...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၇)

ေအာင္{ငု}ကုိေနာက္ဆုံးေတြ ့ခဲ့ရတာကေတာ့၁၉၇၈ခုႏွစ္။ {ငု}ကပန္းဆုိးတန္းလမ္းကရုံးတခုမွာအလုပ္ရေနတုန္းကျဖစ္ပါသည္။အဲဒီေန ့ကေအာင္က {ငု}ကုိသူ ့ရုံးေရွ့မွာရုံးအဆင္းေစါင့္ဆုိင္းေနခဲ့ပါသည္။ {ငု}ကရုံးဆင္းလာေတာ့-ေအာင္ရွိရာကုိေရာက္လာပီး။သူနဲ့သူ ့ရုံးအုပ္အဆင္မေျပတဲ့အေၾကာင္းကုိေဒါပြပီးေျပာေနခဲ့သည္။ေအာင္ကသူ ့ကုိေငးၾကည့္ေနခဲ့ပီး။မဆလပါတီ၀င္ ဗ်ဴရုိ္ကရက္ေတြဆုိတာဒီလုိပဲျဖစ္ေၾကာင္းႏွစ္သိမ့္ခ့ဲရပါသည္။အဲဒီေန့က {ငု}ကုိ-ေအာင္ေနာက္ဆုံးေတြ ့ခဲ့ရျခင္းျဖစ္သည္။ဒီလုိနဲ့ေအာင္လဲ-{ငု}ကုိစြန့္လႊတ္ခဲ့ရပီးေအာင္ယုံၾကည္ရာဘ၀ေတြထဲမွာစီးေမ်ာခဲ့ေပါ့။ေအာင္တုိ့စခန္းရဲ့ဧည့္ခန္းမွာေန ့စဥ္သတင္းစာ-၂ေစါင္။လုပ္သားနဲ့ေၾကးမုံရွိသည္။PEKING REVIEWရွိသည္။ပုိလန္ကSOLIDARITYစာေစါင္ရွိသည္။တရက္-၁၉၈၃ -ခုႏွစ္လုပ္သားေန ့စဥ္သတင္းစာမွာ {ငု}အေဖရဲ့နာေရးေၾကာ္ျငာကုိေအာင္ဖတ္ခဲ့ရသည္။{ငု}အိမ္ေထာင္က်ေနပီ။ခေလး-၂-ေယာက္ရေနပီ။{ငု}ညီမလဲအိမ္ေထာင္က်ေနပီ။ေအာင္ ကေက်ာင္းတုန္းက{ငု}နဲ့ေအာင္ေတြ ့ခ့ဲၾကပုံေတြျပန္လည္ျမင္ေယာင္ေနမိပါသည္။တရက္မွာအီကုိရဲ့တတိယထပ္မွာ{ငု}ေဘးမွာသူ့သူငယ္ခ်င္းေတြရွိမေနခဲ့ပါ။းေအာင္နဲ့{ငု}ႏွစ္ေယာက္ထဲ။{ငု}ကေအာင့္ကုိ-အေတြးသမား-အေဆြးသမား-ႏုိင္ငံေရးသမားၾကီးလုိ့ေျပာခဲ့ပါသည္။ေအာင္က{ငု}-ေျပာတာကုိဂုဏ္ယူေက်နပ္စြာနားေထာင္ရင္း၊{ငု}ကုိေငးေမာၾကည့္ရွဳေနခဲ့ပါသည္။ပီးေတာ့{ငု}ကေအာင့္ကုိသူပုိက္ထားတဲ့စာအုပ္ေတြကုိထုိးေပးသည္။ခါးမွာညွပ္ထားတဲ့လက္ကုိင္ပု၀ါကုိ-ထုိးေပးသည္။ပီးမွတဖက္ကုိလွည့္ကာသူ ့လုံခ်ည္ကုိျပင္၀တ္သည္။ဒီေနာက္ေတာ့ေအာင္တုိ ့-၂-ေယာက္အတူယွဥ္တြဲပီး-ေအာက္ထပ္ကုိဆင္းလာခဲ့သည္။အမ်ိဳးသမီးနားေနေဆာင္ကုိျဖတ္ကာ-စိန္ပန္းနဲ့ကန့္ေကာ္ပြင့္ေတြခင္းတဲ့လမ္းကုိျဖတ္ခဲ့ၾကပါသည္။{ငု}ကုိေအာင္က-ဂ်ပ္ဆင္နားက-ေအအီး-၁၀-အေဆာင္ကုိလုိက္ပုိ့ခဲ့သည္။
ေအာင္က{ငု}ကုိေလးႏွစ္လုံးလုံးခ်စ္လာခဲ့ေပမယ့္။ေအာင္{ငု}ကုိခ်စ္ခြင့္မပန္ခဲ့ပါ။{ငု}ကုိခ်စ္ပါတယ္လုိ ့လဲ-ေအာင္တခါမွ-မေျပာခဲ့ပါ။{ငု}ဆီကလဲေအာင့္ကုိအေျဖေပးဖုိ့ေအာင္မေတာင္းခံခဲ့ပါ။အေၾကာင္း-၂ခ်က္ရွိေနခဲ့တာေအာင္ေျပာပါမည္။
ပထမအေၾကာင္းကုိေအာင္ေျပာခဲ့ပီးပီ။ေအာင္ကလက္္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးကုိသြားဖုိ့ဆုံးျဖတ္ခ်က္ရွိေနခဲ့သည္္။ဒုတိယအခ်က္က{ငု}ကေအာင္-မုန္းေနေသာစစ္တပ္ကဗုိလ္မွဴးတေယာက္ရဲ့သမီးျဖစ္ေနခဲ့ပါသည္။ပထမႏွစ္ကစပီးေအာင္ခ်စ္ခဲ့ေသာ{ငု}
ကုိ-ဒုတိယႏွစ္ေရာက္မွဗုိလ္မွဴးတေယာက္ရဲ့သမီးမွန္း-ေအာင္သိခဲ့ရသည္။ေအာင့္အခ်စ္ကုိစာနာနားလည္မယ္လုိ့ေမ်ာ္္လင့္ပါသည္။အဲသည္အခ်ိန္ကေအာင္တုိ ့ရဲ့ရန္ကုန္ပါတီေကာ္မတီက-စည္းကမ္းတခုသတ္မွတ္ထားရွိခဲ့သည္။ရန္သူရဲ့သားသမီးမ်ားနဲ့-ရည္းစားမထားရ---တဲ့။ေအာင္ကပါတီစကားကုိပဲနားေထာင္ခဲ့ပါသည္။ေအာင္တုိ့ခ်စ္ျခင္းကုိခြဲတာ-{ငု}အေဖအေမေတြမဟုတ္သလုိ။ေအာင့္အေဖအေမေတြလဲမဟုတ္ခဲ့ပါ။ေအာင္တုိ့ခ်စ္ျခင္းကုိခြဲခဲ့တာ-စစ္အာဏာရွင္စနစ္ပဲျဖစ္ပါသည္။အခုလဲဒီစစ္အာဏာရွင္စံနစ္ကေတာင္ေပၚေျမျပန့္မခြဲျခား၊မိသားစုခ်စ္ျခင္းေတြ-ေမာင္ႏွမခ်စ္ျခင္းေတြကုိက်ည္ဆံမုိးဗုံးမုိးရြာကာခြဲျခားေနတာမဟုတ္ပါလား။ေက်ာင္းသားေတြရဲ ့ခ်စ္ျခင္းေတြ-အလုပ္သမေတြရဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြ။လယ္သမားေတြရဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြကုိခြဲေနခဲ့တာမဟုတ္ပါလား။အဲဒီခ်စ္ျခင္းေတြခုိင္ျမဲေအာင္-ျငိမ္းခ်မ္းေရးရမွျဖစ္မည္။ျငိမ္းခ်မ္းေရးရဖုိ ့ဆုိရင္စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိက်ဆုံးေအာင္တုိက္ဖ်က္ရမည္။ေအာင္ေရးတဲ့စာကုိဖတ္ပီးေနာင္မ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္ေတြစစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိတုိက္ဖ်က္ေခ်မွဳန္းႏုိင္ၾကပါေစ။

သည္၀ထၳဳရွည္ကုိေအာင္ေရးခ်င္ေနတာၾကာပါပီ။ဒါေပမယ့္{ငု}ရဲ့ခြင့္ျပဳခ်က္မရရင္-ေအာင္မေရးဖုိ့ဆုံးျဖတ္ထားခဲ့သည္။ဟုိတေလာကေတာ့ေဖ့စ္ဘြတ္ေက်းဇူးေၾကာင့္-ေအာင္{ငု}နဲ့အဆက္အသြယ္ရခဲ့ပါသည္။{ငု}ဆီကခြင့္ျပဳခ်က္နဲ့ေအာင္သည္စာကုိေရးပါသည္။ဒါေပမယ့္{ငု}ကေအာင့္ကုိစကားမေျပာခ်င္ပါ---တဲ့။ေအာင္-၀မ္းမနည္းပါ။ေအာင္၀မ္းနည္းခဲ့တာ-ႏွစ္ေပါင္း-၄၀-ေတာင္ေက်ာ္ခဲ့ပီပဲ။ေအာင္{ငု}ကုိမမုန္းပါ။ေအာင္မုန္းတာက-စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကုိပဲျဖစ္ပါသည္။ေအာင္ကေတာ{ငု}ကုိခ်စ္ျမဲခ်စ္လ်က္။--ေအာင့္အခ်စ္က---ေနမ၀င္အခ်စ္----
ေအာင္ေသြး

..ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၆)
ဒီလုိနဲ့ေအာင္က(၁၉၇၆)ခုႏွစ္ဇီးကုန္းျမိဳ့မွာစာရင္းစစ္အဆင့္(၁)နဲ့အလုပ္-လုပ္ေနခဲ့ပါသည္။ေျပာရအုံးမည္။ေအာင္ကအဆင့္(၁)ျဖစ္ေပမယ့္။ျမိဳ့မွာရွိတဲ့ဌာနေတြကုိစာရင္းစစ္ရင္-မဆလလုပ္ငန္းစစ္ေဆးေရးအဖြဲ ့ ့ကေအာင့္ကုိအဖြဲ ့့မွဴးခန့္သည္။ေအာင့္ထက္ျမင့္တဲ့အဆင့္(၂)ေတြကုိေအာင္ကဦးေဆာင္ခဲ့ရသည္။သူတုိ့အားလုံးကအမ်ိဳးသမီးေတြပဲျဖစ္ေနတဲ့အျပင္-ေအာင့္ကုိျမိဳ့ကေလးစားသည္။ေအာင္ကမဟုတ္တာမမွန္တာမလုပ္။ေအာင္နဲ့အတူအမ်ိဳးသားတေယာက္ၾကိဳ့ပင္ေကာက္ကလာပီးအလုပ္လုပ္ေနတါရွိသည္။အဲဒီေကာင္က ညစ္တတ္သည္။လာဘ္စားတတ္သည္။ဖဲရုိက္သည္-ႏုိင္ငံျခားအရက္ေရာင္းတဲ့FL-13မွာအရက္အလကားေတာင္းတတ္သည္။ေနာက္ေတာ့-ပုုလိပ္-ဒုလုံျခံဳေရးမွဴးအျဖစ္အလုပ္ေျပာင္းသြားသည္-စရုိက္နဲ့အလုပ္အမွန္ျဖစ္သြားခဲ့ေပါ့။ မဆလ-လုပ္ငန္းစစ္ေဆးေရးကသူ ့ကုိမယုံ-ေအာင့္ကုိပဲယုံသည္။အဲေအာင္သေဘာက်တာကႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း၊ေအာင္ရန္ကုန္ကုိစာေမးပြဲသြားေျဖရတာပဲျဖစ္သည္။။အဆင့္(၂)စာေမးပြဲေပါ့။ေအာင္ကဘယ္ေတာ့မွစာေမးပြဲေအာင္ရန္မေျဖခဲ့ပါ။မက်-က်ေအာင္ေျဖခဲ့ပါသည္။ေအာင္-ေအာင္လုိ့အဆင့္(၂)ျဖစ္သြားရင္ရန္ကုန္ကုိသြားပီးစာေမးပြဲေျဖရန္အခြင့္အေရးမရွိေတာ့ပါ။အဆင့္(၃)ဆုိတာရွိရင္ေတာ့-တမ်ိဳးေပါ့။အဆင့္(၃)ဆုိတာလဲမရွိခဲ့ပါ။စာေမးပြဲသြားေျဖဖုိ့ေအာင္ကလစာျပည့္ခြင့္-၁၅-ရက္ရပါသည္။အဲဒီရက္ေတြမွာ-ေအာင္ကပါတီဗဟုိလဲေရာက္သည္။ေအာင့္ရဲ့စည္းရုံးေရးနယ္ေျမေတြကုိသြားႏုိင္သည္။{ငု}ကုိလဲသြားေတြ ့လုိ ့ရသည္။ေအာင့္ရဲ့ျမိဳနယ္စာရင္းစစ္ဌာနမွဴးကေအာင့္ကုိနားမလည္ႏုိင္ခဲ့ပါ။-၂ႏွစ္ေျဖတာလဲမေအာင္။အလုပ္မွာလဲက်ြမ္းက်င္သလားမေမးနဲ့။တရက္မွာေအာင္ေနတဲ့စာရင္းစစ္ရုံးကုိေအာင္မေမွ်ာ္လင့္တဲ့စာတေစါင္ေရာက္လာခဲ့ပါသည္။{ငု}ရဲ့စာျဖစ္ေနခဲ့သည္။{ငု}က-သာေၾကာင္းမာေၾကာင္းေတြေရးပီး။ေအာင့္ကုိေက်ကြဲဲစရာစာတေၾကာင္းေရးခဲ့ပါသည္။({ငု}တုိ့ေတြ-အလုပ္လဲရပီ-အိမ္ေထာင္ျပဳဖုိ ့အရြယ္ေရာက္ေနပီေနာ္-တဲ့။ေအာင္အၾကီးအက်ယ္ေက်ကြဲဲရပါသည္။အဲဒီအခ်ိန္မွာေအာင္ကလက္နက္ကုိင္ေတာ္လွန္ေရးကုိသြားဖုိ့-ဆုံျဖတ္ပီးေနပီ။ေအာင္စဥး္စားပါသည္။ေအာင္-{ငု}ကုိခ်စ္သည္။ေအာင္{ငု}ကုိလက္ထပ္မည္။ေအာင္တုိ့ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစြာျဖင့္ေအာင္တုိ့ရ့ဲဘ၀ေတြကုိျဖတ္သန္းမည္။ေအာင္-ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ခ်င္တဲ့အခါ-{ငု}ကုိခေလးတေယာက္နဲ့ထားခဲ့မည္။အဲဒီလုိစိတ္ဓါတ္မ်ိဳးနဲ့ေေအာင္ဘယ္လုိမွ{ငု}ကုိမယုတ္မာႏုိင္ခဲ့ပါ။အဲဒီအခ်ိန္အေမကလဲေအာင့္ကုိ-သားအိမ္ေထာင္ျပဳပါေတာ့လားလုိ့ေျပာေနခဲ့သည္။ေအာင္က-အေမသားလုပ္စရာေတြအမ်ားၾကီးရွိေသးတယ္လုိ့ေျပာေတာ့အေမကေအာင့္ကုိဘာမွထပ္မေျပာေတာ့ပါ။.

..ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၅)
တကၠသုိလ္ေက်ာင္းေတြပိတ္လုိက္ပီ။ကုိစုိးညြန့္လဲေထာင္ထဲ၀င္ရပီ။{ငု}နဲ့ေအာင္လဲခြဲခဲ့ရပီ။ေက်ာင္းပိတ္ပီဆုိရင္-အရင္ႏွစ္ေတြက-ေအာင္က{ငု}အိမ္ရွိရာကုိေခ်ာင္းပီးသူ့မ်က္ႏွာေလးကုိသြားသြားၾကည့္ေနခဲ့သည္။ဒီႏွစ္မွာေတာ့{ငု}တုိ့ကအိမ္ေျပာင္းသြားခဲ့ပီ။ေလွာ္ကားကန္ဖက္ေရာက္သြားခဲ့သည္။ေနာက္ဆုံးႏွစ္မွာ{ငု}ကသမုိင္းေဆာင္ေတြထဲက-သရဖီေဆာင္မွာအေဆာင္ေနေက်ာင္းသူျဖစ္ခဲ့ပီ။ေအာင္တခါႏွစ္ခါသြားရွာေသးသည္။မေတြ ့ခဲ့ရပါ။မႏွစ္ကသၾကၤန္ကုိ-ေအာင္လြမ္းေနခဲ့မိသည္။အဲဒီရက္ကေအာင္နဲ့သူငယ္ခ်င္းတေယာက္{ငု}တုိ့အိမ္ေရွ့ကုိေရာက္ေနခဲ့သည္။{ငု}တုိ့အိမ္ေရွ့ကေရကစားမဏၰပ္ကုိလွမ္းၾကည့္ေတာ့{ငု}ကုိေတြ ့ရသည္။{ငု}ကေရကစားမေနခဲ့ပါ။သူ့ ့ညီီမကုိလာထိမ္းေနတာျဖစ္သည္။သူ့ညီမကုိေရကစားတာသိိမ္းဖုိ့လာေျပာေနခဲ့သည္။ေအာင္တုိ ့-၂-ေယာက္ေရပုံးေတြနဲ့တက္သြားပီးေအာင္က{ငု}ကုိေရေလာင္းသည္။ေအာင့္သူငယ္ခ်င္းက{ငု}ညီမကုိေလာင္းသည္။{ငု}ညီမကေတာ့ေအာင္တုိ ့-၂-ေယာက္လုံးကုိျပန္ေလာင္းပါသည္။{ငု}ကေတာ့ထုံးစံအတုိင္း-တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္။ေရလဲျပန္မေလာင္း။ေအာင့္ကုိေတာ့ေမးရွာပါသည္-အိမ္မျပန္ဘူးလား--တဲ့။ေအာင္ကရႊတ္ေနာက္ေနာက္ျပန္ေျဖခဲ့သည္။ျပန္လုိ့မရဘူး-ရန္ကုန္မွာ-သံလုိက္ဓါတ္ရွိေနတယ္လုိ့ေျပာေတာ့{ငု}ကမပြင့္တပြင့္ေလးျပံဳးသည္။အဲဒီႏွစ္ကေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္တခုလုံးအတြက္-{ငု}ရဲ့မပြင့္တပြင့္အျပံဳးေလးက-ေအာင့္အတြက္ဖူဖူလုံလုံရွိခဲ့ပါသည္။
၁၉၇၅ခုႏွစ္မွာေအာင္တုိ့ရဲ့ေနာက္ဆုံးႏွစ္စာေမးပြဲေတြကုိ-မိမိတုိ့ေနထုိင္ရာျမိဳ့မွာပဲေျဖရပါသည္။ထုံးစံအတုိင္း-မဆလ-ေခတ္-ဟယ္ရီတန္ေပါ့။ေအာင္ကဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္မွာေတာ့ဘြဲ ့တက္မယူျဖစ္ခဲ့ပါ။အဲဒီအခ်ိန္ေအာင္ကခရီးတခုကုိေရာက္ေနခဲ့သည္။ဘြဲ ့့တက္ယူူျဖစ္ရင္ေတာ့{ငု}ကုိေတြ ့ရမွာမလြဲ။ေနာက္ပုိင္းေအာင္ရန္ကုန္ကုိတက္လာကာ-စာရင္းစစ္သင္တန္းတက္ရသည္။တရက္မွာဆူးေလဘုရားလမ္းမေပၚမွာသူကအလာ-ကုိယ္ကအသြား{ငု}နဲ့ဆုံရပါသည္။လမ္းလယ္ေခါင္ၾကီးမွာပါ၊သူကလမ္းျဖတ္-ကုိယ္ကလမ္းျဖတ္ေပါ့။{ငု}အေမလဲပါသည္။{ငု}အေမကုိဒုတိယအၾကိမ္ေတြ ့ရျခင္းပါ။{ငု}ကအလုပ္လုိက္ရွာေနသည္။ေအာင္ကသူ ့ကုိစာရင္းစစ္မေလ်ွွာက္ဘူးလားေမးေတာ့{ငု}ကသူ့မိဘမ်ားက{ငု}ကုိနယ္ေတြမွာမလုပ္ေစခ်င္။မခြဲႏုိင္။ရန္ကုန္မွာပဲအလုပ္ရေစခ်င္ေနသည္။ဟုတ္ေတာ့ဟုတ္သည္။စာရင္းစစ္လုပ္ရင္နယ္ေတြလဲေရာက္ႏုိင္သည္။ေအာင့္သူငယ္ခ်င္းပဲခူးသားတေယာက္က-လြိဳင္ေကာ္မွာေရာက္ေနခဲ့သည္။ဒီေနာက္ပုိင္းေအာင္နဲ့{ငု}အဆက္အသြယ္မျပတ္ခဲ့ပါ။ေအာင္ရန္ကုန္ေရာက္တုိင္း{ငု}ဆီကုိေရာက္သည္။ဘာမွေတာ့မေျပာျဖစ္။{ငု}မ်က္ႏွာေလးကုိတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနရရင္ေအာင္ေက်နပ္ေနပီ။ဘားလမ္းက{ငု}တုိ့သင္တန္းေက်ာင္းကုိေအာင္ေရာက္သည္။သင္တန္းနားေနခ်ိန္-ေအာင္သြားသည္။သင္တန္းေက်ာင္းက{ငု}သူငယ္ခ်င္းေတြကေအာင့္ကုိျမင္တာနဲ့{ငု}ကုိေခၚေပးပါသည္။{ငု}ကသင္တန္းေက်ာင္းအျပင္ကုိထြက္လာပီးေအာင့္ကုိလာေတြ ့ပါသည္။ေတြ ့ရရင္လဲေအာင္ကဘာမွမေျပာ၊{ငု}ကုိတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ရင္း{ငု}ေျပာတာပဲနားေထာင္ေနခဲ့ပါသည္။.

