SOLIDARITY!

....ဒီေန ့ေတာ့ေအာင္ေသြးရဲ ့စာဖတ္ပရိႆတ္(ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ပဲပုံမွန္ဖတ္တါပါဗ်ာ ၊ ဒါေတာင္က်ေနာ္နဲ ့ ေနာက္တေယာက္ခင္ဗ် ) ကုိ ေတာင္းပန္ရဦးေတာ့မွာပါ ။ က်ေနာ္ကေရးခ်င္တာေတြမ်ားပီး ဟုိေရာက္ဒီေရာက္ေရးေနမိပါတယ္ ။ ေခတ္မွီမွီေျပာရရင္ ေတာ့ စိတ္အလ်င္ေရးနည္း ေပါ့ဗ်ာ ( ပုိ ့စ္ေမာ္ဒန္သမားေတြကဆဲၾကေတာ့မွာ ) ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိေရးေနတာေတြကုိသီးခံပီးဖတ္ၾကပါလုိ ့ ေတာင္းပန္ပါတယ္ဗ်ာ ။
စိတ္ဆုိတာဆန္းၾကယ္ပါတယ္ဗ်ာ ။ မေန ့ကက်ေနာ့အဖုိးေလးကုိသတိရလုိ ့ဒီေန ့ေတာ့က်ေနာ့ အဖုိးေလးအေၾကာင္းေရးလုိက္အုံးမယ္ဗ်ာ ။ က်ေနာ့အေမက ပအုိ၀့္ လူမ်ိဳးပါ ၊ သထုံဘက္ကေပါ့ ။ အေမ့မွွာ ညီအကုိေမာင္ႏွစ္မ မရွိပါဘူး ။ အဲ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့အဖြား(အေမ့ ရဲ ့အေမ )မွာေတာ့ေမာင္ႏွစ္မေတြမ်ားပါတယ္။ အဲဒီထဲကထူးျခားတဲ့ႏွစ္ေယာက္ကုိပဲေရးမွာပါ ။ က်ေနာ့အဖြားမွာ ေမာင္ငယ္တေယာက္ပဲရွိပါတယ္ ။ ဦးစိန္လွေအာင္ တဲ့ က်ေနာ္တုိ ့ကအဖုိးေလးလုိ ့ပဲေခၚပါတယ္ ။ ဦးႏုျပည္ေျပးဘ၀နဲ ့ ထုိင္းမွာျပည္ခ်စ္ပါတီေထာင္ေတာ့ အဖုိးေလးက ျပည္ခ်စ္ပါတီရဲ့ ႏုိင္ငံေရးသင္တန္းမွဳးပါ ။ ရန္ကုန္ဗေဆြတုိ ့လက္နက္ခ်လာတဲ့အခ်ိန္ေလာက္မွာပဲအဖုိးေလးလဲ ပစၥတုိေသနတ္တလက္နဲ ့ လက္နက္ခ်လာပါတယ္ ။
အဖုိးေလးကဘယ္သူနဲ ့သြားတူသလဲဆုိေတာ့အခု ႏွစ္ရွည္ေထာင္က်ခံေနရရွာတဲ့ ရွမ္းအမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ဦးေဆထင္နဲ ့ အေတာ္တူတယ္ခင္ဗ် ။ မ်က္ႏွာေပါက္ေရာ မ်က္မွန္တပ္တာေရာ အရပ္အေမာင္းေရာပဲဆုိပါေတာ့ဗ်ာ ။ အသားအေရာင္ကလဲရွမ္းနဲ ့ပအုိ၀့္ဆုိတာက တမ်ိဳးထဲလုိလုိပါပဲ ။ ကြာတာကေတာ့ ဦးေဆထင္က မြန္မြန္ရည္ရည္နဲ ့ေအးေအးေဆးေဆးစကားေျပာတတ္ပီး ၊ က်ေနာ့အဖုိးေလးက စကားကုိအာေဘာင္အာရင္းသန္သန္နဲ ့ တဟားဟားေျပာတတ္တာပဲခင္ဗ် ။ သီခ်င္းဆုိရင္အသံလဲေကာင္းပါတယ္။ သူဆုိေနက်သီခ်င္းက (ဧရာ၀တီ- ဧရာ၀တီ -ဧရာ၀တီ-တကယ္ပဲဆည္းဆာပန္းခ်ီ) ဆုိတဲ့သီခ်င္းပါ ။ ပန္ဆန္းကာလေတြမွာ ဦးေဆထင္ကုိေတြ ့ရင္ က်ေနာ္က အဖုိးေလးကုိသတိရေနျမဲပါ ။ အဖုိးေလးက က်ေနာ္တုိ ့ကုိငယ္ငယ္ကထဲက ေလ့က်င့္ေမြးျမဴခဲ့ပါတယ္ ။ က်ေနာ္တုိ ့ညီအကုိ ေတြကုိ ရန္ကုန္ကုိေခၚ ၊ ေတာသားေတြကုိေလယာဥ္ပ်ံ ျမင္ဘူးေအာင္ျပမယ္ဆုိပီး မဂၤလာဒုံေလယာဥ္ကြင္းကုိေခၚသြား ၊ ေလယာဥ္ပ် ံ ဆုိတာဒါပဲလုိ ့ျပ ( တကယ္လဲ ေအာင္ေသြးေတာ့ေလယာဥ္ပ်ံဆုိတဲ့ ဟာၾကီးကုိ အဲဒီအခါကပဲနီးနီးကပ္ကပ္ေတြ ့ဖူးပါတယ္ ။ ေတာ္လွန္ေရးထဲမွာေတာ့ အဲဒီေကာင္ေတြက ပုဇဥ္းေတြလုိခပ္လွမ္းလွမ္းကဗုးံက်ဲလုိက္ ျပန္ေျပးသြားလုိက္ ၊ စက္ေသနတ္နဲ ့လာပစ္လုိက္ ျပန္ေျပးသြားလုိက္နဲ ့ေသေသခ်ာခ်ာမျမင္ဘူးပါဘူး ) ။ အဲဒီေလဆိပ္မွာ မွတ္မွတ္ရရေကာ္ဖီအေအးဆုိတာကုိလဲတုိက္လုိက္ေသးတယ္ခင္ဗ် ။ ေနာက္ပီးကုိယ္ကာယက်န္းမာသန္စြမ္းရမယ္ လုိ ့ေျပာလဲေျပာအဲဒီတုန္းကေခတ္စားေနတဲ့ အေလးမ၀ိတ္ျပားေတြနဲ ့ေရာ့(က္ )တန္တေခ်ာင္း ၊ လက္နဲ ့ဆြဲရတဲ့စပရိမ္ေလးေခ်ာင္းပါတဲ့ဟာၾကီးစတာေတြကုိ ၀ယ္ေပးလုိက္ေသးတယ္ခင္ဗ် ။ ရန္ကုန္ကသူ ့အိမ္ကုိက်ေနာ္လြမ္းပါတယ္ ။ ႏွင္းဆီကုန္းဘုိးဘြားရိပ္သာေရွ ့ မွာပါ (စမ္းေရ တြင္း) ရပ္ကြက္လုိ ့ေခၚပါတယ္ ။ သူ ့မွာသားသမီး မထြန္းကားပါဘူး ။ ေမြးစားထားတဲ့သမီးတေယာက္ေတာ့ ရွိပီး ဗုိလ္မွဴးဖုိးကြန္းရဲ ့သား ဗုုိလ္ခင္ေမာင္ေလး (အရာခံဗုိလ္) နဲ ့အိမ္ေထာင္က် ေနပါတယ္ ။ က်ေနာ္မွတ္မိသေလာက္ အဲဒါ ၁၉၆၅ ေလာက္လုိ ့ ထင္မိပါတယ္ ။ မွတ္မိေနတာကေတာ့ ရန္ကုန္သၾကၤန္ပါပဲ အဖုိေလးတုိ ့အိမ္ေရွ ့မွာက်ေနာ္တုိ ့ေရပက္ေတာ့ ျဖတ္သြားတဲ့ သံခ်ပ္ကားေတြက ေခြးလယားသီး ေတာအႏွ ့ံတဲ့ ၊ ေတာင္ေလတုိက္ေလေမာင္ေမာေလတဲ့ ။ အဲဒါေတာ့မွတ္မိေနပါတယ္ ။ ဒီလုိနဲ ့အဖုိးေလးအလင္း၀င္လာပီးေတာ့ ရန္ကုန္မွာမေနပဲ က်ေနာ္တုိ ့ဆီမွာလာေနပါတယ္ ။ သူကအေမ့ကုိသိပ္ခ်စ္ပါတယ္ ။ အေမကလဲသူ ့ကုိအေတာ္ဂရုစုိက္ပါတယ္ ။ က်ေနာ္ဒီဘက္ထြက္လာပီးေတာ့လဲ က်ေနာ္တုိ ့အိမ္မွာပဲ သူ့့ ့ ဘ၀ရဲ့ေနာက္ဆုံးရက္ေတြ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။ ေလလဲျဖတ္သြားတယ္ဆုိလားပါပဲ ။ ေသေသခ်ာခ်ာေတာ့မသိေတာ့ပါဘူး ။ က်ေနာ္ဒီဘက္ထြက္မလာခင္ အဖုိးေလးနဲ ့က်ေနာ္စကားမ်ားခဲ့ဖူးပါတယ္ ။ သူကဟုိတုန္းကေတာ့ တ၀ါး၀ါးတဟားဟားနဲ ့ႏုိင္ငံေရးေတြကုိေျပာခဲ့တာပါ ။ အေျပာလဲေကာင္းပါတယ္။ သူေျပာေနရင္သူ ့ေလကုိဘယ္သူမွမတုိးႏုိင္ပါဘူး ။ အဲ - သူလက္နက္ခ်လာပီးေနာက္မွာ သူကစကားနဲလာပါတယ္ ။ ပီးေတာ့ ေရႊရင္ေက်ာ္ဂုိဏ္း၀င္ျဖစ္လာပီး တက္တူထုိးတဲ့ေၾကးစုတ္တံေတြလဲရွိတယ္ခင္ဗ် ။ က်ေနာ္ကေတာ့ဘာမွမေျပာပါဘူး ။ သူစားခ်င္တာေလးေတြ၀ယ္ေၾကြး ။ (က်ေနာ္ကအလုပ္ရေနပါပီ ) သူ ့ကုိခ်စ္လဲခ်စ္ ၊ မိန္းမလဲဆုံး ၊ ေမြးစားသမီးကလဲ ပစ္ထားေတာ့သနားလဲသနားေပါ့ ။ အဲ တရက္မေတာ့ ဘယ္ကဘယ္လုိစိတ္ကူးေပါက္တယ္မသိပါဘူး ။ က်ေနာ့ကုိေစ့ေစ့စပ္စပ္ၾကည့္ပီး (လူငယ္ေတြကုိဖ်က္ဆီးေနတာ - ကြန္ျမဴနစ္၀ါဒကြ) လုိ ့ ေျပာပါေလေရာခင္ဗ်ာ ။ အေဖကေတာင္ က်ေနာ့ကုိဘာမွမေျပာပဲ သူကေျပာလာေတာ့ က်ေနာ့ပါးစပ္ကလဲထိန္းမရဘူးခင္ဗ် ။ အဖုိးေလးတုိ ့လူၾကီးေတြကုိ ဖ်က္ဆီးေနတာ လဲ အရင္းရွင္၀ါဒဗ်လုိ ့ျပန္ေျပာမိပါတယ္ ။ အဲဒီေန ့ကစပီးက်ေနာ့ ကုိစကားမေျပာေတာ့ပါဘူးဗ်ာ ။ က်ေနာ္ေတာ္လွန္ေရးထဲထြက္လာခဲ့တဲ့အထိဆုိပါေတာ့ ။ အင္း - သတိရစရာေလးေတြပါပဲဗ်ာ ။ .