SOLIDARITY!

...အခုတခါေတာ့၀ထၳဳရွည္တပုဒ္္ေရးခ်င္လာပါပီဆက္လက္အားေပးၾကပါအုံးဗ်ာ

ေနမ၀င္ အခ်စ္

ေအာင္ရဲ့-ငယ္စဥ္ဘ၀က-က်န္္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့ဘ၀ေတြလုိပါပဲ။ဒါေပမယ့္နဲနဲပါးပါးေတာ့ထူးျခားခဲ့တာေပါ့။ ေအာင္ရဲ့အေဖက၊ေအာင္မွတ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ၊အလယ္တန္းေက်ာင္းအုပ္ဆရာဘ၀ပါ။ေအာင္တုိ ့ကေမြးခ်င္းေပါက္ေဖၚမ်ားတယ္။--၈-ေယာက္ေတာင္ရွိတယ္။ေအာင္ရဲ့အေဖက-သာယာ၀တီခရုိင္-ဇီးကုန္းသားပါ။အဲ-ေအာင္ရဲ့အေမကသထုံသူ-ပအုိ၀္ ့အမ်ိဳးသမီးပါ။ဒီေလာက္ေ၀းတဲ့ေဒသနွစ္ခုမွာရွိေနခဲ့ၾကတဲ့အေဖနဲ့အေမဘယ္လုိေတြ့့ၾကပံုကုိလဲ ေျပာပါမယ္။ေအာင္ရဲ့အေဖကစေျပာမွရမယ္။အေဖကလူလားမေျမာက္ခင္ကထဲကမိဘမဲ့ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။သူတုိ့ေမာင္ႏွစ္မေလးေယာက္ကုိဘၾကီးေတြေဒၚၾကီးေတြကျပဳစုေစါင့္ေရွာက္ခဲ့ရတာပါ။ဒါေပမယ့္ေအာင္ရဲ့အဖုိးကေတာ့-ေျမရွင္ၾကီးပါ။ရြာမွာဇာတ္ပြဲလာကရင္-ဇာတ္မထြက္ခင္ေျမရွင္ၾကီး-ဦးဖုိးကဲရန္ကုန္သြားတဲ့ပုံ-ဆုိပီး-ဇာတ္စင္ေပၚတက္-ကတၱီပါကန့္လန့္ကာေရွ့မွာ၊ေခါင္းေပါင္းစတေထာင္ေထာင္-ေတာင္ရွည္ပုဆုိးနဲ့-ရွဴးဖိနပ္စီးပီး-ေတာင္ေ၀ွးတေခ်ာင္းနဲ့-ဟုိ-ကုိဘီေအ-သီခ်င္းထဲကလုိ-တက္တက္ျပရပါတယ္။အဲဒါျပပီးမွဇာတ္ပြဲကဆက္ကလုိ ့ရပါတယ္--တဲ့၊အဲဒီေခတ္ကေပါ့။အေဖ-ရွစ္ႏွစ္သားေလာက္မွာေအာင္ရဲ့အဖုိးနဲ့အဖြားကဆုံးပါးခဲ့ပါတယ္။အဲ-အေဖကအရြယ္ေရာက္လာေတာ့ရန္ကုန္တက္ပီးဘုုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းတေက်ာင္းမွာစာသင္ပါတယ္။ပီးမွအလြတ္ပညာသင္ေက်ာင္းမွာစာသင္ပီး-၇-တန္းေအာင္ပါတယ္။အဂၤလိပ္ေခတ္က-၇တန္းဆုိတာအေတာ္အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။အဲဒီိကမွ-စစ္ေတြဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္းကုိေရာက္ပါတယ္။ေက်ာင္းပီးေတာ့နယ္မွာေက်ာင္းဆရာဘ၀နဲ့ေနာက္ပုိင္းအလယ္တန္းေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးေခတ္ဦးမွာရန္ကုန္ကုိျပန္ေရာက္ကာ-ဂ်ပန္ေခတ္စစ္တကၠသုိလ္-တတိယပတ္ဗုိလ္သင္တန္းမွာ-တက္ခဲ့ပါတယ္။သင္တန္းတက္ဘက္ေတြကေတာ့-ဦးတင္ဦး(ယခု-အင္အယ္ဒီနာယက)။မဆလေခတ္၀န္ၾကီးခ်ုဳပ္ေဟာင္းဦးေမာင္ေမာင္ခ။(၇)ရက္သမတဦးစိန္လြင္။ဦးထြန္းတင္။ဦးသန္းစိန္။ဗုိလ္ခ်ဳပ္ထြန္းရီ။ဦးေအးကုိ။ဗကပမွာဗဟုိေကာ္မတီျဖစ္ခဲ့တဲ့ဆုိဗီယက္ျပန္-ရဲေဘာ္လြင္-(ဗုိလ္သိန္းေအာင္-ေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ေမာင္)တုိ ့နဲ့တပတ္ထဲပါ။ဗိုလ္သင္တန္းဆင္းပီးေတာ့၊ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးကာလမွာဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ့ကုိယ္ရံေတာ္တပ္မွာထမ္းေဆာင္ရပီး၊သရက္ခရုိင္မွာဗုိလ္ခ်ဳပ္နဲ့အတူတူေနခဲ့ရပါတယ္။ေအာင့္အေဖေျပာျပခဲ့တဲ့ဇာတ္လမ္းပုံျပင္ေလးတခုုကုိလဲ။ေအာင္အခုထိမေမ ့ခဲ့ပါ။ငယ္တုန္းကျမိဳ့နယ္စာစီစာကုံးျပိဳင္ပြဲမွာေတာင္ ေအာင္ေရးပီး၀င္ျပိဳင္ခဲ့ေသးတယ္။
ဒီလုိပါ---သရက္ခရုိင္မွာဂ်ပန္ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ဖုိ ့ျပင္ေနတုန္း-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကသူ့တပ္ကုိအမိန္ ့ခ်ထားပါတယ္။ေသနတ္သံမထြက္ေစရအမိန့္ပါ။ ရန္သူဂ်ပန္အနံ့ခံမရေစရန္ပါ။ တရက္မွာေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေန့လည္ခင္းနားေနခ်ိန္ ေသနတ္သံတခ်က္ျမည္လာခဲ့ပါတယ္-ေတာထဲကပါ-ခပ္သဲ့သဲ့ပဲၾကားရတာပါ။သူ ့နားမွာရွိေနတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကေတာ့ဒီေသနတ္သံေၾကာင့္ျပႆနာတက္ပီလုိ ့ထင္ေနၾကပါပီ။ဗုိလ္ခ်ဳပ္လဲၾကားပါတယ္။ညေနပုိင္းမွာ-အေျဖေပၚလာပါပီ။ရဲေဘာ္တေယာက္ဆတ္တေကာင္ကုိထမ္းလာပီး-တပ္စခန္းထဲကုိ၀င္လာကာ-ဆတ္ကုိပစ္ခ်ပီး၊ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိအေလးျပဳ-က်ေနာ့ကုိဗုိလ္ခ်ဳပ္အေရးယူပါလုိ ့ေျပာခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ္တုိ ့ဗုိလ္ခ်ဳပ္္က-ဘာေျပာတယ္မွတ္လဲ။ေအးကြာ ငါလဲစားခ်င္ေနတာနဲ့အေတာ္ပဲ-မင္းေနာက္ကုိထပ္မပစ္ပါနဲ့လုိ ့ပဲေျပာခဲ့ပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္ကေတာထဲမွာ-သူ ့ရဲေဘာ္ေတြဟာရက္ရွည္လမ်ားဆင္းဆင္းရဲရဲစားေသာက္ေနရတာကုိ-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဟာေတြ ့ၾကံဳခံစားမၾကည့္ရက္ႏုိင္ခဲ့လုိ ့ပါ။ဒါေၾကာင့္အေဖက-ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကုိသိပ္ပီးခ်စ္ခင္ေလးစားခဲ့ပါတယ္။
ဆက္ရန္