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၄)
ဒီအေရးအခင္းကုိ-မဆလစစ္အုပ္စုကျဖိဳခြဲခဲ့ပါတယ္။ညအခ်ိန္မွာေက်ာင္း၀င္းထဲကုိ၀င္ပစ္တယ္။၀င္ဖမ္းတယ္္။၁၉၆၂-တုန္းကလုိပါပဲ။အခ်ိန္နဲ ့ေနရာကြာမယ္။ေသနတ္ေတြကြာမယ္။က်ည္ဆန္အေရအတြက္ကြာမယ္။ညႊန္ၾကားတဲ့လူေတြကြာမယ္။လုပ္ပုံလုပ္နည္းကေတာ့အတူတူပါပဲ။ေျပာရအုံးမယ္၊ေအာင္မွတ္မိတာေလး။အဲဒီအခ်ိန္ကေအာင္တုိ ့အိမ္မွာဖြင့္ထားတဲ့မ်က္မျမင္ဦးေလးေသာင္းရဲ့ဂီတသင္တန္းမွာ-ဦးပဇင္းတေယာက္သင္တန္းလာတက္ေနတယ္။ေက်းလက္ေတာရြာကလူေတြကအလုပ္မအားၾကလုိ့ဂီတသင္တန္းေတြလာပီးမတက္ႏုိင္ၾကပါဘူး။ရြာမွာလဲအဲဒီလုိတီး၀ုိင္းေတြလုပ္ခ်င္ၾကတယ္။ဒီေတာ့ပုိက္ဆံစုပီးအားအားယားယားရွိေနတဲ့ဦးဇင္းေတြကုိျမိဳ့တက္ပီးအဲလုိသင္တန္းေတြတက္ခုိင္းကာသင္ယူေစၾကတယ္။ရြာကုိျပန္လာမွသူကတဆင့္ျပန္သင္ေပါ့။အဲဒီဦးပဇင္းအေၾကာင္းလဲေျပာရအုံးမယ္။သူရန္ကုန္ေရာက္ေတာ့ဂီတာသင္ခ်င္တယ္ေျပာတာဘယ္လုိလူနဲ့ေတြ ့သြားလဲမသိပါဘူး။ကုိေက်ာ့မွဴး-သင္တန္းဆီကုိေရာက္သြားတယ္။ဂီတာသင္ရတယ္။သူသင္ေနရတာကအဂၤလိပ္ဂီတာ-သီခ်င္းကစုိးပုိင္သီခ်င္း။ဒီေျမ-ေနနဲ့လကမၻာ-အခ်စ္ေရ-ေမာင့္ဘ၀-ေႏြကမၻာ----။ဦးပဇင္းကတခုခုေတာ့လြဲေနပီဆုိတာေတာ့သိတယ္။ဒါေပမယ့္ဘယ္လုိလုပ္ရမွန္းမသိ။တရက္မေတာ့ဒကာတေယာက္နဲ့ေတြ ့ေတာ့မွဗမာဂီတာဦးေလးဆီေရာက္ေတာ့တယ္။ဦးေလးကဗမာဂီတာကုိပုိင္ပုိင္ႏုိင္ႏုိင္နဲ့-(ဂီတေတးသီခ်င္းမ်ားကုိ-ဘုရားေတာင္ပယ္ေတာ္မမူ--ပုဗၺာရုံေက်ာင္းအမရဲ့လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့ေစတနာအဆူဆူ။သူ့ဗုိက္ကုိေဗ်ာအမွတ္နဲ့-တီးကာေနသူ--ေစတနာလြန္ကဲသူ-ရဟန္းမ်ားကုိ၀ါဆုိ၀ါပလွဴ------ေက်ာင္းအမၾကီး---)
အဲဒါကုိၾကားရမွဦးဇင္းကသူ ့ေပါင္ကုိပုတ္ပုတ္ပီးဒါမွ-ဒါမွလုိ ့ေအာ္ကာ-သင္တန္းေျပာင္းလာခဲ့ပါတယ္။အဲ-ဦးသန့္အေရးအခင္းျဖစ္ေတာ့ာ၂-ရက္-၃-ရက္ေလာက္ေပ်ာက္ေနပီးဦးဇင္းကသင္တန္းျပန္လာတက္ပါတယ္။ေအာင္ကဦးဇင္းကုိဘယ္ေပ်ာက္ေနတာလဲဖုရားလုိ့ေမးေတာ့-ဦးဇင္းကငါတကၠသုိလ္ထဲေရာက္ေနတာကြတဲ့-မေန ့ညကေတာ့ငါေသေတာ့မလုိ့ဆုိပီး-သူ ့သကၤန္းကုိလွန္ျပပါတယ္သူ့့့သင္းပုိင္မွာက်ည္ဆန္ေဖါက္သြားတဲ့အေပါက္-၂-ေပါက္နဲ့ေပါ့။
ဆက္ပါမည္

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၃)
ဒီေန့-ေက်ာင္းကေတာ့ဘယ္အတန္းမွမသင္္ပါ။မနက္ပုိင္းကထဲကအီကုိေရွ ့မွာ အလံကုိင္အဖြဲ ့ကေနရာစယူေနပါပီ။မၾကာခင္ေအာင္တုိ့မွာထားတဲ့ငွက္ေပ်ာသီးေတြေရခဲတုံးေတြတင္ထားတဲ့ေဒါ့ဂ်စ္ကားေတြေရာက္လာပီ။ခနေနေတာ့လူစီးဘတ္စ္ကားေတြပါေရာက္လာပီ။ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြေက်ာင္းေပၚကတဖြဲဖြဲဆင္းလာၾကပီးကားေပၚမတက္ပဲ၀င္ေရာက္တန္းစီေနၾကသည္။ေအာင္တုိ ့က-ေလးေယာက္တတြဲတန္းစီၾကဖုိ့လွဳ့ံေဆာ္ရသည္။ခနေနေတာ့လူမ်ားလာလုိ ့ကားေတြကုိျပည္လမ္းေပၚဆုတ္ခုိင္းရသည္။အလံကုိင္အဖြဲ ့ကလည္းဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ခမ္းမေရွ့ေရာက္သြားပီ။တျဖည္းျဖည္းေရွ ့တုိးရင္း အပန္းေျဖရိပ္သာေရွ့ေရာက္ခဲ့ပီ။တေက်ာင္းလုံးပါလာမယ္လုိ့ေအာင္တုိ့ေမွ်ာ္လင့္မထားခဲ့ပါ။ေလးေထာင္နီးပါးေသာေက်ာင္းသားေတြလမ္းမေပၚေရာက္ေနပီ။အီကုိေက်ာင္းေတာ္ၾကီးကုိေအာက္ကေနလွမ္းေမ််ွာ္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့အထပ္တုိင္းက-ေကာ္ရစ္ဒါေတြမွာ-ေအာင္တုိ ့ခ်စ္ေသာဆရာဆရာမေတြက-ေအာင္တုုိ ့ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ့စည္းကမ္းေသ၀ပ္စြာတန္းစီေနမွဳကုိေငးေမာၾကည့္ရွဳေနတာေတြ ့့ရပါသည္။ေခါင္းေဆာင္မွဳအဖြဲ ့ကေဘးမွၾကီးၾကပ္္လုိက္ပါရင္းေရွ့ေနာက္သတင္းအဆက္မျပတ္ေအာင္္အျမဲဆက္သြယ္ေနပါသည္။ေနာက္ကသတင္းကအာအုိင္တီေရာက္္ပီ။ပညာေရးေရာက္ပီ၊ေဆး(၂)ကားေတြနဲ့ေရာက္လာပီၾကားမွအလံကုိင္အဖြဲ ့စထြက္သည္။ပဲခူးေဆာင္ေရွ့ေရာက္ေတာ့ျမိဳ့ကသူငယ္ခ်င္းကုိ-RASU အဖြဲ ့ေရွ့မွာေတြ ့ရသည္။ေအာင့္ကုိျပံဳးျပေနသည္။ေအာင္က-ရာဆူးအီကုိေနာက္ကဆက္ပါလုိ့ေျပာရင္းခ်ီတက္လာခဲ့သည္။ခ်ီတက္လာလုိ့မွမၾကာေသးတကၠသုိလ္ေဆးရုံေရွ့ေရာက္ေတာ့ လမ္းေလ်ွာက္ေနတဲ့လူအုပ္ၾကားက-အမ်ိဳးသမီးအသံတခုထြက္လာသည္။ရႊတ္ရႊတ္-ဒီီမွာဖိနပ္ျပတ္သြားပီတဲ့ဗ်ာ။ေအာင္ကစဥ္းစားေတြေ၀ျခင္းမရွိ၊ေအာင့္ဖိနပ္ကုိခ်ြတ္ပီးသူမကုိေပးလုိက္သည္။ဘယ္အတန္းကမွန္းမသိပါ။ခနေနေတာ့ေနာက္ကတေယာက္ေျပးတက္လာသံၾကားရသည္။အနားေရာက္ေတာ့ေအာင္နဲ့နာမည္တူသူငယ္ခ်င္း။သူက-ေဟ့ေရာင္ငါ့ဖိနပ္စီးထားဆုိကာသူ့ဖိနပ္ခ်ြတ္ေပးသည္။မင္းကေကာဆုိေတာ့-ေရွ့ကုိေျပးထြက္သြားရင္းငါမင္းအိမ္မွာဖိနပ္-တရံသြားဆြဲမယ္တဲ့ဗ်ာ။ေအာင့္အိမ္ကခ်ီတက္ရာလမ္းရဲ့ေဘးမွာရွိေနခ့ဲဲပါသည္။လမ္းေပၚမွာကားတစီးတေလမွမရွိပါ(၁၆)လုိင္းကားလဲပိတ္ထားသည္။ကဳကၠိဳင္းလမ္းဆုံမေရာက္မီအထိလမ္းမေဘး-၃-၄အိမ္ေလာက္ကအိမ္ေရွ့ထြက္ပီးေရနဲ့အစားအေသာက္ေတြကုိစားပြဲေတြနဲ့ခင္းကာၾကိဳဆုိေနတာေတြ ့လုိ ့၀မ္းသာ၀မ္းနည္းျဖစ္ရေသးသည္။ထုိေန့ကတိတ္ဆိတ္ေျခာက္ေသြ ့ေနေသာလမ္းမေပၚကဖိနပ္သံေတြပဲၾကားေနရတဲ့ရသကုိေတာ့တသက္မေမ့ေတာ့ပါ။
ဒီလုိနဲ့က်ိဳကၠဆံကြင္းထဲကုိေရာက္လာခဲ့ျပီ။ဗုိလ္ေန၀င္းျမင္းေလာင္းခဲ့တဲ့ေနရာမွာေက်ာင္းသားေတြသူ ့ကုိအံတုဖုိ့စုရုံးေနခဲ့ပီ။ကြင္းထဲေရာက္မွအခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာေစါင့္ဆုိင္းေနခဲ့ရသည္။ေဆာင္းရဲ ့ေန ့လည္ေနကပူလာပီ။ခနေနေတာ့ေအာင့္ကုိ-ကုိခ်စ္ေဆာင္(ျပည္)ကလာေဆြးေႏြးသည္။က်ေနာ္တုိ့(strike)ေဖၚၾကမွျဖစ္ေတာ့မယ္တဲ့။ေအာင္ကသူ ့ကုိစိတ္မေလာဖုိ့၊မေန ့ညကက်ေနာ္အစည္းအေ၀းတက္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းေျပာျပပီးအစီအစဥ္ေတြရွိေၾကာင္းျပန္လည္ေဆြးေႏြးခဲ့ပါသည္။မၾကာပါဦးသန့္ရုပ္ကလပ္ထားရာတဲအတြင္းမွအသံခ်ဲ့စက္သံၾကားရပီ။ဦးသန့္ရုပ္ကလပ္အားသံဃာေတာ္မ်ားမွဦးေဆာင္ပီးတကၠသုိလ္နယ္ေျမသုိ့သယ္ယူပါရန္ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဖုရား---တဲ့။ေက်ာင္းသားေတြဦးသန့္ရုပ္ကလပ္ကုိသိမ္းပုိက္လုိက္ပီ။
အျပန္မွာလာလမ္းအတုိင္းျပန္ခဲ့ၾကသည္။အစုိးရအစီအစဥ္ပ်က္ပီ။အဓိပတိလမ္းထိပ္ေရာက္ေတာ့ေအာင္ေက်ာင္း၀င္းထဲကုိျပန္မ၀င္ခဲ့ေတာ့ပါ။ေအာင္တုိ့ပါတီ ရဲ့ျမိဳ့ေပၚတုိက္ပြဲလမ္းညႊန္အတုိင္းေအာင္လုိက္နာခဲ့ရ သည္။ျမိဳ့ေပၚေျမေပၚတုိက္ပြဲမ်ားကုိတုိက္ပြဲဆင္ရာတြင္(၁)အက်ိဳးအေၾကာင္းဆီေလ်ာ္ေသာတုိက္ပြဲျဖစ္ရမည္။(၂)အက်ိဳးအျမတ္ရွိရမည္။(၃)အကန့္အသတ္ရွိရမည္။ေအာင့္အကန့္အသတ္ကဒီမွာတင္ရပ္ျပီ။ေအာင္-တူတာေတြတြဲလုပ္ခဲ့ပီးပီ။မတူတာေတြကုိေအာင္လုပ္ရအုံးမည္။ဒီပြဲနဲ့တင္စစ္အစုိးရကုိျဖဳတ္မခ်ႏုိင္ပါ။ေအာင္ကသူငယ္ခ်င္းေတြကုိေတြ ့လုိေတြ ့ျငားရပ္ေစါင့္ေနတုန္း-ကုိစုိးညြန္ ့့ၾကီးကုိတခ်က္ေတြ ့လုိက္ရသည္။သည္တၾကိမ္သူ့ကုိေတြ ့ရတာေနာက္ဆုံးျဖစ္မွန္း-ေအာင္သိေနခဲ့သည္။သူ့ရုပ္ပုံလႊာကုိေအာင္တသက္မေမ့ေတာ့ပါ။သူကလက္ကုိင္ပု၀ါကုိေခါင္းမွာေနပူခံႏုိင္ရန္စည္းထားသည္။လြယ္အိတ္ကုိစာလြယ္သုိင္းလြယ္ထားသည္။ပုဆုိးကုိတုိတုိ၀တ္ထားသည္။ညွပ္ဖိနပ္-၂ဖက္ကုိမစီးပဲေဘးတုိက္ေျခသလုံးအထိစြပ္ထားသည္။အေလာတၾကီးနဲ့ေက်ာင္းထဲကုိေျပး၀င္သြားပါသည္။ခနေနေတာ့သူငယ္ခ်င္း-၂-ေယာက္ေလာက္နဲ့ျပန္ဆုံသည္။ဗုိက္ဆာေနၾကတာနဲ့လွည္းတန္းကထမင္းဆုိင္ေတြဆီသြားေတာ့ဆုိင္တုိင္းလုိလုိေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြနဲ့ျပည့္ေနသည္။အဲသည္ေန ့ကဘယ္ထမင္းဆုိင္ကမွထမင္းေတြမနပ္ခဲ့ၾကပါ။
