....(၁၀)
ဒီကိစၥေတြျဖစ္ပီးကြ်ႏု္္ုပ္သည္-သည္ေနရာတြင္မေနခ်င္ေတာ့ပါ။ကြ်ႏု္္ုပ္အားတျခားေနရာသုိ ့တာ၀န္ေျပာင္းေရႊ ့ေပးရန္သက္ဆုိင္ရာသုိ ့တင္ျပခဲ့ပါသည္။)
ေမာင္ေမာင္သိန္းရဲ့မွတ္တမ္းစာအုပ္ဟာဒီေနရာမွာပဲဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ္ကစာအုပ္ကုိေဘးခ်-ပြတ္ခြ်န္းေဆးလိပ္တလိပ္ကုိလိပ္ပီးေသာက္ရင္းအေတြးေတြျဖန္ ့ေနခဲ့ပါတယ္။ေမာင္ေမာင္သိန္းဟာအခုဘယ္ေရာက္ေနလဲ၊အဘဦးတင္ေမာင္ညြန္ ့ကုိေမးရင္လဲ-ဒီလုိသူ ့ေက်ာင္းကဆုံးရွဳံးမွဳေတြကုိ-သူျပန္ေျပာခ်င္မွာမဟုတ္ေတာ့။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲရဲေဘာ္ထြန္းရွိန္ဆီသြားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြျပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။က်ေနာ့အတြက္ထမင္းဟင္းေတြယူလာပါတယ္။က်ေနာ္ကမေန ့ကအိပ္မေပ်ာ္လုိ ့ဒီေန ့အိပ္ေကာင္းေနတာဗ်ာ-လားေတာင္မသိမ္းရေသးဘူးဆုိေတာ့ရဲေဘာ္တေယာက္က-လားကုိသြားဆြဲလာပါတယ္။ထမင္းဟင္းကေတာ့စားေကာင္းသလားမေမးနဲ ့ၾကက္သားျပဳတ္ေက်ာ္-မန္ဒါလီဆီျပန္ဟင္းနဲ ့ဟင္းႏုႏြယ္အခ်ဥ္ခ်က္။
ေနာက္တေန ့မွာက်ေနာ္တုိ ့ခရီးထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ေရာက္ေတာ့ရဲေဘာ္ေတြကျမင္းေမြးျခံကုိသြားလည္ခ်င္ၾကတယ္။က်ေနာ္ကလဲက်ေနာ့စဥ္းစားမွဳနဲ ့သေဘာက်ေပါ့။၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ရုံးကုိေရာက္ေတာ့အဲဒီမွာတည္းခုိပီး-ျမင္းေမြးျခံကုိသြားေရာက္လည္ပတ္ၾကပါတယ္။-၃-မုိင္ခရီးပါ။ပါတီကရုိက္တဲ့ျငိမ္းမရတဲ့မီးေတာက္မီးလွ်ံရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမွာျမင္းေတြအမ်ားၾကီးထြက္လာတဲ့အခန္းတခန္းရွိပါတယ္။အဲဒီေနရာပါ။အဲဒီေနရာကစားက်က္ေကာင္းလုိ ့ျမင္းေမြးျခံလုပ္ထါးတာပါ။ျမင္းတင္မက-ႏြား-ဆိတ္-သုိး-၀က္-ၾကက္-စတာေတြကုိပါေမြးထါးတာပါ။တာ၀န္ယူေနတာကရဲေဘာ္သန္းေမာင္ပါ။သူလဲအညာသားပါပဲ။က်ေနာ္တုိ ့ေရာက္လာေတာ့သူလဲရွိတဲ့အေကာင္ေတြခ်က္ေၾကြး-သတင္းပလင္းေတြေျပာၾကေပါ့။က်ေနာ္ကရဲေဘာ္ေတြအလစ္မွာ-သူ ့ကုိေမးပါတယ္။ရန္သူ ့တပ္ကကူးေျပာင္းေတြဒီမွာရွိလားလုိ ့ေမးေတာ့-သူက-က်ေနာ့ဆီကုိ-၀ေျမာက္ခရုိင္က-ပုိ ့ဘူးပါတယ္။က်ေနာ္လက္မခံခဲ့ပါဘူး။က်ေနာ္ကဗဟုိကုိတႏွစ္မွာျမင္း-လား-အေကာင္ေရ-၃၀-အနဲဆုံးအပ္ရပါတယ္။က်ေနာ္ကသုံ ့ပန္းကူးေျပာင္းေတြကုိမယုံဘူး။သူတုိ ့မဟုတ္တာလုပ္ရင္က်ေနာ့စီမံကိန္းပ်က္သြားႏုိင္တယ္-တဲ့။သူ ့ဆီမွာေလ့လာခဲ့ရတဲ့ဟာကေတာ့-လားကုိေမြးျမဴတာပါပဲ။လားဆုိတဲ့သတၱ၀ါဟာ-ျမည္း(ျမဲ)နဲ ့ျမင္းကုိမိတ္လုိက္-စပ္ေပးမွေမြးလာတဲ့အေကာင္မွန္းသိခဲ့ရပါတယ္။အဲဒီေန ့ကက်ေနာ္တုိ ့ျပန္ေတာ့လဲဆိတ္တေကာင္ေပးလုိက္ပါတယ္။အဲဒီဆိတ္ကုိလည္ပင္းၾကိဳးနဲ ့ခ်ည္ဆြဲတာဆိတ္ကမလုိက္ပဲေတာင့္ခံေနပါတယ္။ရဲေဘာ္သန္းေမာင္က-ဟားဟားဒီလုိဆြဲလုိ ့မရဘူးဗ်။အဲဒီၾကိဳးကုိသူ ့ဂ်ိဳမွာပတ္ခ်ည္လုိက္တဲ့-က်ေနာ္တုိ ့ကသူ ့ဂ်ိဳမွာပတ္ခ်ည္လုိက္ပီး-၂-ေတာင္ေလာက္ၾကိဳးစခ်န္ကာဆြဲလာေတာ့-အမယ္ေလးဗ်ာအဲဒီဆိတ္ကအသာတၾကည္နဲ ့လုိက္လာပါေလေရာဗ်ာ။ဘယ္ေလာက္အထိလုိက္လာလဲမေမးနဲ ့။က်ေနာ္တုိ ့လဲလမ္းမွာသတ္မစါးခ်င္တာနဲ ့ေလးငါးရက္ခရီး-ပန္ဆန္းဗဟုိေရာက္တဲ့အထိပါပဲဗ်ာ။စပယ္ေတာစခန္းေရာက္မွရဲေဘာ္အားလုံးစုံစုံညီညီနဲ ့။မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးတခ်ိဳ ့ကအကုသုိလ္မ်ားတယ္လုိ ့ထင္မွာ-က်ေနာ္တုိ ့ကေတာ့ပါလာတဲ့မဆလာေလးနဲ ့ေကာင္းမွေကာင္း။
အဲနိဂုံးခ်ဳပ္ပါေတာ့မယ္-ပန္ဆန္းဗဟုိေရာက္ေတာ့အဲဒီမွာရွိေနတဲ့ရန္သူ ့တပ္ကကူးေျပာင္းေတြကုိက်ေနာ္ေတြ ့ပီးေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ေမာင္ေမာင္သိန္းအေၾကာင္းေပါ့။သူတုိ ့ကဒီနာမည္မၾကားဘူးေၾကာင္းေျပာၾကပါတယ္။ျဖစ္ႏုိင္တာ၀မ္လိမ္ျမိဳ ့နယ္ထဲမွာရွိမယ္လုိ ့ေျပာၾကပါတယ္။က်ေနာ္က၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ကျပန္လာတာေလ။က်ေနာ္ကေတာ့ေမာင္ေမာင္သိန္းဟာနာနာဘာ၀ျဖစ္သြားေလသလားလုိ ့စဥ္းစားမိပါတယ္။အဲဒီညအိပ္မက္ထဲမွာေတာ့-၀အဖြါးအုိရဲ့လက္ညိဳးၾကီးက်ေနာ့မ်က္ႏွာေပၚ-ထုိးေနတာေပၚလာပီး-က်ေနာ္က-ေမာင္ေမာင္သိန္းျဖစ္လုိက္။ေမာင္ေမာင္သိန္းက-က်ေနာ္ျဖစ္လုိက္ေပါ့။
