ ့့ေနခဲ့တာေပါ့။အဲဒီသတင္းေတြထဲမွာရြာထိပ္ကသုသန္မွာေက်ာရုိး-၃-ေယာက္-တက်င္းထဲျမဳပ္ထားတယ္ဆုိတဲ့သတင္းက၊ေဟာ့ထ္နယူးစ္ေပါ့။အေတာ္မ်ားမ်ားသြားၾကည့္ၾကတယ္။ေအာင္လဲသြားၾကည့္တယ္။ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္းကမေကာင္းပါ။စစ္သားေတြကအေလာင္းေတြကုိေကာင္းေကာင္းမဖုိ ့ခဲ့လုိ့ ဒူးေထာင္တဲ့သူကေထာင္-ေခါင္းေပၚတဲ့သူကေပၚပါ။အဲဒါကုိရြာသားေတြကေျမၾကီးေတြနဲ့ျပန္ဖုိ ့ေပးခဲ့ရပါတယ္။ပီးေတာ့မေန့ညကစစ္သားေတြဟာသူတုိ့သတ္ခဲ့တဲ့ေက်ာရုိးေတြရဲ့၀မ္းတြင္းသားေတြကုိခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ခဲ့တယ္လုိ ့သတင္းလဲထြက္လာခဲ့တယ္။ေအာင္တုိ့အိမ္ရဲ့ေအာက္ထပ္မွာေစာေစာစီးစီးခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ေနၾကတာ-အဲဒါေတြလား။ေအာင္စဥ္းစားမိခဲ့တယ္။ ဒီလုိစစ္ေၾကာင္းဆင္းခဲ့တာျမိဳ့နယ္တခုလုံးမွာပါ။ရြာေပါင္း-၂၀-ေက်ာ္သုံးဆယ္ေလာက္ေပါ့။ဒါက ၾကိဳ့ပင္ေကာက္နဲ့နတၱလင္းမပါေသးပါဘူး။
အဲဒီကထဲကေအာင္ဟာ-စစ္တပ္ကုိမုန္းတီးခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ပုိင္းမဆလေခတ္မွာလဲအေဖကအဲဒီသစ္နဖါးေက်ာင္းမွာပဲေက်ာင္းအုပ္လုပ္ခဲ့ရတယ္။အဲဒီေခတ္ကလဲမဆလေဒါက္တုိင္ေတြကတုိးတက္တဲ့ေက်ာင္းဆရာေတြကုိေခ်ာင္းေျမာင္းလုပ္ၾကံေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။မယုံမရွိပါနဲ့ေအာင္တုိ ့အိမ္ေရွ့မွာဖ်ာလိပ္နဲ့လိပ္လာတဲ့ေက်ာင္းဆရာတေယာက္အေလာင္းသယ္လာတဲ့ႏြားလွည္းကလမ္းၾကမ္းလုိ ့ေက်ာင္းဆရာေခါင္း-လွည္းေပၚကျပဳတ္က်တာကုိ-လွည္းေမာင္းလာတဲ့လူကႏြားေတြကုိစုတ္သပ္-လွည္းေပၚကဆင္းပီးျပန္ေကာက္တာကုိ-ကုိယ္တုိင္ျမင္ခဲ့ဘူးပါတယ္။အဲလုိသတင္းေတြကမၾကာခနၾကားရတာပါ။အေဖ့ကုိေတာ့လာမလုပ္နဲ့။အေဖကBSAေမာ္ေတာ္ဆုိင္ကယ္တစီး၀ယ္ပီး-ျမိဳ့နဲ့-၅-မုိင္ခရီးကုိေန ့စဥ္ေက်ာင္းတက္ပါတယ္ ။ေက်ာင္းပိတ္ရက္တရက္မွာတုိင္မွာခ်ိတ္ထားတဲ့အေဖကုိင္ေနက်ပတၱဴလက္ကုိင္အိတ္ကုိေအာင္-ေလ့လာစူးစမ္းမိပါတယ္။ေအာက္ကေနပီးမ-ၾကည့္ေတာ့၊နဲနဲေလးေနတာနဲ့တုိင္ကျဖဳတ္ခ်ပီးအိတ္ကုိဖြင့္ၾကည့္ေတာ့-လားလား-ဆင္စြယ္ရုိးနဲ့လုပ္ထားတဲ့တလုံးထုိးေသနတ္ကုိေအာင္ေတြ ့ရပါေတာ့တယ္။ ေအာင္ကကုိင္ပီးအလွၾကည့္ေနတုန္း ေနာက္ကအေဖရဲ့ေငါက္သံံၾကားရလုိ့-ေသနတ္ကုိပစ္ခ်-လစ္လာခဲ့ရတယ္။
ဆက္ပါမည္

No comments:

Post a Comment