ဆက္ပါမည္

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၂) 

စတုထၳႏွစ္ေရာက္ေတာ့ေအာင္တုိ့ကေက်ာင္းမွာကုိစုိးညြန့္(ေျပာင္ၾကီး-ယခုအေမရိကန္) ဦးေဆာင္ပီးသာေရးနာေရးအသင္းတခုဖြဲ ့ပီးခဲ့ပီ။အီကုိကေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြရဲ့မိဘေတြနာေရးျဖစ္လ်ွင္္ေအာင္တုိ ့ကတတ္ႏုိင္သေလာက္ကူညီၾကသည္။အနဲဆုံးလြမ္းသူ့ပန္းေခြေလာက္ေတာ့ပုိ ့ႏုိင္ၾကသည္။နာေရးျဖစ္တယ္သိရလ်ွင္-ေအာင္တုိ့အဖြဲ ့ကအတန္းထဲမွာေငြေကာက္ခံပီး-ရန္ကုန္ျမိဳ ့၂၈လမ္းထိပ္ကလြမ္းသူ့ပန္းေခြေရာင္းတဲ့ဆုိင္ကုိသြားသည္။အဲဒီမွာပန္းေခြ၀ယ္သည္။ေအာင္ကဒူးယားစီးကရက္္တလိပ္၀ယ္ေသာက္ပီးေဆးလိပ္ဖင္စီခံနဲ့စာရြက္တရြက္ေပၚမွာစာေရးရသည္။မွင္တဘူးကေတာ့ေဆာင္ထားရသည္။ေဆးလိပ္ဖင္စီခံကုိေဖါင္တိန္မင္တုိ့ပီးစီးပြါးေရးတကၠသုိလ္စတုထၳႏွစ္ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ား၏လြမ္းသူ့ပန္းေခြေပါ့။အဆင္ေျပလွ်င္ကားငွါးပီးလုိက္ပုိ ့တဲ့အထိလုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။အဲဒီႏွစ္မွာပဲေအာင္တုိ့အဖြဲ ့အေရးအခင္းတခုနဲ့ၾကဳံေတြ ့ခ့ဲရပါေတာ့သည္။ ကမၻာ့ကုလသမဂၢအတြင္းေရးမွဴးျဖစ္ခဲ့သူဦးသန့္စ်ာပနျဖစ္ပါသည္။မဆလအစုိးရကဦးသန့္စ်ာပနကုိေတာ္ရိေရာ္ရိလုပ္ေနခဲ့သည္။ထုိက္ထုိက္တန္တန္ဂုဏ္ျပဳဖုိ့အစီအစဥ္မရွွိခဲ့။အဲဒါကုိေက်ာင္းသားအမ်ားစုကခံျပင္းေနၾကသည္။ ေအာင္ကအေပါင္းအသင္းမ်ားသည္။ေဆးတကၠသိုလ္္(၂)မွာ ေအာင့္သူငယ္ခ်င္းအကုိေတြရွိသည္။၀ိဇၨာနဲ့သိပၸံမွာသူငယ္ခ်င္းေတြရွိသည္။RITမွာျမိဳ့ကေက်ာင္းေနဖက္ေတြရွိသည္။ဒီေတာ့သတင္းစုံသည္။မဆလကလုပ္မယ့္စ်ာပနအစီအစဥ္ရက္ကပ္ခါနီးမွာ-အေရးအခင္းတခုလုပ္ဖုိ့ေအာင္ၾကားေနခဲ့ရသည္။တရက္မွာေအာင္တုိ့သူငယ္ခ်င္းေတြ-အီကုိကင္တင္း-ကုိေအာင္ရင့္လဖက္ရည္ဆုိင္ထုိင္ေနတုန္း-ေအာင္ကကုိစုိးညြန့္ၾကီးကုိဦးတည္ေျပာရင္း-တျခားေက်ာင္းေတြမွာေတာ့စလုပ္ေနျပီေနာလုိ့ေျပာေတာ့အားလုံးရဲ့ေခါင္းေတြကစုလာၾကသည္။ေအာင္ကအေျခအေနေျပာျပေတာ့ ကုိစုိးညြန္ ့ၾကီးကခ်က္ျခင္းဆုိသလုိစလုိက္ၾကရေအာင္ေလဟုဆုိလာသည္။ဘယ္ကစမလဲညွိၾကေတာ့ထုံးစံအတုိင္းေငြေကာက္ဖုိ့ပဲေပါ့။ကုိစုိးညြန့္ၾကီးကအသံေအာင္ေအာင္ျဖင့္ဦးသန့္စ်ာပနကုိလုိက္လံပုိ ့ေဆာင္ဖုိ့အလွဴေငြေကာက္ခံေၾကာင္းေျပာကာအခန္းတုိင္းကုိ၀င္ကာအလွဴခံခဲ့ပါသည္။အ့ံၾသရပါသည္။ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားတုိင္းလုိလုိတတ္ႏုိင္သေလာက္အလွဴေငြထည့္ၾကသည္။ဆရာဆရာမေတြဆီပါေအာင္တုိ့သြားသည္။မယုံၾကည္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ထည့္ၾကသည္။ဆရာေဒါက္တာမ်ိဳးညြန့္ကပုိပီးထည့္သည္။ဆရာဦးသာထုိ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာထည့္သည္။ေအာင္တုိ ့အဖြဲ ့သာေရးနာေရးလုပ္ေနက်ဆုိိတာလဲသိေနလုိ့ျဖစ္ပါမည္္။ပါခ်ဳပ္ေဒါက္တာေအးလွိဳင္ကေတာ့ေအာင္တုိ့နာမည္ေတြမွတ္ေနခဲ့ေပါ့။အလွဴေငြေတြရလာေတာ့-ေအာင္တုိ့ေဆြးေႏြးပြဲထုိင္သည္၊တာ၀န္ခြဲသည္၊ေဒါ့ဂ်စ္ကားငွါးတဲ့သူကငွါး၊ဘတ္စ္ကားငွါးတဲ့သူကငွါး၊ငွက္ေပ်ာသီး၀ယ္တဲ့သူက၀ယ္၊

ေရအတြက္ေရခဲတုံး၀ယ္တဲ့သူက၀ယ္၊ေအာင္နဲ့ရဲေဘာ္ေအာင္ျမတ္ေက်ာ္(ရခုိင္)ကလွည္းတန္းကပုံႏွိပ္တုိက္တခုမွာ-ယပ္ေတာင္(၅၀၀)သြားမွာသည္။ယပ္ေတာင္မွာစာေရးပုံႏွိပ္သည္-ဦးသန္ ့မိသားစုကုိယ္စားေပါ့။မနက္ျဖန္စ်ာပနလုပ္ေတာ့မည္။ဒီေန ့ညေဆြးေႏြးပြဲရွိတာ-ေအာင္သိေနခဲ့သည္။ကုိစုိးညြန့္နဲ့-ေအာင္-ကုိေအာင္ရင့္လဘက္ရည္ဆုိင္မွာထုိင္ေနခဲ့သည္။ေမွာင္စပ်ိဳးခ်ိန္မွာ