ျပီးပါျပီ
ဒီကိစၥေတြျဖစ္ပီးကြ်ႏု္္ုပ္သည္-သည္ေနရာတြင္မေနခ်င္ေတာ့ပါ။ကြ်ႏု္္ုပ္အားတျခားေနရာသုိ ့တာ၀န္ေျပာင္းေရႊ ့ေပးရန္သက္ဆုိင္ရာသုိ ့တင္ျပခဲ့ပါသည္။)
ေမာင္ေမာင္သိန္းရဲ့မွတ္တမ္းစာအုပ္ဟာဒီေနရာမွာပဲဆုံးသြားခဲ့ပါတယ္။က်ေနာ္ကစာအုပ္ကုိေဘးခ်-ပြတ္ခြ်န္းေဆးလိပ္တလိပ္ကုိလိပ္ပီးေသာက္ရင္းအေတြးေတြျဖန္ ့ေနခဲ့ပါတယ္။ေမာင္ေမာင္သိန္းဟာအခုဘယ္ေရာက္ေနလဲ၊အဘဦးတင္ေမာင္ညြန္ ့ကုိေမးရင္လဲ-ဒီလုိသူ ့ေက်ာင္းကဆုံးရွဳံးမွဳေတြကုိ-သူျပန္ေျပာခ်င္မွာမဟုတ္ေတာ့။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲရဲေဘာ္ထြန္းရွိန္ဆီသြားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြျပန္ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။က်ေနာ့အတြက္ထမင္းဟင္းေတြယူလာပါတယ္။က်ေနာ္ကမေန ့ကအိပ္မေပ်ာ္လုိ ့ဒီေန ့အိပ္ေကာင္းေနတာဗ်ာ-လားေတာင္မသိမ္းရေသးဘူးဆုိေတာ့ရဲေဘာ္တေယာက္က-လားကုိသြားဆြဲလာပါတယ္။ထမင္းဟင္းကေတာ့စားေကာင္းသလားမေမးနဲ ့ၾကက္သားျပဳတ္ေက်ာ္-မန္ဒါလီဆီျပန္ဟင္းနဲ ့ဟင္းႏုႏြယ္အခ်ဥ္ခ်က္။
ေနာက္တေန ့မွာက်ေနာ္တုိ ့ခရီးထြက္ခဲ့ၾကပါတယ္။၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ေရာက္ေတာ့ရဲေဘာ္ေတြကျမင္းေမြးျခံကုိသြားလည္ခ်င္ၾကတယ္။က်ေနာ္ကလဲက်ေနာ့စဥ္းစားမွဳနဲ ့သေဘာက်ေပါ့။၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ရုံးကုိေရာက္ေတာ့အဲဒီမွာတည္းခုိပီး-ျမင္းေမြးျခံကုိသြားေရာက္လည္ပတ္ၾကပါတယ္။-၃-မုိင္ခရီးပါ။ပါတီကရုိက္တဲ့ျငိမ္းမရတဲ့မီးေတာက္မီးလွ်ံရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားမွာျမင္းေတြအမ်ားၾကီးထြက္လာတဲ့အခန္းတခန္းရွိပါတယ္။အဲဒီေနရာပါ။အဲဒီေနရာကစားက်က္ေကာင္းလုိ ့ျမင္းေမြးျခံလုပ္ထါးတာပါ။ျမင္းတင္မက-ႏြား-ဆိတ္-သုိး-၀က္-ၾကက္-စတာေတြကုိပါေမြးထါးတာပါ။တာ၀န္ယူေနတာကရဲေဘာ္သန္းေမာင္ပါ။သူလဲအညာသားပါပဲ။က်ေနာ္တုိ ့ေရာက္လာေတာ့သူလဲရွိတဲ့အေကာင္ေတြခ်က္ေၾကြး-သတင္းပလင္းေတြေျပာၾကေပါ့။က်ေနာ္ကရဲေဘာ္ေတြအလစ္မွာ-သူ ့ကုိေမးပါတယ္။ရန္သူ ့တပ္ကကူးေျပာင္းေတြဒီမွာရွိလားလုိ ့ေမးေတာ့-သူက-က်ေနာ့ဆီကုိ-၀ေျမာက္ခရုိင္က-ပုိ ့ဘူးပါတယ္။က်ေနာ္လက္မခံခဲ့ပါဘူး။က်ေနာ္ကဗဟုိကုိတႏွစ္မွာျမင္း-လား-အေကာင္ေရ-၃၀-အနဲဆုံးအပ္ရပါတယ္။က်ေနာ္ကသုံ ့ပန္းကူးေျပာင္းေတြကုိမယုံဘူး။သူတုိ ့မဟုတ္တာလုပ္ရင္က်ေနာ့စီမံကိန္းပ်က္သြားႏုိင္တယ္-တဲ့။သူ ့ဆီမွာေလ့လာခဲ့ရတဲ့ဟာကေတာ့-လားကုိေမြးျမဴတာပါပဲ။လားဆုိတဲ့သတၱ၀ါဟာ-ျမည္း(ျမဲ)နဲ ့ျမင္းကုိမိတ္လုိက္-စပ္ေပးမွေမြးလာတဲ့အေကာင္မွန္းသိခဲ့ရပါတယ္။အဲဒီေန ့ကက်ေနာ္တုိ ့ျပန္ေတာ့လဲဆိတ္တေကာင္ေပးလုိက္ပါတယ္။အဲဒီဆိတ္ကုိလည္ပင္းၾကိဳးနဲ ့ခ်ည္ဆြဲတာဆိတ္ကမလုိက္ပဲေတာင့္ခံေနပါတယ္။ရဲေဘာ္သန္းေမာင္က-ဟားဟားဒီလုိဆြဲလုိ ့မရဘူးဗ်။အဲဒီၾကိဳးကုိသူ ့ဂ်ိဳမွာပတ္ခ်ည္လုိက္တဲ့-က်ေနာ္တုိ ့ကသူ ့ဂ်ိဳမွာပတ္ခ်ည္လုိက္ပီး-၂-ေတာင္ေလာက္ၾကိဳးစခ်န္ကာဆြဲလာေတာ့-အမယ္ေလးဗ်ာအဲဒီဆိတ္ကအသာတၾကည္နဲ ့လုိက္လာပါေလေရာဗ်ာ။ဘယ္ေလာက္အထိလုိက္လာလဲမေမးနဲ ့။က်ေနာ္တုိ ့လဲလမ္းမွာသတ္မစါးခ်င္တာနဲ ့ေလးငါးရက္ခရီး-ပန္ဆန္းဗဟုိေရာက္တဲ့အထိပါပဲဗ်ာ။စပယ္ေတာစခန္းေရာက္မွရဲေဘာ္အားလုံးစုံစုံညီညီနဲ ့။မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူးတခ်ိဳ ့ကအကုသုိလ္မ်ားတယ္လုိ ့ထင္မွာ-က်ေနာ္တုိ ့ကေတာ့ပါလာတဲ့မဆလာေလးနဲ ့ေကာင္းမွေကာင္း။
အဲနိဂုံးခ်ဳပ္ပါေတာ့မယ္-ပန္ဆန္းဗဟုိေရာက္ေတာ့အဲဒီမွာရွိေနတဲ့ရန္သူ ့တပ္ကကူးေျပာင္းေတြကုိက်ေနာ္ေတြ ့ပီးေမးျမန္းခဲ့ပါတယ္။ေမာင္ေမာင္သိန္းအေၾကာင္းေပါ့။သူတုိ ့ကဒီနာမည္မၾကားဘူးေၾကာင္းေျပာၾကပါတယ္။ျဖစ္ႏုိင္တာ၀မ္လိမ္ျမိဳ ့နယ္ထဲမွာရွိမယ္လုိ ့ေျပာၾကပါတယ္။က်ေနာ္က၀မ္လိမ္ျမိဳ့နယ္ကျပန္လာတာေလ။က်ေနာ္ကေတာ့ေမာင္ေမာင္သိန္းဟာနာနာဘာ၀ျဖစ္သြားေလသလားလုိ ့စဥ္းစားမိပါတယ္။အဲဒီညအိပ္မက္ထဲမွာေတာ့-၀အဖြါးအုိရဲ့လက္ညိဳးၾကီးက်ေနာ့မ်က္ႏွာေပၚ-ထုိးေနတာေပၚလာပီး-က်ေနာ္က-ေမာင္ေမာင္သိန္းျဖစ္လုိက္။ေမာင္ေမာင္သိန္းက-က်ေနာ္ျဖစ္လုိက္ေပါ့။
ျပီးပါျပီ
Posts
No comments:
Post a Comment