...ဒီေန ့ေတာ့ အေဖ့ကုိသတိရလုိ ့အေဖ့အေၾကာင္းေရးလုိက္ပါအုံးမယ္။ တကယ္ကေတာ့ေရးသင့္တာၾကာပါပီ။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္အေဖအေၾကာင္းအမႊန္းတင္တယ္လုိ ့အေျပာခံရမွာလဲေၾကာက္ေသးတာခင္ဗ် ။ ဒီေတာ့ အေဖ့ကုိက်ေနာ္ မၾကိဳက္တဲ့ကိစၥေတြက စပီးေရးမလားလုိ ့စဥ္းစားထားပါတယ္ဗ်ာ ။ က်ေနာ့ အေဖဟာ ဂ်ပန္ေခတ္က မဂၤလာဒုံဗုိလ္သင္တန္းတတိယပါတ္ေက်ာင္းဆင္းပါ။ သူနဲ ့သင္တန္းဆင္းဖက္ေတြက က်ေနာ္သိသေလာက္ အခုအက်ယ္ခ်ဳပ္က်ခံေနရတဲ့ အင္အယ္ဒီက ဦးတင္ဦး ၊ မဆလ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေမာင္ေမာင္ခ ၊ မဆလ ၀န္ၾကီးေဟာင္း ဦးသန္းစိန္ စသျဖင့္ေပါ့ဗ်ာ ။ အေသးစိတ္ကေတာ့ (ဂ်ပန္ေခတ္စစ္တကၠသုိလ္) ဆုိတ ့ဲစာအုပ္ထဲမွာပါ ပါတယ္။ တပ္ၾကပ္ၾကီးေမာင္ထူးေရးတယ္လုိ ့ ထင္တာပဲ ။ အဲဒီ စာအုပ္မထြက္ခင္ကထဲက သူတုိ ့သင္တန္းမွာ ေဖးဘရိတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေလးကုိအေဖက က်ေနာ့သူူငယ္ခ်င္းေတြကုိေျပာေနၾကပါ။ ဘာတဲ့ “ တပ္ၾကပ္ေမာင္ထူး ဗိုလ္ျမင့္ဦးနဲ ့ျမင္းစီးရာ၀ယ္ ေရႊလုံးဖယ္ေလာ့” တဲ့ ။ ဂ်ပန္္ေခတ္ကဆုိးခဲ့တဲ့သင္တန္းဆရာႏွစ္ေယာက္နဲ ့ ျမင္းတေကာင္အေၾကာင္းေပါ့ဗ်ာ ၊ အဲလုိနဲ ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ ့ကုိယ္ရံေတာ္တပ္ ၊ ေနာက္ေတာ့ ျပည္သူ ့ရဲေဘာ္ (ရဲေဘာ္ျဖဴ ၊ ဗုိလ္မွဴးဖုိးကြန္းအဖြဲ ့) ၊ ေနာက္ေတာ့ ေတာခုိၾကေပါ့ဗ်ာ ။ အေဖက ဟံသာ၀တီခရုိင္မွာတပ္မွဴး ခင္ဗ် ။ ခရမ္းသုံးခြဘက္မွာေပါ့ ။ က်ေနာ္တုိ ့အဲဒီေဒသကုိသြားလည္ရင္ ၊ အဲဒီကလူထုကအေဖ့အေၾကာင္းေျပာမဆုံးခင္ဗ် ၊ တခါကခရမ္းသုံးခြသြားတဲ့ကားေပၚမွာတဲ့ ၊ အေဖကရန္ကုန္ကျပန္လာတာတဲ့ ၊ ကားေပၚမွာ အိပ္ငုိက္လာတဲ့ပုလိပ္ႏွစ္ေယာက္လဲပါလာတယ္တဲ့ ၊ အဲဒီမွာအေဖက သူဆင္းမယ့္ေနရာလဲေရာက္ေရာသူ ့ေဘးလြယ္အိတ္ထဲကုိလက္ႏွိဳက္ပီး ၊ ပုလိပ္ေတြကုိ ဒီထဲမွာလက္ပစ္ဗုံးပါေၾကာင္း သူဟာသူပုန္ျဖစ္ေၾကာင္း (နာမယ္လဲေျပာထင္ပါ့) ၊ အတူတူမေသရဲရင္ ေသနတ္ႏွစ္လက္ကုိေပးဖုိ ့ေျပာလဲေျပာယူလဲယူပီးဆင္းသြားပါသတဲ့ ၊ ဒါေပမယ့္ သူ ့လြယ္အိတ္ၾကီးကက်န္ခဲ့ပါသတဲ့ ၊ ေနာက္ေန ့သတင္းစာေတြထဲမွာေတာ့ ရဲေဘာ္ျဖဴဗုိလ္စက္ေရာင္က လြယ္အိတ္ထဲက ေကာ့စမစ္တစ္ဘူး (ေခါင္းလိမ္းဆီ) နဲ ့ျခိမ္းေျခာက္ပီး ၊ ပုလိပ္ႏွစ္ေယာက္ဆီက ေသနတ္ႏွစ္လက္လုသြားျခင္းဆုိပီးပါလာေတာ့တာပါပဲတဲ့ဗ်ာ ။ ဒါ ေၾကာင့္ ဗုိလ္ခင္ညြန္ တခါကေျပာဘူးတာ ။ ဗုိလ္စက္ေရာင္တုိ ့ ဖဆပလဦးႏုအစုိးရကုိလက္နက္ကုိင္တုိက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ အဲဒီတုန္းက ရဲ ညြန္ ့လူငယ္ပါတဲ့။ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိဘူး ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူပဲအေဖ့ကုိေထာာင္ထဲဖမ္းထဲ့ပီးညွင္းပန္းႏွိပ္စက္ သတ္ပစ္လုိက္တာပါပဲဗ်ာ။ ေထာင္ထဲမွာအေဖဆုံးေတာ့ ၾကံေတာသုႆန္မွာျမဳပ္ႏံွခြင့္ရတယ္၊ မဆလ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းဦးေမာင္ေမာင္ခက အသုဘ အခမ္းအနားလာတယ္လုိ ့ၾကားရပါတယ္၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ဦးေမာင္ေမာင္ခမိသားစုမ်ားခင္ဗ်ာ။ အဲ--ေျပာရင္းနဲ ့အေဖ့ကုိက်ေနာ္မၾကိဳက္တဲ့ ကိစၥေမ့ေတာ့မလုိ ့ ။ က်ေနာ္က အေဖအလင္း၀င္လာတာ ကုိမၾကိဳက္ဖူးခင္ဗ် ။ ေရဆုံးေရဖ်ားအထိခ်ေစခ်င္တာ ။ ဒါက သူမရွိေတာ့လုိ ့ေျပာရဲတာပါခင္ဗ်ာ။ သူရွိရင္“ ေဟ့ေကာင္” လုိ ့ေခၚလုိက္ရင္ပဲ က်ေနာ္ေျပးေပါက္ရွာေနရပီခင္ဗ်။ အေမကေတာ့အခုက်ေနာ့စာဖတ္ရရင္ ဟဲ့ေကာင္နင္ဘာေတြေလွ်ာက္ေရးေနတာလဲ နင့္အေဖအလင္း၀င္လုိ ့ နင္ေဒၚခင္ၾကည္ရဲ ့ဒပ္ဖရင္ေဆးရုံမွာေမြးခြင့္ရပီးအသက္ရွည္တာ( အဲဒီမွာေမြးတာေတာင္က်ေနာ္ေမြးစက အေလးခ်ိန္တေပါင္ေတာင္မျပည့္ဘူးတဲ့ခင္ဗ် ၊ ဘယ္ႏွစ္ေအာင္စ ဆုိ္ လဲပဲ ၊ လူေျခာက္ကေလးေမြးလာတာလုိ ့ေျပာေနၾကတာခင္ဗ် ) ၊ နင့္ ကုိငါေတာထဲမွာေမြးရရင္ နင္ေသတာၾကာလွပီလုိ ့ေျပာမွာေသခ်ာပါတယ္္ဗ်ာ။ ဒါေၾကာင့္အေဖရဲ့ သမုိင္းေၾကြးကုိဆပ္ရင္း ၊ အေမ့ရဲ ့ေက်းဇူးကုိ လဲ ဆပ္ရင္း ေအာင္ေသြးကေတာ့ဘယ္ေတာ့မွလက္နက္ခ်ဖုိ ့မစဥ္းစားပါေၾကာင္း ။
(ေနာက္ရက္ေတြမွာ အေဖ့ကုိက်ေနာ္မၾကိဳက္တဲ့အေၾကာင္းေတြရွိေသးတယ္ေနာ္)
Subscribe To
Posts
Comments
About Me
- Aung Thway
- I’m a refugee from Burma who left the motherland in 1988 and settled in the first accessible country with my family. I believe that all the Burmese refugees living abroad wishes to return to our motherland as eagerly as I do. No matter from which part of the nation we come, nor in which part of the world we are living now, only “SOLIDARITY” will take us back to our own places!
No comments:
Post a Comment