ကုိေအာင္ရင့္လဘက္ရည္ဆုိင္မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္က-အီကုိရဲ့တုိးခ်ဲ့ေဆာင္(ေအအီး-၄)အခန္းငယ္မွာ-မီးေခ်ာင္းေတြလင္းလာခဲ့သည္။က်ဴတုိရီရယ္အခန္းျဖစ္သည္။ေအာင္တုိ့-၂-ေယာက္၀င္သြားေတာ့-အခန္းထဲမွာလူျပည့္ေနပီ။တေယာက္ကုိတေယာက္မသိၾက။အခန္းအနားမွဴးကအရပ္ပုပု။ကြမ္းကုိတဖပ္ဖပ္၀ါးေနသည္။သူ့အရပ္ကဆရာေတြစာသင္တဲ့စတဲန္းဒ္ထက္ေခါင္းတလုံးေက်ာ္ေက်ာ္ပဲပုိျမင့္သည္။သူကေက်ာင္းတုိင္းရဲ့စီစဥ္ထားမွဳအေျခအေနေတြကုိေမးျမန္းေနသည္။ဘယ္ေက်ာင္းမွေအာင္တုိ ့ေက်ာင္းေလာက္စီစဥ္မထားႏုိင္ၾကပါ။ခနၾကာေတာ့အခမ္းအနားမွဴးကအီကုိကုိယ္စားလည္တက္ေရာက္လာပါလားခင္ဗ်ာလုိ ့ေမးပါသည္။ေအာင္ကကုိစုိးညြန့္ၾကီးကုိတေတာင္နဲ့တြက္ပီးထခုိင္းသည္။ကုိစုိးညြန့္ၾကီးကအီကုိကျပင္ဆင္ထားတာေတြကုိအားလုံးၾကားရေအာင္ေျပာျပသည္။ေအာင္တုိ့က-ကားနဲ့သြားဖုိ့အစီအစဥ္ျဖစ္ေနသည္။အစားအေသာက္ေတြ-ေရေတြပါစီစဥ္ထားပီးပီ။က်န္တဲ့ေက်ာင္းေတြကအဲလုိမရွိေတာ့Marchingျဖစ္ဖုိ့မ်ားေနသည္။အခမ္းအနားမွဴးကမဲခြဲဖုိ့လုပ္ပါသည္။ေအာင္ကေတာ့ကုိစုိးညြန့္ၾကီးနားနားကပ္ပီးMarchingျဖစ္ဖုိ့မ်ားမယ္ေနာ္-လုိ့ေျပာခဲ့ပါသည္။လက္ေထာင္ပီးမဲခြဲေတာ့လမ္းေလွ်ာက္ခ်ီတက္ဖုိ့မဲမ်ားေနသည္။အခမ္းအနားမွဴးကုိက်ေနာ္တသက္မေမ့ပါ၊သူ ့ကုိမသိေသာ္လည္းေလးစါးခဲ့ရပါသည္။သူက-ကြမ္းတဖပ္ဖပ္၀ါးေနရင္း-ကဲဒီလုိလုပ္ၾကပါ-လမ္းေလ်ွာက္တဲ့သူကလဲေလွ်ာက္-ကားနဲ့သြားတဲ့သူကလဲသြားေပါ့-ျပသနာမရွိပါဘူး။ဒီေတာ့မနက္ဖန္စုရပ္ကအီကုိေက်ာင္းေရွ့မွာစုမယ္။အီကုိေနာက္မွာ-RASU လုိက္မယ္-ရာဆူးေနာက္မွာ-အာအုိင္တီလုိက္မယ္၊အာအုိင္တီေနာက္မွာ-ပညာေရးလုိက္မယ္-ပညာေရးေနာက္မွာေဆး-၂-လုိက္မယ္။ကန့္ကြက္မယ့္သူမ်ားရွိရင္ေျပာၾကပါဆုိေတာ့-မရွိ။ေဆြးေႏြးပြဲပီးသြားခဲ့ပီ။လူစုခြဲ-မီးပိတ္ေပါ့။

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၁) 
မဆလ ေခတ္ကမဆလနဲ့အေဖ့အေၾကာင္းေရးပါမည္။ဗုိလ္ေန၀င္း ၆၂-ခုႏွစ္မွာအာဏာသိမ္းပီး-၆၄-မွာမဆလပါတီေထာင္ပါသည္။အေခ်ာင္သမားအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ့ကြန္ျမဴနစ္ပ်က္မ်ားမဆလပါတီ၀င္ၾကပါသည္။အေဖကမ၀င္ပါ။ဗုိလ္ရဲထြတ္အပါအ၀င္အေဖ့ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကစည္းရုံးနားခ်ၾကသည္။သူူတုိ့ေစတနာကုိအေဖနားလည္ပါသည္။သူတုိ့ကအေဖ့ကုိဆင္းဆင္းရဲရဲေနတာမၾကည့္ရက္ၾကပါ။သူတုိ့စိတ္ကေတာ့ဒုိ့ေတြပင္ပင္ပန္းပန္းေတာ္လွန္ေရးလုပ္ခဲ့ၾကပီးပီ။အခုကနားနားေနေနနဲ့အလုပ္လဲဲလုပ္-လခေလးလဲေကာင္းေကာင္းယူ-ကားေလးစီးေပါ့။အေဖ့ကုိရန္ကုန္-ကုန္သြယ္ေရး-၄-မွာညြႊန္ခ်ဳပ္ေပးမည္၊လခေကာင္းမည္-မာဇဒါဂ်စ္(MAZDA JEEP)တစီးေပးမည္္။အေဖကမလုပ္။မလုပ္တဲ့အျပင္၊ႏွစ္တုိင္းရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ-ေတြ ့ဆုံၾကတဲ့ေတာ္လွန္ေရးေန ့မိတ္ဆုံစားပြဲတုိင္းတြင္-အေဖက-ရိတတ္သည္။ဘာလဲကြ-လခစားပါတီ၀င္။ပါတီ၀င္ဆုိတာ-ျပည္သူ ့လစာကုိမစားရဘူးကြ-ဟုေျပာတတ္သည္။သူတုိ့ထဲမွတခ်ိဳ့ကဆုိရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရးက-ရင့္မွည့္ေနပီဟုေျပာလ်င္အေဖက-မင္းတုိ့ေတာ္လွန္ေရးကရင့္မွည့္ရုံတင္မကဘူး-ပုပ္ပီးေၾကြ က်ေတာ့မွာ-လုိ့ေျပာတတ္သည္။အဲလုိေျပာရင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကေတာ့ဘာမွ၀င္မေျပာပဲအေဖေျပာတာသေဘာက်လုိ ့ရယ္ေမာေနတတ္သည္။အမ်ားစုကအေဖပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာေဗြမယူေပမယ့္။ဖါးတတ္သူတခ်ိဳ့ေၾကာင့္-အေဖ့ကုိေစါင့္ၾကည့္ျခင္းခံရသည္။ျမိဳ့ကမဆလကုိလည္းေစါင့္ၾကည့္ေနဖုိ့ညြန္ၾကားထားခဲ့သည္။အဲဒီအခ်ိန္ကျမိဳ့မွာတလတခါလုပ္တဲ့မဆလပါတီလစဥ္ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာေအာင္တုိ့သားအဖက မပါရင္မပီး။ေအာင္ကျမိဳ့မွာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေလ့လာေရးအစု-၂-စုေလာက္လုပ္ေနခဲ့သည္။တစုကဆုိ-ေအာင္ရဲ့့မူလတန္းကေက်ာင္းဆရာ-သူကေအာင့္ကုိလက္၀ဲစာေပေတြနဲ့မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သူ-ေအာင္ကသူ ့ကုိဆရာေလးဟုေခၚသည္။ေအာင္စုထားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိဆရာေလးကမာ့က္စ္၀ါဒအေၾကာင္းရွင္းျပေပးသည္။ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၊သခင္ျမသန္းစာအုပ္ေတြထဲႏုိင္ငံေရးစကားလုံးေတြကုိသေဘာေပါက္ေအာင္ရွင္းျပသည္။အဲဒါကုိ-ျမိဳ့ေပၚကမဆလကသိေနခဲ့သည္။ဒါေပမယ့္မဆလအတုအေယာင္ကဒီစာအုပ္ေတြကုိတရား၀င္ထုတ္ေ၀ခြင့္ေပးေနခဲ့ေတာ့-ေအာင္တုိ ့ေလ့လာေရးကုိအေရးယူလုိ့မရ။အေဖက-မဆလနဲ့ခပ္ကင္းကင္းေနသည္။ေက်ာင္းဆရာလုပ္ပီးကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္ေနသည္။ေက်ာင္းပိတ္ရက္အားလ်င္ျခံထဲသြားမည္။ဆန္စက္ကုိသြားမည္။ဆန္စက္ပ်က္လ်င္သူကုိယ္တုိင္ျပင္မည္။တခါကအေၾကာင္းေလးေျပာရအုံးမည္။အဲဒီေန ့ကေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ေအာင္တုိ့ျခံ ့အနီးအနားရွိေတာထဲသုိ့သြားလည္ခဲ့သည္။သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္နဲ့ေပါ့-ေလေသနတ္-၃-လက္ပါ-ပါသည္။ေအာင္ကအဲလုိေတာလည္တာ၀ါသနာပါသည္။အိမ္ကထမင္းထုပ္အျပင္
ဆီေတြဆားေတြပဲၾကီးေလွာ္ေတြထည့္သြားသည္။ေတာထဲေရာက္ေတာ့ခ်ိဳးေတြကုိေခ်ာင္းပစ္။ေမာလုိ့ဗုိက္ဆာရင္၊ျခံထဲကုိျပန္လာ၊ျခံထဲကလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္-ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြခူး-ေဂၚဖီထုပ္ေတြခ်ိဳး-ျခံေဘးမွာပတ္ပီးစီးေနတဲ့ေခ်ာင္းမွာ-ေရေဆး၊ပါလာတဲ့ဒါးနဲ့ပါးပါးလွီး။ပစ္ရတဲ့ငွက္ေတြကုိအေမြးႏွဳတ္-သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကေမႊးထားတဲ့မီးဖုိမွာကင္၊အသားေတြေရြးပီးဖဲ့။အားလုံးေရာပီးသုပ္။ျငဳပ္သီးစိမ္းေတြခူး-ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ့ထမင္းစားၾက။အဲဒီအရသာ-ဘာနဲ့မွ-မလဲႏုိင္ပါ။အဲဒီေန့ကေနမ၀င္ခင္ျခံထဲကျပန္လာေတာ့လမ္းနံေဘးကေအာင္တုိ ့ဆန္စက္မွာစက္ပ်က္လုိ့အေဖကစက္ျပင္ေနသည္။ေအာင္ကအေဖ့ကုိေအာင္ျပန္သြားတဲ့အေၾကာင္းႏွဳတ္ဆက္ခ်င္သည္။ေအာင္လဲဘာမွမကူတတ္ေတာ့ဆန္စက္ထဲ၀င္သြားလဲဘာမွမထူး။အေဖတုိ့ကကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္ေနၾကေတာ့လမ္းမဖက္ကုိမၾကည့္အား။ေလေသနတ္ျဖင့္ပစ္လ်င္သြပ္မုိးေပါက္သြားမည္။ေအာင့္မွာပါလာတဲ့ေလာက္ေလးခြျဖင့္ဆန္စက္သြပ္မုိးေပၚကုိပစ္သည္။မီတာ-၁၀၀-ေက်ာ္အကြာအေ၀း။ ေအာင္-လက္တည့္ပါသည္။ေအာင္ျပည္စုိးဆန္စက္လုိ့ေရးထားတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ေအာက္ကေလးေပမီးေခ်ာင္းကုိတိတိက်က်မွန္ခဲ့ပါသည္။အေဖကေဟ့ေရာင္လုိ့လွမ္းေခၚသည္။ေအာင္သူ့အနားကုိေရာက္ေတာ့ညစ္ေပေနတဲ့သူ ့လက္ကုိဆုပ္ထားပီးေခါင္းကုိတခ်က္ေခါက္သည္။ေခြးမသား-မနက္ျဖန္ျပည္ရထားနဲ့-နတၱလင္းကုိသြားပီး---မီးေခ်ာင္း၀ယ္္လာခဲ့--တဲ့။အဲဒီအခ်ိန္ကေအာင္တုိ့ျမိဳ့မွာ-ျပည္သူ ့ဆုိင္ပပက-ကမီးေခ်ာင္းေရာင္းတဲ့ဆုိင္မရွိပါ-နတၱလင္းမွာပဲရွိသည္။ေအာင္လမ္းမေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြတေယာက္မွမရွိေတာ့-လစ္ကုန္ၾကပီ။
ဆက္ပါမည္