ဒီေန ့ ေအာင္ေသြးရဲ့ထင္ျမင္ခ်က္ေတြေျပာျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ----
ဒီတေလာျဖစ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုဏ္းေတြဟာ၊ စစ္အစုိးရက၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတဲ့အၾကံနဲ ့လူမ်ိဳးေရးတုိက္ပြဲမျဖစ္-ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနမွန္းသိသာလွပါတယ္ဗ်ာ။ လူထုကအဲလုိျဖစ္ေနေလမွ-ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပုံတုန္းကလုိ တုိင္းျပည္မျငိမ္မသက္(လူေကာင္းေတြကုိသတ္ဖုိ ့ခင္ညြန္ ့အုပ္စုကေထာင္က်ေနတဲ့ရာဇ၀တ္သားေတြကုိစိတ္ၾကြေဆးတုိက္ပီးေခါင္းျဖတ္သတ္ခုိင္းခဲ့)ျဖစ္လုိ ့ဆုိပီးစစ္အာဏာျပန္သိမ္းခ်င္လုိ ့့ အစပ်ိဳးေနတာပါ။ အခု အလုပ္သမား လယ္သမားေတြရဲ ့့ျပႆနာေတြ ၊လူမ်ိဳးေရးအဓိိကရုဏ္းေတြစျဖစ္ခဲ့တဲ့ျဖစ္ရပ္ကုိအေသးစိတ္ေလ့လာၾကည့္ရင္၊ ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြကုိ ံခ်မ္းသာတဲ့လူတန္စား(တရုပ္-ကုလား-ဗမာ)ေတြက စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေဒါက္တုိင္(စစ္တုိင္းမွဴးေတြ-ေဒသဆုိင္ရာအာဏာပုိင္ေတြကအစ-ရဲေတြနဲ ့ ရပ္ကြက္ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြအဆုံး)ေတြနဲ ့ေပါင္း-ပင္းထားပီး-ေနာက္ခံအားကုိးအားထားနဲ ့အႏုိင္က်င့္ေစာ္ကားခဲ့တာပါ။ ေအာင္ေသြးအျမင္အရဗမာျပည္မွာလူတန္းစားတုိက္ပြဲကုိမုခ်ဆင္ႏႊဲရအုန္းမွာပါ ၊ အဲ-လူမ်ိဳးေရးတုိက္ပြဲ ေတာ့မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်။ ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြကုိ ညစ္ပတ္၊အႏုိင္က်င့္၊ေစာ္ကားတဲ့ဘယ္လူမ်ိဳးကုိမဆုိက်ေနာ္တုိ ့ျပည္သူေတြဟာလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ကနယ္ခ်ဲ ့ကုိတြန္းလွန္ခဲ့တဲ့ စိတ္ဓါတ္အတုိင္း တုိက္ပြဲဆင္ရအုံးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဓိက ကအဲဒီလုိခ်မ္းသာတဲ့လူုတန္းစားကုိ အကာအကြယ္ေပးေထာက္ခံေနတာကစစ္အုပ္စု ဆုိတာကုိေမ့လုိ ့မရပါဘူး။ဒီေန ့ လယ္သမားေတြရဲ့့ေျမေတြယာေတြကုိသိမ္းေနတဲ့သူေတြဟာ၊ စစ္တပ္ကေျပာင္သိမ္းသလုိ၊ သူတုိ ့ကုိခါးပုိက္ေဆာင္ထဲထည့္ထားတဲ့ခရုိနီဆုိတဲ့ေကာင္ေတြက သိမ္းေနတာပါ။ ဗမာျပည္သူျပည္သားေတြဟာစစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ ့လွည့္ကြက္ကုိမ်က္ခ်ည္မျပတ္ေစါင့္ၾကည့္ဖုိ ့လုိပါတယ္။ အဓိိက တုိက္ပြဲက စစ္အုပ္စု(ကာလုံအုပ္စု)-စစ္အစုိးရ(စစ္တပုိင္းအစုိးရ)နဲ ့စစ္ဗ်ဴရုိကရက္ယႏၱရား(ဦးပုိင္အစရွိေသာယႏၱယား) ကုိျဖိဳဖ်က္တုိက္ဖ်က္ပစ္ၾကမွသာ-လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ -တန္းတူ-ေသြးစည္း-လြတ္လပ္-စည္ပင္သာယာ၀ေျပာေသာ ၊ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားကပါေလးစားေသာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးျဖစ္မွာေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ။
ဒါနဲ ့မႏၱေလးကုိေရာက္ေတာ့မႏၱေလးဘူတာၾကီးမွာရွိတဲ့ညီအကုိ၀မ္းကြဲေတာ္သူ ကုိရွာေတာ့လြယ္လြယ္နဲ ့ေတြ ့ပါတယ္။မေတြ ့ခံႏုိင္ရုိးလား သူ ့အေဖကမီးရထားဂါတ္ဗိုလ္ေလ။ ဒါနဲ ့ညေနပုိင္းမွာသူနဲ ့အတူ မုိးကုတ္-မန္း ကားဂိတ္မွာကားလက္မွတ္၀ယ္၊ သူတုိ ့အိမ္္(မီးရထားစီဘီလုိင္း)မွာတညအိပ္၊ ေနာက္ေန ့မုိးကုတ္ကုိခပ္တည္တည္နဲ ့ထြက္ခဲ့တာပါပဲ။ဒီခရီးမွာ က်ေနာ္အမွတ္အရဆုံးက လက္ပံလွဆုိတဲ့ရြာေရာက္ေတာ့ခရီးသည္တင္ဘတ္စ္ကားရပ္ပီးထမင္းစားၾကပါတယ္။ ဆာလုိ ့လား-ရာသီဥတုေျပာင္းလုိ ့လား -အခ်က္အျပဳတ္ေျပာင္းလုိ ့လားေတာ့မသိ္ပါ ၊ ထမင္းေတာ္ေတာ္စားလုိ ့ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ ့မုိးကုတ္ကုိေန၀င္ျဖိဳးျဖမွာ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။မုိးကုတ္ေက်ာက္မ်က္ရတနာေကာ္ပုိေရးရွင္းမွာက်ေနာ္နဲ ့တကၠသုိလ္မွာေက်ာင္းအတူေနခဲ ့တဲ့က်ေနာ္တုိ ့ျမိဳ ့ကအကုိတေယာက္ရွိပါတယ္။က်ေနာ္သူ ့ကုိရွာပီးတည္းခုိခဲ ့ပါတယ္။သူကက်ေနာ့ကုိေတြ ့ေတာ့၀မ္းနည္း၀မ္းသာနဲ ့က်ေနာ့ကုိေမးရွာပါတယ္-ေဟ့ေရာင္မင္းေတာခုိမလုိ ့လား---တဲ့။က်ေနာ္က ဟာဗ်ာ-ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ-မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ဒီဘက္ေရာက္ရင္းအကုိ ့ကုိလာေတြ ့တာပါလုိ ့ေျပာေတာ့ သူက၀မ္းသာေနတာေပါ့။ ဒါနဲ ့သူ ့ဆီမွာမုိးကုတ္ျမိဳ ့အေၾကာင္းကုိယ္သိခ်င္တာေလးေတြစုံစမ္းေမးျမန္းပီးေနာက္ေန ့မွာ မုိးကုတ္ေစ်းထဲကုိထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ ကုန္စိမ္းတန္းမွာ က်ေနာ္ရွာတဲ့သူမကုိေတြ ့ရပါတယ္။ ရြက္ၾကမ္းေရခ်ိဳမ်က္ႏွာနဲ ့့တရုပ္တုိင္းရင္းသူတေယာက္ပါ။ က်ေနာ့ထက္ေလးငါးႏွစ္ေလာက္အသက္ၾကီးပါတယ္။သူ ့ဆုိင္မွာစကား၀ွက္အတုိင္းၾကက္ဥ၀ယ္ရင္း-သူ ့ကုိက်ေနာ့မွာပါလာတဲ့ တက်ပ္တန္တပုိင္းေလးကုိအေပၚဆုံးမွာထားပီးပုိက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ခပ္တည္တည္ပါပဲ။ သူကေတာ့က်ေနာ္ေပးတဲ့ပုိက္ဆံကုိယူ- အေပၚဆုံးကတက်ပ္တန္ျဖတ္ပုိင္းေလးကုိၾကည့္ပီးဂဏွာမျငိမ္ျဖစ္ေနရွာပါတယ္။ ဒီလုိအဆက္အသြယ္မ်ိဳးကုိသူဘယ္ေလာက္ေစာင့္စားေနခဲ့ရတာပါလိမ္ ့။ ေဘးကသူ ့လုိဆုိင္ေတြကသူ ့လုိအမ်ိဳးသမီးေတြကနီးနီးကပ္ကပ္ပါ။ သူ ့မ်က္ႏွာကုိၾကည့္ပီး-သူမ်က္၀န္းေတြကုိၾကည့္ပီး သူတုိ ့ကပါနားလည္ေပးခဲ ့ၾကပါတယ္။ သူ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိျပန္လည္ဆက္သြယ္ခြင့္ရခဲ့ျပန္ပါပီ။ ျပည္သူကုိအလုပ္အေၾကြးျပဳခြင့္ရခဲ ့ျပန္ပါပီ။ သူ--မ်က္ရည္ေတြက်ေတာ့မလုိ ျဖစ္ေနတုန္း က်ေနာ္သူ ့ဆုိင္ကထြက္မလုိ ့ျပင္ေနခ်ိန္မွာ သူကတုိးတင္းညင္သာစြာနဲ ့ညေနပုိင္းမွာသူ ့အိမ္မွာေတြ ့ဖုိ ့ဖိတ္ၾကားခဲ ့ပါတယ္။ သူ ့လိပ္စာကေတာ့က်ေနာ္သိပီးသားပါ။ သူဟာပါတီ၀င္တေယာက္မဟုတ္ပါဘူး၊ သာမန္ျပည္သူတေယာက္၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိယုံၾကည္ေလးစားတဲ ့သူတေယာက္ပါပဲဗ်ာ။ သူ ့ေဘးဆုိင္ကအမ်ိဳးသမီးေတြကလဲ ပါတီနဲ ့မဆက္စပ္ခဲ ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္သူတုိ ့အားလုံးက်ေနာ့ကုိကူညီခဲ့ၾကတာေတာ့-က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ-မေမ့ႏုိင္ေၾကာင္းပါ-ဗ်ာ။
ဒီတေလာျဖစ္ေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရးအဓိကရုဏ္းေတြဟာ၊ စစ္အစုိးရက၊ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲတဲ့အၾကံနဲ ့လူမ်ိဳးေရးတုိက္ပြဲမျဖစ္-ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနမွန္းသိသာလွပါတယ္ဗ်ာ။ လူထုကအဲလုိျဖစ္ေနေလမွ-ရွစ္ေလးလံုးအေရးေတာ္ပုံတုန္းကလုိ တုိင္းျပည္မျငိမ္မသက္(လူေကာင္းေတြကုိသတ္ဖုိ ့ခင္ညြန္ ့အုပ္စုကေထာင္က်ေနတဲ့ရာဇ၀တ္သားေတြကုိစိတ္ၾကြေဆးတုိက္ပီးေခါင္းျဖတ္သတ္ခုိင္းခဲ့)ျဖစ္လုိ ့ဆုိပီးစစ္အာဏာျပန္သိမ္းခ်င္လုိ ့့ အစပ်ိဳးေနတာပါ။ အခု အလုပ္သမား လယ္သမားေတြရဲ ့့ျပႆနာေတြ ၊လူမ်ိဳးေရးအဓိိကရုဏ္းေတြစျဖစ္ခဲ့တဲ့ျဖစ္ရပ္ကုိအေသးစိတ္ေလ့လာၾကည့္ရင္၊ ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြကုိ ံခ်မ္းသာတဲ့လူတန္စား(တရုပ္-ကုလား-ဗမာ)ေတြက စစ္အာဏာရွင္စံနစ္ေဒါက္တုိင္(စစ္တုိင္းမွဴးေတြ-ေဒသဆုိင္ရာအာဏာပုိင္ေတြကအစ-ရဲေတြနဲ ့ ရပ္ကြက္ေက်းရြာအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေတြအဆုံး)ေတြနဲ ့ေပါင္း-ပင္းထားပီး-ေနာက္ခံအားကုိးအားထားနဲ ့အႏုိင္က်င့္ေစာ္ကားခဲ့တာပါ။ ေအာင္ေသြးအျမင္အရဗမာျပည္မွာလူတန္းစားတုိက္ပြဲကုိမုခ်ဆင္ႏႊဲရအုန္းမွာပါ ၊ အဲ-လူမ်ိဳးေရးတုိက္ပြဲ ေတာ့မဟုတ္ဘူး ခင္ဗ်။ ဆင္းရဲတဲ့ျပည္သူေတြကုိ ညစ္ပတ္၊အႏုိင္က်င့္၊ေစာ္ကားတဲ့ဘယ္လူမ်ိဳးကုိမဆုိက်ေနာ္တုိ ့ျပည္သူေတြဟာလြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ကနယ္ခ်ဲ ့ကုိတြန္းလွန္ခဲ့တဲ့ စိတ္ဓါတ္အတုိင္း တုိက္ပြဲဆင္ရအုံးမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဓိက ကအဲဒီလုိခ်မ္းသာတဲ့လူုတန္းစားကုိ အကာအကြယ္ေပးေထာက္ခံေနတာကစစ္အုပ္စု ဆုိတာကုိေမ့လုိ ့မရပါဘူး။ဒီေန ့ လယ္သမားေတြရဲ့့ေျမေတြယာေတြကုိသိမ္းေနတဲ့သူေတြဟာ၊ စစ္တပ္ကေျပာင္သိမ္းသလုိ၊ သူတုိ ့ကုိခါးပုိက္ေဆာင္ထဲထည့္ထားတဲ့ခရုိနီဆုိတဲ့ေကာင္ေတြက သိမ္းေနတာပါ။ ဗမာျပည္သူျပည္သားေတြဟာစစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ ့လွည့္ကြက္ကုိမ်က္ခ်ည္မျပတ္ေစါင့္ၾကည့္ဖုိ ့လုိပါတယ္။ အဓိိက တုိက္ပြဲက စစ္အုပ္စု(ကာလုံအုပ္စု)-စစ္အစုိးရ(စစ္တပုိင္းအစုိးရ)နဲ ့စစ္ဗ်ဴရုိကရက္ယႏၱရား(ဦးပုိင္အစရွိေသာယႏၱယား) ကုိျဖိဳဖ်က္တုိက္ဖ်က္ပစ္ၾကမွသာ-လူမ်ိဳးေပါင္းစုံ -တန္းတူ-ေသြးစည္း-လြတ္လပ္-စည္ပင္သာယာ၀ေျပာေသာ ၊ အိမ္နီးခ်င္းႏုိင္ငံမ်ားကပါေလးစားေသာႏုိင္ငံေတာ္ၾကီးျဖစ္မွာေသခ်ာပါတယ္ဗ်ာ။
ဒါနဲ ့မႏၱေလးကုိေရာက္ေတာ့မႏၱေလးဘူတာၾကီးမွာရွိတဲ့ညီအကုိ၀မ္းကြဲေတာ္သူ ကုိရွာေတာ့လြယ္လြယ္နဲ ့ေတြ ့ပါတယ္။မေတြ ့ခံႏုိင္ရုိးလား သူ ့အေဖကမီးရထားဂါတ္ဗိုလ္ေလ။ ဒါနဲ ့ညေနပုိင္းမွာသူနဲ ့အတူ မုိးကုတ္-မန္း ကားဂိတ္မွာကားလက္မွတ္၀ယ္၊ သူတုိ ့အိမ္္(မီးရထားစီဘီလုိင္း)မွာတညအိပ္၊ ေနာက္ေန ့မုိးကုတ္ကုိခပ္တည္တည္နဲ ့ထြက္ခဲ့တာပါပဲ။ဒီခရီးမွာ က်ေနာ္အမွတ္အရဆုံးက လက္ပံလွဆုိတဲ့ရြာေရာက္ေတာ့ခရီးသည္တင္ဘတ္စ္ကားရပ္ပီးထမင္းစားၾကပါတယ္။ ဆာလုိ ့လား-ရာသီဥတုေျပာင္းလုိ ့လား -အခ်က္အျပဳတ္ေျပာင္းလုိ ့လားေတာ့မသိ္ပါ ၊ ထမင္းေတာ္ေတာ္စားလုိ ့ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒီလုိနဲ ့မုိးကုတ္ကုိေန၀င္ျဖိဳးျဖမွာ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။မုိးကုတ္ေက်ာက္မ်က္ရတနာေကာ္ပုိေရးရွင္းမွာက်ေနာ္နဲ ့တကၠသုိလ္မွာေက်ာင္းအတူေနခဲ ့တဲ့က်ေနာ္တုိ ့ျမိဳ ့ကအကုိတေယာက္ရွိပါတယ္။က်ေနာ္သူ ့ကုိရွာပီးတည္းခုိခဲ ့ပါတယ္။သူကက်ေနာ့ကုိေတြ ့ေတာ့၀မ္းနည္း၀မ္းသာနဲ ့က်ေနာ့ကုိေမးရွာပါတယ္-ေဟ့ေရာင္မင္းေတာခုိမလုိ ့လား---တဲ့။က်ေနာ္က ဟာဗ်ာ-ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ-မဟုတ္ပါဘူး။ က်ေနာ္ဒီဘက္ေရာက္ရင္းအကုိ ့ကုိလာေတြ ့တာပါလုိ ့ေျပာေတာ့ သူက၀မ္းသာေနတာေပါ့။ ဒါနဲ ့သူ ့ဆီမွာမုိးကုတ္ျမိဳ ့အေၾကာင္းကုိယ္သိခ်င္တာေလးေတြစုံစမ္းေမးျမန္းပီးေနာက္ေန ့မွာ မုိးကုတ္ေစ်းထဲကုိထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ေစ်းထဲေရာက္ေတာ့ ကုန္စိမ္းတန္းမွာ က်ေနာ္ရွာတဲ့သူမကုိေတြ ့ရပါတယ္။ ရြက္ၾကမ္းေရခ်ိဳမ်က္ႏွာနဲ ့့တရုပ္တုိင္းရင္းသူတေယာက္ပါ။ က်ေနာ့ထက္ေလးငါးႏွစ္ေလာက္အသက္ၾကီးပါတယ္။သူ ့ဆုိင္မွာစကား၀ွက္အတုိင္းၾကက္ဥ၀ယ္ရင္း-သူ ့ကုိက်ေနာ့မွာပါလာတဲ့ တက်ပ္တန္တပုိင္းေလးကုိအေပၚဆုံးမွာထားပီးပုိက္ဆံရွင္းလုိက္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ခပ္တည္တည္ပါပဲ။ သူကေတာ့က်ေနာ္ေပးတဲ့ပုိက္ဆံကုိယူ- အေပၚဆုံးကတက်ပ္တန္ျဖတ္ပုိင္းေလးကုိၾကည့္ပီးဂဏွာမျငိမ္ျဖစ္ေနရွာပါတယ္။ ဒီလုိအဆက္အသြယ္မ်ိဳးကုိသူဘယ္ေလာက္ေစာင့္စားေနခဲ့ရတာပါလိမ္ ့။ ေဘးကသူ ့လုိဆုိင္ေတြကသူ ့လုိအမ်ိဳးသမီးေတြကနီးနီးကပ္ကပ္ပါ။ သူ ့မ်က္ႏွာကုိၾကည့္ပီး-သူမ်က္၀န္းေတြကုိၾကည့္ပီး သူတုိ ့ကပါနားလည္ေပးခဲ ့ၾကပါတယ္။ သူ ဗမာျပည္ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိျပန္လည္ဆက္သြယ္ခြင့္ရခဲ့ျပန္ပါပီ။ ျပည္သူကုိအလုပ္အေၾကြးျပဳခြင့္ရခဲ ့ျပန္ပါပီ။ သူ--မ်က္ရည္ေတြက်ေတာ့မလုိ ျဖစ္ေနတုန္း က်ေနာ္သူ ့ဆုိင္ကထြက္မလုိ ့ျပင္ေနခ်ိန္မွာ သူကတုိးတင္းညင္သာစြာနဲ ့ညေနပုိင္းမွာသူ ့အိမ္မွာေတြ ့ဖုိ ့ဖိတ္ၾကားခဲ ့ပါတယ္။ သူ ့လိပ္စာကေတာ့က်ေနာ္သိပီးသားပါ။ သူဟာပါတီ၀င္တေယာက္မဟုတ္ပါဘူး၊ သာမန္ျပည္သူတေယာက္၊ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီကုိယုံၾကည္ေလးစားတဲ ့သူတေယာက္ပါပဲဗ်ာ။ သူ ့ေဘးဆုိင္ကအမ်ိဳးသမီးေတြကလဲ ပါတီနဲ ့မဆက္စပ္ခဲ ့ပါဘူးဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္သူတုိ ့အားလုံးက်ေနာ့ကုိကူညီခဲ့ၾကတာေတာ့-က်ေနာ္ဘယ္ေတာ့မွ-မေမ့ႏုိင္ေၾကာင္းပါ-ဗ်ာ။
Posts
No comments:
Post a Comment