.ဒီေန ့ေတာ့အေဖ့အေၾကာင္းမေရးေသးပါဘူးဗ်ာ။
မေန ့က ေမာင္ကုိကုိ (အမရပူရ) ရဲ ့ ကုိ၀သုန္ၾကီးကုိလြမ္း တဲ့အေၾကာင္း မေဟသီမဂၢဇင္းမွာဖတ္ရေတာ့ က်ေနာ္ကစီးပြားေရးတကၠသုိလ္ၾကီးကုိျပန္လြမ္း မိျပန္ေရာ။
က်ေနာ္တုိ ့အသုတ္ေလာက္လူစုံတာမရွိႏုိင္ဘူးလုိ ့ေတြးမိပါတယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္နဲ ့တခန္းထဲ စာ အတူသင္ဘူးတဲ့အထဲမွာ ၊ ထူးခ်ြန္တဲ့သူေတြကုိ က်ေနာ္လြမ္းမိေနတာပါ ။ ဒီလုိေျပာလုိ ့ကုိေအာင္ေသြးရာ ကုိယ္ရီးစားေဟာင္းကုိလြမ္းရင္လြမ္းတယ္ေျပာပါဗ်ာလုိ ့ဆုိရင္ မဟုတ္ေသးဘူးခင္ဗ် ၊ က်ေနာ္ၾကိဳက္ခဲ့တဲ့ဟာကက်ေနာ္တုိ ့ေမဂ်ာ အီေကာေနာမစ္ ကမဟုတ္ဘူးခင္ဗ် ၊ အခန္းမတူပါဘူး ၊ ရြာနားကျမက္ ရြာႏြားမစားဘူးခင္ဗ် ။ သူက ေကာမတ္စ္ကပါဗ်ာ ၊ အခန္းလဲမတူပါဘူး ၊ ခ်စ္သူလဲမျဖစ္ခဲ့ၾကပါဘူး ၊ သူ ့ကုိလြမ္းတာေတာ့ ေနာက္မွေပါ့ခင္ဗ်ာ ၊ ေရးမွာပါ ၊ အခုဟာက က်ေနာ္တုိ ့အီေကာေနာမစ္ ေမဂ်ာက ေက်ာင္းေနဘက္ေတြကုိပါ ။
ကဲ- ဘယ္သူေတြလဲဗ်လုိ ့ေမးရင္ ေျပာျပပါ့မယ္ဗ်ာ ။ တေယာက္စီအေၾကာင္းကုိေတာ့တရက္စီေျပာျပပါ့မယ္ ။ အခုေတာ့ စါရင္းေလးတုိ ့ထားလုိက္ပါ့မယ္ ။
ေမာင္ကုိကုိ (အမရပူရ) ၊ ခင္ေမာင္ညုိ(ေဘာဂေဗဒ) ၊ အဆုိေတာ္တကၠသုိလ္ေအးေမာင္ ၊ အဆုိေတာ္တကၠသုိလ္လဲ့လဲ့ ၊ အဆုိေတာ္ တကၠသုိလ္ဟန္ျမတ္ေမာ္ ၊ ေကအုိင္ေအက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီး ဂမ္ေရွာင္ နဲ ့ ဦးသန္ ့အေရးအခင္းလုပ္ေဖၚကုိင္ဘက္ေတြေပါ့ဗ်ာ ။ ကဲ- ဒါကတခန္းထဲစာသင္ဖက္ေတြပါ ။ ေက်ာင္းေနဖက္လုိ ့ေျပာလုိ ့ရမယ့္သူေတြကေတာ့ ၊ ေဆြဇင္ထုိက္တုိ ့၊ အကေကာင္းပီး ရုပ္ရွင္တကားႏွစ္ကား ရုိက္ဘူးတဲ့ ေကသြယ္မုိးထင္တယ္ ။ ေနာက္ပီး ကုိဗဟိန္းေအာင္တုိ ့ေပါ့ ။ ဆရာဆရာမေတြထဲကလြမ္းမိတာကေတာ့ ၊ ေဒါက္တာမ်ိဳးညြန္ ့တုိ ့၊ ေဒါက္တာလွေမာင္တုိ ့၊ (က်ေနာ့ေဆြမ်ိဳး ေဒၚလွျမင့္ၾကီးလဲပါတာေပါ့ ၊ သူ့ကုိေမ့လုိ ့မျဖစ္ဘူး ၊ ေရးမွာေရးမွာ) ျမန္မာစာက-ဆရာပီတာေဇာ္ျမင့္တုိ ့၊ေဒၚၾကည္ ၾကည္ျမင့္တုိ ့၊ က်ဴတာထဲက ေဒၚစန္းေက်ာ္ေဇာတုိ ့၊ ဆရာၾကီးျမင့္ တုိ ့။
ေတာ္လွန္ေရးထဲေရာက္ေတာ့လဲ ၊ က်ေနာ့ေနာက္က စီးပြားေရးတကၠသုိလ္ေက်ာင္းထြက္ ေတြေရာက္လာေသးတယ္ခင္ဗ် ၊ လြမ္းစရာေတြပါပဲဗ်ာ ။ အခုသိသေလာက္ကေတာ့ ဟန္ျမတ္ေမာ္ၾကီးကေတာ့မရွိရွာေတာ့ဘူးခင္ဗ် ၊တကၠသုိလ္အႏုပညာအသင္းကလူရႊင္ေတာ္ေဟာင္းတေယာက္ေရးတဲ့“ညေန-ညေန စည္တယ္ေလ့-စည္တယ္ေလ့”စာထဲမွာဖတ္လုိက္ရတယ္ ။ အကုိေလး ဟန္ျမတ္ေမာ္ ေကာင္းရာသုဂတိမွာရွိပါေစဗ်ာ ။ အင္း -- မနက္ျဖန္မေတာ့ သူကုိပဲစပီးလြမ္းရေတာ့မွာေပ့ါေလ-- စိတ္မပူပါနဲ ့တျဖည္းျဖည္းလြမ္းရင္း-လြမ္းရင္းခဗ်ားတုိ ့သိခ်င္ေနတဲ့ က်ေနာ့ရဲ ့ ေနာက္ေၾကာင္း ေကာက္ေၾကာင္းေတြကုိဖတ္ရမွာပါ ၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ ။
Subscribe To
Posts
Comments
About Me
- Aung Thway
- I’m a refugee from Burma who left the motherland in 1988 and settled in the first accessible country with my family. I believe that all the Burmese refugees living abroad wishes to return to our motherland as eagerly as I do. No matter from which part of the nation we come, nor in which part of the world we are living now, only “SOLIDARITY” will take us back to our own places!
No comments:
Post a Comment