SOLIDARITY!

.. ရသ

အင္း - ဒီေန ့ေတာ့ အတူတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ့ဖူးတဲ့ ရဲေဘာ္ၾကီး္ႏွစ္ေယာက္ကုိ အားၾကီးသတိရမိလုိ ့၊ ေထာင္က လြတ္လာစ ကဗ်ာဆရာကုိ ၊ ေဆာင္းပါးနဲ ့ဂုဏ္ျပဳပီး ၊ ေဆာင္းပါးဆရာကုိေတာ့ ၊ ကဗ်ာနဲ ့ကလိမလုိ ့စဥ္းစားထားပါတယ္ ။

ကဗ်ာဆရာအတြက္ ေဆာင္းပါး -

က်ေနာ္ဟာ ငယ္ငယ္ကထဲက ၊ ကဗ်ာဆရာေတြနဲ ့အေတာ္ေနခဲ့ဖူးပါတယ္။ နာမယ္ၾကီးတာမၾကီးတာေတာ့ တပုိင္းေပါ့။ က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာက ကဗ်ာကုိစြဲစြဲလန္းလန္းေရး ၊ စကားေျပာရင္လဲ ကဗ်ာဆန္ဆန္ေျပာ ၊ မဂၢဇင္းဖတ္ရင္လဲ ကဗ်ာကုိ အရင္အရသာခံဖတ္တတ္တဲ့ကဗ်ာဆရာေတြကုိေျပာတာပါ ။ က်ေနာ္ကေတာ့ ကဗ်ာကုိသူတုိ ့ ေလာက္မစြဲလန္္းဘူး။ က်ေနာ္ကမဂၢဇင္းဖတ္ရင္ ကာတြန္းကုိအရင္ဖတ္တာေလ ။ ဒါေတြက ေက်ာင္းသားဘ၀ နဲ ့၀န္ထမ္းဘ၀မွာေပါ့။ ေတာ္လွန္ေရးထဲေရာက္ေတါ့လဲ ေပါလုိက္တဲ့ကဗ်ာဆရာေတြ ။ က်ေနာ္နဲ ့လုပ္ေဖၚကုိင္ဘက္ေတြမ်ားမွမ်ား ။ ေမာင္ေရခ်မ္း (ဥကၠလာ)တဲ့ ၊ စုိးစံတဲ့ ၊ ၀ုိင္းေသာ္ တဲ့၊ လွေဆြ တဲ့၊ ႏုိင္၀င္းေဆြတဲ ့၊ ေမာင္ရည္ညႊန္း တဲ့ ၊ ၀င္းျမင့္သူတဲ့ ၊ အဆုိး(ေျမလတ္)တဲ့ ၊ ျငိမ္းခ်မ္းသူ တဲ့ ၊ ဒါေတာင္ ရွားရွားပါးပါးအမ်ိဳးသမီးထဲက မအိ တဲ့ ၊ သူတုိ ့ေတြကက်ေနာ္န ့ဲဲ (က်ေနာ္၀တၱဳေရးရင္တေယာက္ကုိ)အနဲဆုံး ၀တၱဳတုိ သုံးပုဒ္စီေလာက္ ေရးလုိ ့ရေအာင္ရင္းႏွီးခဲ့ၾကပါတယ္ ။ တခ်ိဳ ့ကအခုထိ ကဗ်ာေရးေနၾကတုန္း၊ တခ်ိဳ ့က ကြယ္လြန္သြားၾက၊ တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ေမာင္သာခ်ိဳခံစားဖတ္ညြွန္းလုပ္တဲ့( ကဗ်ာဆရာ ေမာင္ျပည့္မင္းရဲ ့“ သူတုိ ့စားပြဲ” ဆုိတဲ့ကဗ်ာထဲကလုိ) ႏွစ္ေယာက္စလုံးေနာက္ဂ်ြမ္းျဖစ္သြာ းၾက ။
အဲဒီထဲမွာက်ေနာ့ရဲ့ ကဗ်ာဆရာမပါဘူးခင္ဗ် ။
က်ေနာ္နဲ ့သူနဲ ့က ၊ ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာအေဆာင္တေဆာင္ထဲမွာ တခန္းထဲအတူေနခဲ့ၾကတာဆုိေတာ့၊ တခါတေလသူက တညလုံးကဗ်ာေရးေနတာဗ်။ သူမီးဖြင့္ပီးကဗ်ာေရးေနရင္ က်ေနာ္ကေစါင္ေခါင္းျမီးျခဳံပီးးအိပ္ရတာေပါ့ဗ်ာ။ ေျမေအာက္ဆင္းရတဲ့ မာရသြန္လမ္းေလွ်ာက္မွာလဲ(၀နယ္ ပန္ဆန္းကေနပီးၾကဴကုတ္ဗန္ဆုိင္းကုိေျခလ်င္ေလွ်ာက္ရတာကုိေျပာတာပါဗ်ာ)တေနကုန္ပင္ပန္းလာလုိ ့က်ေနာ္ကတ ေခါေခါနဲ ့ေဟာက္ေနလဲ။ သူကတခ်ြတ္ခ်ြတ္နဲ ့ကဗ်ာေရးေနတာဗ် ၊ အဲ မနက္က်ရင္လဲ ဆရာႏုိင္၀င္းေဆြတုိ ့လုိ အိပ္ေနတာမဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။ ( ဆရာႏုိင္၀င္းေဆြတုိ ့ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာ အဲလုိအႏုပညာေတြ ေတာက္စားေနတာကုိ ၊ သူနဲ ့က်ေနာ္တုိ ့ႏွစ္ေယာက္ကပါတီထဲကစာေစာင္ေတြကုိညနက္သန္းေခါင္ဖေယာင္းစကၠဴေတြေရးရင္း ၊ စာကူးစက္နဲ ့ လိွမ့္ရင္းထုတ္ရင္း ၊ မနက္ေစာေစာထ ၊ စခန္းကရဲေဘာ္ေတြအတြက္ထမင္းခ်က္ရင္း ၊ ထမင္းက်က္္မွဆရာသမားေတြကုိွ ႏွဳိးပီး တလေလာက္ေက်ြးေန ခဲ့ရဘူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ထၳဳတုိသုံးပုဒ္စာေရးႏုိင္တယ္လုိ ့ေျပာတာပါဗ်ာ) ။ မနက္က်ရင္လဲသူ ့တာ၀န္သူေက်ပီးသားခင္ဗ်။ တခါက ခရီးထြက္ရင္း တရုပ္ဗမာနယ္စပ္မွာ ညအိပ္ျဖစ္ၾကတယ္။ နယ္စပ္ေက်ာက္တုိင္ရဲ ့ေျခရင္းမွာေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္ကေတာ့ဘာခံစားခ်က္မွမရွိပါဘူး။ ပင္ပန္းေနေတာ့ျမန္ျမန္အိပ္ဖုိ
့ပါပဲ၊ ေျမၾကီးေပၚ ပလပ္စတစ္စခင္းပီးအိပ္ဖုိ ့ျပင္တာေပါ့။ မီးလဲမရွိ ၊ ျခင္ကလဲကုိက္။ ဟား - သူကေတာ့ ဖေယာင္းတုိင္ေလးထြန္းပီး တခ်ြတ္ခ်ြတ္နဲ ့ခင္ဗ် ။ ေနာက္ေန ့က်ေတာာ့သူ ့ ကဗ်ာ တပုဒ္ဖတ္ရပါတယ္။ ( နယ္စပ္မ်ဥ္းေပၚအိပ္စက္ျခင္္း)တဲ့ ။ ဒါတင္မကပါဘူးဗ်ာ သူနဲ ့က်ေနာ္နဲ ့က စိန္ေျပာင္းအေျမာက္ပစ္တပ္ဖြဲ ့မွာအတူတူခင္ဗ်။ ဘယ္လုိတြယ္ခဲ့ၾကတယ္ကုိမေျပာေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ၊ ေန ့လည္က ဟုိေခြးမသားေတြကုိ က်ေနာ္တုိ ့အေျမာက္ၾကီးနဲ ့တဂြမ္းဂြမ္းပစ္ခဲ့ပီးေတာ့လဲ ညက်ေတာ့သူကတခ်ြတ္ခ်ြတ္ပါပဲ ၊ ကဗ်ာေတြေရးေနတာေလ ။
သူ နအဖ ေထာင္ထဲမွာေနရတုန္းက သူ ့ဇနီးကလဲေထာင္ထဲမွာ သားေလးတေယာက္ဖြားျမင္ပါတယ္။ အဲဒီမွာလဲသူကေထာင္ထဲမွာတခ်ြတ္ခ်ြတ္နဲ ့ေပါ့။ သူ ့သားအတြက္ေရးတဲ့ ကဗ်ာေလးတပုဒ္ကုိဖတ္ခဲ့ရဖူးပါတယ္။ တခ်ိန္ခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာ့ က်ေနာ့ကဗ်ာဆရာရဲ ့ကဗ်ာေတြကုိ က်ေနာ့ဘေလာ့မွာတင္ျပႏုိင္ေအာင္ က်ေနာ္ၾကိုးစားပါ့မယ္ ။ လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ ။ ။

ေဆာင္းပါးဆရာအတြက္ကဗ်ာ

“ ----- ----- ---- ”
မေက်ဘူး အေမ ဆုိတဲ ့
ေမဦး တုိ ့အေဖေရ---
ေရဘူးေတြထဲ က
ဟုိဟာေတြကုိ အတူေသာက္ခဲ့တာ
လြမ္းလုိက္တာဗ်ာ။ ။