Wednesday, December 2, 2015

...ေနမ၀င္အခ်စ္(၁၁) 
မဆလ ေခတ္ကမဆလနဲ့အေဖ့အေၾကာင္းေရးပါမည္။ဗုိလ္ေန၀င္း ၆၂-ခုႏွစ္မွာအာဏာသိမ္းပီး-၆၄-မွာမဆလပါတီေထာင္ပါသည္။အေခ်ာင္သမားအေတာ္မ်ားမ်ားနဲ့ကြန္ျမဴနစ္ပ်က္မ်ားမဆလပါတီ၀င္ၾကပါသည္။အေဖကမ၀င္ပါ။ဗုိလ္ရဲထြတ္အပါအ၀င္အေဖ့ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကစည္းရုံးနားခ်ၾကသည္။သူူတုိ့ေစတနာကုိအေဖနားလည္ပါသည္။သူတုိ့ကအေဖ့ကုိဆင္းဆင္းရဲရဲေနတာမၾကည့္ရက္ၾကပါ။သူတုိ့စိတ္ကေတာ့ဒုိ့ေတြပင္ပင္ပန္းပန္းေတာ္လွန္ေရးလုပ္ခဲ့ၾကပီးပီ။အခုကနားနားေနေနနဲ့အလုပ္လဲဲလုပ္-လခေလးလဲေကာင္းေကာင္းယူ-ကားေလးစီးေပါ့။အေဖ့ကုိရန္ကုန္-ကုန္သြယ္ေရး-၄-မွာညြႊန္ခ်ဳပ္ေပးမည္၊လခေကာင္းမည္-မာဇဒါဂ်စ္(MAZDA JEEP)တစီးေပးမည္္။အေဖကမလုပ္။မလုပ္တဲ့အျပင္၊ႏွစ္တုိင္းရဲေဘာ္ေဟာင္းေတြ-ေတြ ့ဆုံၾကတဲ့ေတာ္လွန္ေရးေန ့မိတ္ဆုံစားပြဲတုိင္းတြင္-အေဖက-ရိတတ္သည္။ဘာလဲကြ-လခစားပါတီ၀င္။ပါတီ၀င္ဆုိတာ-ျပည္သူ ့လစာကုိမစားရဘူးကြ-ဟုေျပာတတ္သည္။သူတုိ့ထဲမွတခ်ိဳ့ကဆုိရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရးက-ရင့္မွည့္ေနပီဟုေျပာလ်င္အေဖက-မင္းတုိ့ေတာ္လွန္ေရးကရင့္မွည့္ရုံတင္မကဘူး-ပုပ္ပီးေၾကြ က်ေတာ့မွာ-လုိ့ေျပာတတ္သည္။အဲလုိေျပာရင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္ေဇာကေတာ့ဘာမွ၀င္မေျပာပဲအေဖေျပာတာသေဘာက်လုိ ့ရယ္ေမာေနတတ္သည္။အမ်ားစုကအေဖပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာတာေဗြမယူေပမယ့္။ဖါးတတ္သူတခ်ိဳ့ေၾကာင့္-အေဖ့ကုိေစါင့္ၾကည့္ျခင္းခံရသည္။ျမိဳ့ကမဆလကုိလည္းေစါင့္ၾကည့္ေနဖုိ့ညြန္ၾကားထားခဲ့သည္။အဲဒီအခ်ိန္ကျမိဳ့မွာတလတခါလုပ္တဲ့မဆလပါတီလစဥ္ေဆြးေႏြးပြဲေတြမွာေအာင္တုိ့သားအဖက မပါရင္မပီး။ေအာင္ကျမိဳ့မွာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ့ေလ့လာေရးအစု-၂-စုေလာက္လုပ္ေနခဲ့သည္။တစုကဆုိ-ေအာင္ရဲ့့မူလတန္းကေက်ာင္းဆရာ-သူကေအာင့္ကုိလက္၀ဲစာေပေတြနဲ့မိတ္ဆက္ေပးခဲ့သူ-ေအာင္ကသူ ့ကုိဆရာေလးဟုေခၚသည္။ေအာင္စုထားတဲ့ရဲေဘာ္ေတြကုိဆရာေလးကမာ့က္စ္၀ါဒအေၾကာင္းရွင္းျပေပးသည္။ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္၊သခင္ျမသန္းစာအုပ္ေတြထဲႏုိင္ငံေရးစကားလုံးေတြကုိသေဘာေပါက္ေအာင္ရွင္းျပသည္။အဲဒါကုိ-ျမိဳ့ေပၚကမဆလကသိေနခဲ့သည္။ဒါေပမယ့္မဆလအတုအေယာင္ကဒီစာအုပ္ေတြကုိတရား၀င္ထုတ္ေ၀ခြင့္ေပးေနခဲ့ေတာ့-ေအာင္တုိ ့ေလ့လာေရးကုိအေရးယူလုိ့မရ။အေဖက-မဆလနဲ့ခပ္ကင္းကင္းေနသည္။ေက်ာင္းဆရာလုပ္ပီးကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္ေနသည္။ေက်ာင္းပိတ္ရက္အားလ်င္ျခံထဲသြားမည္။ဆန္စက္ကုိသြားမည္။ဆန္စက္ပ်က္လ်င္သူကုိယ္တုိင္ျပင္မည္။တခါကအေၾကာင္းေလးေျပာရအုံးမည္။အဲဒီေန ့ကေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ ေအာင္တုိ့ျခံ ့အနီးအနားရွိေတာထဲသုိ့သြားလည္ခဲ့သည္။သူငယ္ခ်င္းငါးေယာက္နဲ့ေပါ့-ေလေသနတ္-၃-လက္ပါ-ပါသည္။ေအာင္ကအဲလုိေတာလည္တာ၀ါသနာပါသည္။အိမ္ကထမင္းထုပ္အျပင္
ဆီေတြဆားေတြပဲၾကီးေလွာ္ေတြထည့္သြားသည္။ေတာထဲေရာက္ေတာ့ခ်ိဳးေတြကုိေခ်ာင္းပစ္။ေမာလုိ့ဗုိက္ဆာရင္၊ျခံထဲကုိျပန္လာ၊ျခံထဲကလတ္လတ္ဆတ္ဆတ္-ခရမ္းခ်ဥ္သီးေတြခူး-ေဂၚဖီထုပ္ေတြခ်ိဳး-ျခံေဘးမွာပတ္ပီးစီးေနတဲ့ေခ်ာင္းမွာ-ေရေဆး၊ပါလာတဲ့ဒါးနဲ့ပါးပါးလွီး။ပစ္ရတဲ့ငွက္ေတြကုိအေမြးႏွဳတ္-သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကေမႊးထားတဲ့မီးဖုိမွာကင္၊အသားေတြေရြးပီးဖဲ့။အားလုံးေရာပီးသုပ္။ျငဳပ္သီးစိမ္းေတြခူး-ရွဴးရွဴးရွဲရွဲနဲ့ထမင္းစားၾက။အဲဒီအရသာ-ဘာနဲ့မွ-မလဲႏုိင္ပါ။အဲဒီေန့ကေနမ၀င္ခင္ျခံထဲကျပန္လာေတာ့လမ္းနံေဘးကေအာင္တုိ ့ဆန္စက္မွာစက္ပ်က္လုိ့အေဖကစက္ျပင္ေနသည္။ေအာင္ကအေဖ့ကုိေအာင္ျပန္သြားတဲ့အေၾကာင္းႏွဳတ္ဆက္ခ်င္သည္။ေအာင္လဲဘာမွမကူတတ္ေတာ့ဆန္စက္ထဲ၀င္သြားလဲဘာမွမထူး။အေဖတုိ့ကကုိယ့္အလုပ္ကုိယ္လုပ္ေနၾကေတာ့လမ္းမဖက္ကုိမၾကည့္အား။ေလေသနတ္ျဖင့္ပစ္လ်င္သြပ္မုိးေပါက္သြားမည္။ေအာင့္မွာပါလာတဲ့ေလာက္ေလးခြျဖင့္ဆန္စက္သြပ္မုိးေပၚကုိပစ္သည္။မီတာ-၁၀၀-ေက်ာ္အကြာအေ၀း။ ေအာင္-လက္တည့္ပါသည္။ေအာင္ျပည္စုိးဆန္စက္လုိ့ေရးထားတဲ့ဆုိင္းဘုတ္ေအာက္ကေလးေပမီးေခ်ာင္းကုိတိတိက်က်မွန္ခဲ့ပါသည္။အေဖကေဟ့ေရာင္လုိ့လွမ္းေခၚသည္။ေအာင္သူ့အနားကုိေရာက္ေတာ့ညစ္ေပေနတဲ့သူ ့လက္ကုိဆုပ္ထားပီးေခါင္းကုိတခ်က္ေခါက္သည္။ေခြးမသား-မနက္ျဖန္ျပည္ရထားနဲ့-နတၱလင္းကုိသြားပီး---မီးေခ်ာင္း၀ယ္္လာခဲ့--တဲ့။အဲဒီအခ်ိန္ကေအာင္တုိ့ျမိဳ့မွာ-ျပည္သူ ့ဆုိင္ပပက-ကမီးေခ်ာင္းေရာင္းတဲ့ဆုိင္မရွိပါ-နတၱလင္းမွာပဲရွိသည္။ေအာင္လမ္းမေပၚျပန္ေရာက္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေတြတေယာက္မွမရွိေတာ့-လစ္ကုန္ၾကပီ။
ဆက္ပါမည္

No comments:

Post a Comment